«ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΟΝ ΜΑΣΚ γνωριζόμασταν σ’ ένα βαθύ επίπεδο για 14 χρόνια, πολύ πριν γίνει γνωστό το όνομά του. Στέλναμε συχνά μηνύματα ο ένας στον άλλον, μου έλεγε τα πάντα για τα προβλήματά του με τις γυναίκες, ερχόταν στα γενέθλιά μου και με προσκαλούσε στα πάρτι του. Κάναμε παρέα μέχρι αργά τη νύχτα στο Λος Άντζελες. Επισκεπτόταν το εργαστήριό μου στο Σαν Ντιέγκο. Επένδυσε στην εταιρεία μου.
Ο Έλον δεν είναι ναζιστής, per se. Είναι κάτι χειρότερο ή καλύτερο, ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς. Οι Ναζί πίστευαν ότι μια συγκεκριμένη φυλή ήταν πάνω από όλους τους άλλους. Ο Έλον πιστεύει ότι είναι ο ίδιος πάνω από όλους τους άλλους. Όταν τον γνώρισα, δεν θεωρούσε τον εαυτό του ως άτομο υψηλής τεχνικής κατάρτισης – θα ήταν ο πρώτος που θα παραδεχόταν ότι δεν είχε την τεχνογνωσία για να κατανοήσει ορισμένα δεδομένα. Τώρα, συμπεριφέρεται σαν να έχει τις λύσεις για τα πάντα.
Ο Μασκ ήξερε ακριβώς τι έκανε. Ο νάρκισσσος εαυτός του ήλπιζε ότι το κοινό θα αντανακλούσε την άθλια χειρονομία του πίσω στον ίδιον, χαιρετώντας και το ίδιο φασιστικά, και αποδεικνύοντας έτσι τον πλήρη έλεγχο και την κυριαρχία του Μασκ πάνω του.
Ό,τι κάνει ο Έλον αφορά την απόκτηση και την εδραίωση της εξουσίας. Γι' αυτό του αρέσουν τα ακροδεξιά κόμματα, επειδή πιστεύει ότι είναι πιο εύκολο να τα ελέγξει. Αυτός είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο έδωσε στον εαυτό του 56 δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν πάει στους ανθρώπους που πραγματικά κάνουν τη δουλειά και τις καινοτομίες για τις οποίες παίρνει ο ίδιος τα εύσημα στην Tesla.
Ο Έλον έκανε όχι έναν αλλά δύο ναζιστικούς χαιρετισμούς. Πιστεύω ότι το έκανε κυρίως επειδή ανησυχούσε ότι η «ναζιστική πτέρυγα» του κινήματος MAGA, υπό την επιρροή του Στιβ Μπάνον, θα επιχειρούσε να τον απομακρύνει από τη Δυτική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου, το μέρος δηλαδή που θέλει να βρίσκεται. Αισθανόταν ήδη δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι ο Τραμπ δεν ακολούθησε την πρότασή του για τον υπουργό Οικονομικών.
Ο Μασκ ήξερε ακριβώς τι έκανε. Ο νάρκισσσος εαυτός του ήλπιζε ότι το κοινό θα αντανακλούσε την άθλια χειρονομία του πίσω στον ίδιον, χαιρετώντας και το ίδιο φασιστικά, και αποδεικνύοντας έτσι τον πλήρη έλεγχο και την κυριαρχία του Μασκ πάνω του. Αυτό δεν συνέβη. Ο Έλον Μασκ είναι άνθρωπος της συναλλαγής μάλλον παρά της ιδεολογίας, αλλά από ένα σημείο και μετά, λίγη σημασία έχει τελικά αν κάποιος είναι πραγματικά Ναζί από τη στιγμή που ενεργεί ως Ναζί…
