«ΕΡΩΦΙΛΛΛΗ, Η ΠΡΟΛΑΚΤΙΝΝΝΗ σου είναι στα ύψη. Πιο ψηλά και από θηλάζουσα βιολογική γυναίκα. Είσαι καλά;» Ήμουν πολύ καλά με την πάρτη μου, ωστόσο ένιωθα μόνιμα και σχεδόν ταυτόχρονα θυμό και συγκίνηση.
Με τη χαρακτηριστική φωνή και την πελοποννησιακή προφορά της ενδοκρινολόγου μου έμαθα the hard way τι εστί «προλακτίνη». Παράλληλα, βίωνα μια ερωτική παράνοια με έναν νάρκισσο εθισμένο στο Grindr, στο Tinder και στα ψυχεδελικά «κουμπιά».
Δεν μπήκα ποτέ στα «μαγαζιά» του Grindr και του Tinder και πάντα παθαίνω «αλλεργικά σοκ» με τον τρόπο που επηρεάζουν την ερωτική κουλτούρα των αγοριών. Η ψυχοθεραπεύτριά μου το ονόμαζε «κοινωνικοηθική αηδία».
Περπατούσα κλαίγοντας από το νοσοκομείο Έλενα προς το μετρό Αμπελόκηποι, συνειδητοποιώντας ότι τα ασυγκράτητα δάκρυά μου δεν ήταν δάκρυα από έρωτα. Ήταν προλακτίνια δάκρυα και αυτή η ενδοκρινολογική διάγνωση με απελευθέρωσε.
Απεχθάνομαι τα ψεύτικα λόγια που «χαϊδεύουν αυτιά» και τα κροκοδείλια δάκρυα των «προνομιούχων αλληλέγγυων» που στήνουν μαγαζιά πάνω στα τραύματά μας.
Στις σημειώσεις του κινητού μου έγραψα ένα diss: «Πες μου Λίγε, ξέρεις λίγο, κάποιον Λίγο, που με ξέρει λίγο;». Στην αποβάθρα αντηχούσε η γνωστή ανακοίνωση, «mind the gap between the train and the platform», αλλά στ’ αυτιά μου άκουγα μια άλλη ανακοίνωση: «Mind the gap between the narcissist and the real lover».
Κατάλαβα ότι ο συνδυασμός νάρκισσος - προλακτίνη μού στέρησε κάμποσα αξιόλογα ναυτάκια, γοριλάκια και αρκουδάκια. Λίγες μέρες μετά, στο Athens Ρride, συνάντησα μια τρανς γυναίκα της προηγούμενης γενιάς, κάναμε ένα σου-σου στα όρθια και φεύγοντας με καταράστηκε: «Να σταματήσεις τις ορμόνες! Σε εκμεταλλεύονται τα τσόλια κι εσύ τα ερωτεύεσαι! Θα τρελαθείς!».
Χαθήκαμε στην οχλαγωγία της πλατείας και συναντηθήκαμε σχεδόν δέκα χρόνια μετά. Για όσο καιρό κάναμε παρέα, διαπίστωσα από πρώτο χέρι τα αποτελέσματα της συμβουλής της και χάρηκα που όχι απλώς δεν την ακολούθησα αλλά έκανα τα ενάντια. Σε πολλές συζητήσεις μας διαφωνούσαμε σε θέματα φύλου και σεξουαλικότητας, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα να την προσβάλω ή να την ακυρώσω, ακόμα και όταν στρεφόταν με μένος εναντίον μου. Ήμουν εκπαιδευμένη πια σε κάθε είδος ναρκισσισμού και είχα μάθει την υψηλή τέχνη της απόδρασης.
Μου πήρε καιρό να καταλάβω πώς γίνεται να διατηρεί δύο προφίλ, ένα δημόσιο και πολιτικά ορθό και ένα ιδιωτικό, εντελώς αντίθετο, γεμάτο φαρμάκι προς πάσα κατεύθυνση. Δεν με πείραζε που δεν ήταν τόσο πολιτικά ορθή, αντιθέτως, με ανακούφιζε κιόλας η επαφή με μια πιο αναπολογητική γενιά. Αλλά με τρόμαζαν τα τερατώδη ψέματα που ήταν ικανή να πει μόνο για το συμφέρον της και για να διατηρήσει το «καλό» προφίλ της.
Έτυχε να μάθω την πολιτική ορθότητα, δεν την έψαξα, μου την σύστησε η γενιά μου. Προτού γίνει «απειλή», όταν ακόμα ήταν πειραματική και φροντιστική, κι έτσι την αγάπησα. Επειδή δεν ήταν καθεστωτική, δεν είχε εξουσία, δεν έκανε cancel ανθρώπους και ζωές. Επίσης, δεν ήταν δόλωμα για like και followers. Έχω ακούσει και έχω χρησιμοποιήσει όλα τα μη πολιτικά ορθά επίθετα για όλες τις σεξουαλικότητες και για όλα τα φύλα, συζητώντας με τις παρέες μου και κυρίως κάνοντας καλιαρντό χιούμορ.
Αλλά!
Θαυμάζω τα άτομα που εκφράζουν δημόσια τις αντιφατικές τους απόψεις, γνωρίζοντας ότι θα υποστούν cancel. Απεχθάνομαι τα ψεύτικα λόγια που «χαϊδεύουν αυτιά» και τα κροκοδείλια δάκρυα των «προνομιούχων αλληλέγγυων» που στήνουν μαγαζιά πάνω στα τραύματά μας. Λυπάμαι που τα μέλη μιας κοινότητας η οποία ζει τον αποκλεισμό και τον ρατσισμό σε όλα τα επίπεδα δεν διαθέτουν ενσυναίσθηση ή ιστορική συνείδηση, δεν τους δόθηκε ούτε φροντίδα, ούτε εκπαίδευση, ούτε η δυνατότητα για διάλογο. Έχουν μίσος, απωθημένα, τρανσμισογυνισμό, ζήλια και αρκετό ελεύθερο χρόνο για να εξασκούν όλα αυτά καθημερινά. Ευτυχώς, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις!
Δεν έχω καταλάβει ακόμα αν φταίει η προλακτίνη ή η κατάρα της πρώην «φίλης» μου που είμαι τόσο συνηθισμένη να κλαίω σε κοινή θέα και κυρίως στα ΜΜΜ. Μάλλον φταίνε τα τραγούδια που μιλούν για καταραμένους χωρισμούς και άγρια κύματα. Περπατάω με ψηλά το κεφάλι, φοράω μαύρα γυαλιά και δεν σκουπίζω τα δάκρυά μου ακόμα κι αν κυλήσουν ως τα χείλη μου. Το lipgloss μου είναι ανεξίτηλο και η συνείδηση μου καθαρή. Στις σημειώσεις μου συμπληρώνω το diss: «Είμαι η λάθος “αγάπη”, αλλά δεν κάνω λάθος αγάπη. Μαζί με το Αirbnb πληρώνετε και αγάπη;»
Από τα μεγάφωνα του σταθμού Βικτώρια ακούγεται η ανακοίνωση: «Mind the gap between the train and the platform». Στα αυτιά μου ακούω: «Mind the gap between the old school trans and the new school non binary».
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
