ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ από τον πόλεμο αποδείχθηκαν μικρά και προσωρινά. Η κυβέρνηση βρίσκεται στην πιο δύσκολη φάση της για πολλούς λόγους και δεν φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα διαφυγής.
Την Τετάρτη έγινε γνωστό ότι η Ευρωπαία εισαγγελέας ζητά από την Ελληνική Βουλή την άρση της ασυλίας έντεκα βουλευτών για την απάτη που ερευνά σχετικά με τα ευρωπαϊκά αγροτικά κονδύλια, ενώ πέντε ακόμα πρώην βουλευτές βρίσκονται επίσης υπό διερεύνηση και κατά πάσα πιθανότητα εμπλέκεται κι ένας πρώην υπουργός και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν, όλοι ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία, γεγονός που της στερεί τη δυνατότητα να ισχυριστεί ξανά ότι πρόκειται για ένα διακομματικό και διαχρονικό θέμα.
Το κυβερνών κόμμα βρίσκεται τώρα σε μια κατάσταση «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα», καθώς, αν επαναλάβουν ό,τι έκαναν την προηγούμενη φορά με τη δικογραφία που αφορούσε τον Μάκη Βορίδη και τον Λευτέρη Αυγενάκη, θα κατηγορηθούν για συγκάλυψη και δεν θα έχουν πειστικές δικαιολογίες. Αν επιτρέψουν, όπως είναι το δεοντολογικό, να διερευνηθούν οι ποινικές ευθύνες των πολιτικών που περιλαμβάνονται στη νέα δικογραφία, θα βρεθούν ξανά στη δίνη του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει και τρόπος να απαλλαγούν από αυτό, καθώς υπάρχει η αντικειμενική πολιτική ευθύνη και πολλά ντοκουμέντα.
Η κυβέρνηση αυτήν τη στιγμή μπαίνει σε μια σχεδόν τέλεια καταιγίδα και δεν ξέρει πώς θα βγει από αυτήν. Στο Μαξίμου, ωστόσο, κάποιοι ελπίζουν ότι μετά το Πάσχα όλα θα έχουν ξεθυμάνει.
Ακόμα και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ όμως, με την ευρωπαϊκή εισαγγελία να ζητά νέες διώξεις, μοιάζει σχετικά μικρό πρόβλημα για την κυβέρνηση, μπροστά στην τροπή που παίρνει η υπόθεση των υποκλοπών μετά την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση εναντίον των τεσσάρων και τις απειλές κατά της κυβέρνησης που εξαπολύει ο ιδρυτής της εταιρείας του Predator. Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχουν αποφασίσει ακόμα πώς θα απαντήσουν σε όλα αυτά, γι’ αυτό ανέβαλαν την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή με θέμα το Κράτος Δικαίου για μετά το Πάσχα, προσπαθώντας να κερδίσουν χρόνο.
Τα ερωτήματα για τις υποκλοπές αυξάνονται και ζητούν απαντήσεις, με την αντιπολίτευση να τα θέτει πιεστικά και σε καθημερινή βάση. Ο Ταλ Ντίλιαν, που φέρεται ως προμηθευτής του Predator, ισχυρίζεται ότι το παρείχε μόνο σε κρατικές αρχές, φωτογραφίζοντας την κυβέρνηση. Έχει αποδείξεις; Διότι αν έχει και τις εμφανίσει, αλλάζουν όλα. Αν δεν έχει και μείνει μόνο στους ισχυρισμούς, είναι διαφορετικά. Αν πάλι αυτά που λέει δεν ευσταθούν, τότε γιατί η κυβέρνηση δεν στρέφεται εναντίον του; Επίσης, τώρα που οι παρακολουθήσεις με το κακόβουλο λογισμικό Predator έχουν διαλευκανθεί σε έναν βαθμό, γιατί η κυβέρνηση δεν δείχνει ενδιαφέρον να μάθει για λογαριασμό τίνος στήθηκε ο μηχανισμός των υποκλοπών, αφού ισχυρίζεται ότι η ίδια δεν εμπλέκεται; Δεν θέλει να μάθει ποιος και γιατί παρακολουθούσε τους υπουργούς της και τη στρατιωτική ηγεσία; Σε όλα αυτά η κυβέρνηση δεν έχει δώσει πειστικές απαντήσεις, ενώ η αντιπολίτευση την κατηγορεί ότι εκβιάζεται από τον προμηθευτή του Predator και εκείνη αναζητά χρόνο για να διαπραγματευτεί μαζί του.
Το θέμα των Τεμπών, που εκ των πραγμάτων λόγω της δίκης ανοίγει ξανά, το Μέγαρο Μαξίμου εξακολουθεί να το χειρίζεται με πολιτικό και επικοινωνιακό τρόπο. Η υπόθεση της αίθουσας δεν ήταν ένα τεχνικό θέμα, ούτε μόνο η απλή ελληνική ανοργανωσιά. Ο σκοπός όσων, από το υπουργείο Δικαιοσύνης, έδωσαν τις κατευθύνσεις για τη συγκεκριμένη διαμόρφωση του χώρου διεξαγωγής της δίκης ήταν να περιοριστούν οι οικογένειες των θυμάτων, «για να μην κάνουν σόου κάποιοι», όπως έλεγαν ορισμένοι στην κυβέρνηση. Για τον λόγο αυτό φρόντισαν να μη χωράνε όλοι στη βασική αίθουσα, για να στείλουν πολλούς συγγενείς θυμάτων σε άλλη, μακριά από τον κύριο χώρο, και να παρακολουθούν τη δίκη από οθόνες – γεγονός που εξόργισε πολλούς, με συνέπεια να προκληθούν αντιδράσεις.
Η Μαρία Ντόλκα, μητέρα 18χρονου θύματος, δήλωσε ότι δεν μπορεί να σκότωσαν το παιδί της με αυτόν τον τρόπο και να μην της επιτρέπουν σήμερα να παρευρεθεί στη δίκη και να κοιτά στα μάτια τούς κατηγορούμενους. Διευκρίνισε επίσης, επειδή είναι από τους γονείς που εκπροσωπούνται νομικά από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, ότι ήταν εκείνη που την επέλεξε και όχι το αντίθετο. «Εγώ της ζήτησα να αναλάβει την υπόθεση αυτή και της είπα ότι όπως έβαλες στη φυλακή τον Κορκονέα που σκότωσε τον Αλέξανδρο, έτσι θέλω να βάλεις στη φυλακή και αυτούς που σκότωσαν το παιδί μου», ανέφερε η κ. Ντόλκα. Είπε, επίσης, ότι νιώθει να προσβάλλεται όταν κάποια κυβερνητικά στελέχη εμφανίζουν τους γονείς ως χειραγωγούμενους από την κ. Κωνσταντοπούλου για πολιτικούς σκοπούς, κάτι που, όπως υποστήριξε, δεν συμβαίνει.
Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, συνεχίζει να αντιπαρατίθεται μέσω των ΜΜΕ με τους γονείς θυμάτων που διαμαρτύρονται. Για τον χώρο της δίκης, αρχικά ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα και πως οι διαμαρτυρίες είχαν πολιτικά κίνητρα. Στη συνέχεια παραδέχτηκε εμμέσως ότι δεν έγιναν όλα σωστά –η διακοπή άλλωστε το απέδειξε εμπράκτως αυτό– αλλά δικαιολογήθηκε και ειρωνεύτηκε κάποιους, όπως η Μαρία Καρυστιανού, λέγοντας ότι δεν προέβλεψαν να υπάρχουν και θέσεις για προέδρους κομμάτων, ξεχνώντας την ιδιότητά της ως μητέρας θύματος που ζητά δικαιοσύνη για το παιδί της.
Παρότι η κυβέρνηση δημόσια εμφανίζεται αισιόδοξη για την εξέλιξη της δίκης των Τεμπών, στην πραγματικότητα ανησυχεί για πολλά από όσα θα ακουστούν εκεί, αφού το δικαστήριο θα ασχοληθεί με τα ντοκουμέντα και τις μαρτυρίες και δεν θα κάνει επικοινωνιακού τύπου ερμηνείες. Αβάσιμες είναι και οι κατηγορίες κυβερνητικών στελεχών που ισχυρίζονται ότι κάποιοι γονείς –οι οποίοι κατά τη γνώμη τους χειραγωγούνται– προσπαθούν να καθυστερήσουν τη δίκη για να μην έχει ολοκληρωθεί όταν θα γίνουν οι εκλογές, ώστε κόμματα της αντιπολίτευσης να έχουν πολιτικά οφέλη. Αυτό δεν έχει κάποια λογική βάση, αφού η δίκη, έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να έχει ολοκληρωθεί όταν γίνουν οι εθνικές εκλογές.
Με δυο λόγια, η κυβέρνηση αυτήν τη στιγμή μπαίνει σε μια σχεδόν τέλεια καταιγίδα και δεν ξέρει πώς θα βγει από αυτήν. Στο Μαξίμου, ωστόσο, κάποιοι ελπίζουν ότι μετά το Πάσχα όλα θα έχουν ξεθυμάνει, γι’ αυτό συμβούλευσαν τον πρωθυπουργό να μεταθέσει μετά τις γιορτές τη συζήτηση στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου. «Η αισιοδοξία τους πηγάζει από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η αντιπολίτευση. Επειδή αισθάνονται ότι δεν έχουν αντίπαλο», αναφέρει κυβερνητικός βουλευτής που δεν συμμερίζεται τη διάθεση αυτή. Αντιθέτως, είναι από εκείνους που θεωρούν ότι η Νέα Δημοκρατία πρέπει να πάει σε εκλογές το συντομότερο δυνατό «αν θέλει να παραμείνει στο παιχνίδι και μετά», διότι από εδώ και πέρα, λόγω των πολύ μεγάλων ανοιχτών ζητημάτων των Τεμπών, των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, την περιμένουν μόνο εξελίξεις που θα την φθείρουν και θα συρρικνώνουν την ισχύ της.
Δεν έχουν όλοι την ίδια οπτική, βεβαίως. Καθώς η αυτοδυναμία μοιάζει ανέφικτη, μια προσφυγή στις κάλπες τώρα «είναι σαν να χαρίζει ο Μητσοτάκης έναν χρόνο εξουσίας», λέει άλλος βουλευτής, που δεν βλέπει κανέναν λόγο για να το κάνει αυτό ο πρωθυπουργός, αφήνοντας σε άλλους και την επιλογή της νέας ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
Πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO, που έγινε για τον τηλεοπτικό σταθμό Star, κατέγραψε ότι η συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης (84,3%) απαντά πως οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό δεν καλύπτουν τις πληθωριστικές αυξήσεις. Το 77,9% χαρακτηρίζει πολύ ή αρκετά σημαντικό το ζήτημα των υποκλοπών, παρά την προσπάθεια υπουργών να το υποβαθμίσουν. Επίσης, η πλειοψηφία (64,7%) θεωρεί ότι δεν εξασφαλίστηκαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ομαλή διεξαγωγή της δίκης των Τεμπών.
Τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης έχει όρια και δεν θα μπορεί να καλύπτεται διαρκώς από την απουσία ισχυρής αντιπολίτευσης.
