Επενδύοντας σε υγιείς κοινότητες που προοδεύουν

andriopoulos Facebook Twitter
Τα κτίρια που δημιουργούμε δίνουν μεγάλη χαρά στους χρήστες τους. Τους δίνουν την ικανοποίηση της περιβαλλοντικής υπευθυνότητας και του ευ ζην.
0

ΣAΣ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ ΠΟΤΕ να περπατάτε σε μια γειτονιά και να θλίβεστε για την εγκατάλειψή της; Να σας λείπουν οι άνθρωποι που παλιότερα έδιναν ζωή στα στενά και στα κτίρια; Να οσμίζεστε την παραίτηση, την υγρασία των κλειστών καταστημάτων; Να ακούτε τη σιωπή ενός ολόκληρου δρόμου; Να βλέπετε τα σπασμένα παραθυρόφυλλα και τις αμπαρωμένες πόρτες σε σπίτια που άλλοτε έσφυζαν από ζωή; Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι αυτές οι εικόνες, οι ήχοι και οι μυρωδιές θα μπορούσαν να αποτελούν την κινητήριο δύναμη για δημιουργία.

Μέχρι που το δοκιμάσαμε και διαπιστώσαμε ότι είναι μια μοναδική εμπειρία. Η Dimand αναπτύσσει ακίνητα με τον πλέον σύγχρονο και βιώσιμο τρόπο, αναδεικνύει ξεχασμένα εμβληματικά κτίρια και περιοχές, δίνοντας νέα πνοή στη ζωή των κατοίκων. Δημιουργούμε σύγχρονα κτίρια για φιλοξενία και επαγγελματική χρήση. Όμως παράλληλα δημιουργούμε το υπόβαθρο για την αναζωογόνηση ολόκληρων περιοχών. Μια βόλτα στα στενά του Αγίου Διονυσίου, λίγα μέτρα από το λιμάνι του Πειραιά, θα πείσουν και εσάς σχετικά με το πόσο όμορφο είναι να δίνεις νέα μορφή σε όμορφες γειτονιές. Γειτονιές που κουβαλούν μνήμες, παράδοση και υπερηφάνεια. Η ανάπλαση του καπνεργοστασίου Παπαστράτου φώτισε ολόκληρη τη γειτονιά. Της έδωσε το λίπασμα που χρειαζόταν για ν’ ανθίσει ξανά. Σήμερα τα στενά γύρω από το καπνεργοστάσιο σφύζουν από ζωή. Νέες επιχειρήσεις ανοίγουν τις πόρτες τους, άνθρωποι συρρέουν για να συναντηθούν στα καφέ και τις νέες γκαλερί. Κάποιοι ξεκίνησαν να ανακαινίζουν τα σπίτια τους για να μείνουν στο νέο hot spot του Πειραιά.

Είδαμε την ομορφιά και την πρόοδο που μπορεί να προσφέρει στο μεγάλο λιμάνι της χώρας ένα «άσχημο» κουφάρι όπως ο Πύργος του Πειραιά. Είδαμε τη δυναμική του Μινιόν που κάηκε μαζί με τις πρώτες δυτικότροπες χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις των Αθηναίων.

Η επανάχρηση ολόκληρων κτιρίων ή τμημάτων τους είναι μια διπλά δημιουργική ενασχόληση. Επιλέγουμε ένα κτίριο-τοπόσημο, το οποίο έχει σημασία για τους περιοίκους. Έχει σημασία ακόμη και γι’ αυτούς που άλλαξαν εν τω μεταξύ γειτονιά. Του δίνουμε ζωή και μια νέα βιώσιμη προοπτική. Φροντίζουμε να γίνει το παράδειγμα προς μίμηση για καλές πρακτικές. Να αναβαθμίζει αισθητικά και περιβαλλοντικά τη γύρω περιοχή. Δημιουργούμε εκτενείς χώρους πρασίνου, ακόμα και σε μορφή κάθετων κήπων. Θέλουμε να φαίνονται η προοπτική και το μέλλον της περιοχής και αυτό το μέλλον να μαγνητίζει τα βλέμματα με μια αύρα «γειτονιάς», συνεργασίας και προόδου. Η ικανοποίηση που νιώθεις όταν βλέπεις το αποτέλεσμα για πρώτη φορά είναι μοναδική. Στέκεσαι και απολαμβάνεις το συνεχώς εξελισσόμενο αστικό τοπίο. 

Παράλληλα, συνεχίζεις να περπατάς σε άγνωστες γειτονιές και να ονειρεύεσαι την προοπτική τους. Εγώ μεγάλωσα στην Πάτρα και είμαι εξοικειωμένος με την ομορφιά του πρωτόλειου βιομηχανικού τοπίου. Είδαμε την ομορφιά και την πρόοδο που μπορεί να προσφέρει στο μεγάλο λιμάνι της χώρας ένα «άσχημο» κουφάρι όπως ο Πύργος του Πειραιά. Είδαμε τη δυναμική του Μινιόν που κάηκε μαζί με τις πρώτες δυτικότροπες χριστουγεννιάτικες αναμνήσεις των Αθηναίων.

Τα κτίρια που δημιουργούμε δίνουν μεγάλη χαρά στους χρήστες τους. Τους δίνουν την ικανοποίηση της περιβαλλοντικής υπευθυνότητας και του ευ ζην. Έχουν ελάχιστο ανθρακικό αποτύπωμα κατά τη λειτουργία τους. Παράγουν μέχρι και μέρος της ενέργειας που χρειάζεται ένα κτίριο για να λειτουργήσει με τη χρήση φωτοβολταϊκών. Ακόμα και κατά τη διαδικασία της κατασκευής τους το αποτύπωμα που αφήνουν στο περιβάλλον είναι ελάχιστο. Στην επανάχρηση κτιρίων, μεταξύ άλλων, ελαχιστοποιείται και το «ενσωματωμένο ανθρακικό αποτύπωμα» (embodied carbon).

Παραφράζοντας το γνωστό τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου, θα έλεγα ότι οι ομάδες γράφουν τη δική τους ιστορία. Έτσι και στη δική μας περίπτωση, κάθε στέλεχος και κάθε συνεργάτης έχει συμβάλει ουσιαστικά για το αποτέλεσμα που όλοι μαζί έχουμε επιτύχει. Είναι ένα ομαδικό όραμα που υλοποιούμε με ενθουσιασμό και ευθύνη. Επιπλέον, όσο περνούν τα χρόνια διαπιστώνω ότι με το παράδειγμά μας βοηθάμε κι άλλους να βγάλουν τον καλύτερό τους εαυτό και να δώσουν ζωή σε γκρίζες και υποβαθμισμένες περιοχές της πόλης μας. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε χαρά και υπερηφάνεια, γιατί είναι βέβαιο ότι κάνουμε το σωστό!

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Dimand: The green team

ADM The Green Issue / Η «green team» της Dimand και τα μυστικά των πιο sustainable κτιρίων της Αθήνας

Παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα ακόμα δεν έχουμε πολλά πράσινα κτίρια, όλα τα πρότζεκτ που αναλαμβάνει να αναπτύξει ή έχει ήδη αναπτύξει η Dimand έχουν ως γνώμονα τη βιώσιμη ανάπτυξη.
ΤΙΜΟΣ ΚΟΥΡΕΜΕΝΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φραντσέσκα Αλμπανέζε: «Η σφαγή παιδιών είναι απαράδεκτη και πρέπει να σταματήσει»

Οπτική Γωνία / Φραντσέσκα Αλμπανέζε: «Η σφαγή παιδιών είναι απαράδεκτη και πρέπει να σταματήσει»

Η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη βρέθηκε στην Αθήνα για μια σειρά εκδηλώσεων όπου κατήγγειλε την ισραηλινή πολιτική ως συστηματική καταπίεση και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα σε ουσιαστική δράση, δηλώνοντας πως «δεν μπορεί να εξισώσει τον καταπιεστή με τον καταπιεσμένο».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί έχουν μειωθεί σημαντικά οι εμβολιασμοί;

Οπτική Γωνία / Γιατί έχουν μειωθεί σημαντικά οι εμβολιασμοί;

Η αισθητή πτώση των ποσοστών εμβολιασμού στην Ελλάδα προκαλεί ανησυχία στους ειδικούς, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος επανεμφάνισης ξεχασμένων ασθενειών. Ο Δημήτρης Παρασκευής, καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

Οπτική Γωνία / Ένα «αριστερό Ποτάμι»; Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

Ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο καθηγητής Πολιτικής Συμπεριφοράς, Γιάννης Κωνσταντινίδης, αναλύουν τη στόχευση, το timing και τις προοπτικές του εγχειρήματος επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού στην κεντρική πολιτική σκηνή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Λυκαβηττός: Το σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη που καταρρέει

Ρεπορτάζ / Λυκαβηττός: To σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη καταρρέει

Η δύσκολη διαχείριση της καθημερινότητας, τα συνεχή ατυχήματα και οι βανδαλισμοί στο εμβληματικό σχολείο του Πικιώνη στον Λυκαβηττό συνθέτουν μια ασφυκτική πραγματικότητα, ενώ η τύχη της αποκατάστασης του κτιρίου παραμένει μετέωρη.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γιατί δεν μας απασχολεί το τι γίνεται στον Έβρο;

Ιλεκτρίσιτυ / Γιατί δεν μας απασχολεί το τι γίνεται στον Έβρο;

Η υποτίμηση των Άλλων, ο αποκλεισμός τους από τη σφαίρα του ανθρώπινου και του «πενθίσιμου» επιτρέπει στον κόσμο είτε να αγνοεί τη βία κατά των προσφύγων είτε να τη θεωρεί αποδεκτή στο πλαίσιο του «εθνικού συμφέροντος».
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ
Ας κάνουμε επιτέλους κάτι για τις μπουλντόζες που σκότωσαν την κόρη μου

Οπτική Γωνία / «Ας κάνουμε κάτι για τις μπουλντόζες που σκότωσαν την κόρη μου»

Η Σίντι Κόρι, μητέρα της Ρέιτσελ Κόρι που σκοτώθηκε στη Γάζα από μια μπουλντόζα αμερικανικής κατασκευής, προσπαθώντας να προστατεύσει ένα παλαιστινιακό σπίτι, ζητά να σταματήσει η εξαγωγή τέτοιων μηχανημάτων στο Ισραήλ.
THE LIFO TEAM
Τα πτυχία ή για τα παθήματα της αριστείας

Οπτική Γωνία / Τα πτυχία ή για τα παθήματα της αριστείας

Η υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη διαψεύδει την κλασική εκσυγχρονιστική αφήγηση της κυβέρνησης περί ικανότητας και αξίας, κι αυτό τής κάνει ζημιά, εφόσον ρίχνει τόσο βάρος στη διαγραφή των «αιώνιων φοιτητών» και στα διάφορα προσοντολόγια.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
«Επεκτάσεις οικισμών και σχεδίων πόλεων μέσα σε περιοχές Natura»

Περιβάλλον / «Επεκτάσεις οικισμών και σχεδίων πόλεων μέσα σε περιοχές Natura»

Η σύντομη δημόσια διαβούλευση για το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας ολοκληρώθηκε, προκαλώντας έντονο κύμα αμφισβήτησης. Ποιες είναι οι επίμαχες διατάξεις του;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
«Η απόλυτη δικαίωση θα ήταν να γυρίσω σπίτι και να δω ζωντανή τη μητέρα μου»

Θοδωρής Ελευθεριάδης / «Η απόλυτη δικαίωση θα ήταν να γυρίσω σπίτι και να δω ζωντανή τη μητέρα μου»

Ο Θοδωρής Ελευθεριάδης, συγγενής θύματος του δυστυχήματος των Τεμπών, μάρτυρας κατηγορίας και από τις πιο σοβαρές φωνές σε αυτή την υπόθεση, μιλά για τον προσωπικό του αγώνα, το αποτύπωμα της τραγωδίας και τις μέχρι στιγμής δικαστικές εξελίξεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ανοιξιάτικη εξάντληση

Ιλεκτρίσιτυ / Ανοιξιάτικη εξάντληση

H επιστροφή των νέων στην ελληνική παράδοση –χωριά, πανηγύρια, ρεμπέτικα, ο «αγνός» κόσμος του παππού και της γιαγιάς–, πέρα από δίψα για αυθεντικότητα, μπορεί να διαβαστεί και ως προσπάθεια υποχώρησης σε κάτι πιο αργό.
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ