Η αλήθεια δεν βρίσκεται στο «Pistol»

Pistol Facebook Twitter
Ο Steve Jones (Toby Wallace), αριστερά, και ο Sid Vicious (Louis Partridge) στο “Pistol.” Φωτ.: Miya Mizuno/FX
0

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ αποκρουστικός τα τελευταία χρόνια με την αμέριστη συμπαράσταση που εκδήλωνε κάθε τόσο στον Τραμπ και με διάφορες άλλες αντιδραστικές και υπο-φασίζουσες θέσεις που έχει εκφράσει, μοιάζει όμως τελικά ο John Lydon (διάσημος ή, μάλλον, διαβόητος κάποτε ως Johnny Rotten) να δικαιώνεται εκ του αποτελέσματος για την πλήρη εναντίωσή του εξαρχής σ’ αυτήν τη δραματοποιημένη βιογραφία των Sex Pistols διά χειρός Ντάνι Μπόιλ.

Παρότι η τρικυμιώδης ύπαρξη των Sex Pistols διήρκεσε τρία χρόνια σκάρτα, οι ανταγωνισμοί, τα μίση και οι έριδες γύρω από την κληρονομιά του μοναδικού ίσως συγκροτήματος στην ιστορία που συγκρούστηκε πραγματικά με το «κατεστημένο» (έστω και περιστασιακά) και προκάλεσε αληθινό σοκ σε μια ολόκληρη κοινωνία είναι παντοτινά.

Συνεπώς δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι ο Lydon κατέληξε ξανά πρόσφατα στα δικαστήρια αντιμέτωπος με τους πρώην συντρόφους του στην μπάντα στην προσπάθειά του να εμποδίσει τη χρήση της μουσικής των Pistols στη σειρά έξι επεισοδίων του Μπόιλ, η οποία βασίστηκε κυρίως στο βιβλίο απομνημονευμάτων του κιθαρίστα Steve Jones Lonely Boy: Tales from a Sex Pistol.

Παρότι η τρικυμιώδης ύπαρξη των Sex Pistols διήρκεσε τρία χρόνια σκάρτα, οι ανταγωνισμοί, τα μίση και οι έριδες γύρω από την κληρονομιά του μοναδικού ίσως συγκροτήματος στην ιστορία που συγκρούστηκε πραγματικά με το «κατεστημένο» (έστω και περιστασιακά) και προκάλεσε αληθινό σοκ σε μια ολόκληρη κοινωνία είναι παντοτινά.

Ο Lydon τη έχασε την δίκη τελικά, αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να δηλώσει δημοσίως πριν από λίγο καιρό, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο τρέιλερ της σειράς, ότι πρόκειται για «μια μεσοαστική φαντασίωση που κλέβει το παρελθόν και στη θέση του τοποθετεί ένα παραμύθι που καμιά ομοιότητα δεν έχει με την πραγματικότητα».

Δεν είναι έτσι ακριβώς βέβαια. Έχει σχέση με την πραγματικότητα το «Pistol», παρότι συγκεντρώνει πάνω του όλα τα κλισέ που μαστίζουν αυτές τις σύγχρονες εποποιίες αναπαράστασης της ροκ μυθολογίας. Δεν είναι ότι δεν βλέπεται η σειρά –παρακολουθείται μια χαρά, αν δεν έχει κανείς τρομερές αισθητικές, σεναριακές και υποκριτικές απαιτήσεις ή αν δεν τα έχεις δει και διαβάσει όλα αυτά τόσες φορές μέσα στα χρόνια–, απλώς μοιάζει κάπως ανάρμοστο και μάταιο να κάνεις κάτι τόσο συμβατικό για το πιο διάσημο αντισυμβατικό/αυτοκαταστροφικό γκρουπ όλων των εποχών.

Η αλήθεια δεν βρίσκεται στο Pistol Facebook Twitter
Έχει σχέση με την πραγματικότητα το «Pistol», παρότι συγκεντρώνει πάνω του όλα τα κλισέ που μαστίζουν αυτές τις σύγχρονες εποποιίες αναπαράστασης της ροκ μυθολογίας.

Προβληματικό είναι επίσης και το γεγονός ότι η σειρά βασίζεται στο βλέμμα και την αντίληψη του Steve Jones (που εδώ εμφανίζεται ως αξιολάτρευτος κάφρος και ως γλυκούλης σχεδόν, κάτι που σίγουρα δεν ήταν), ο οποίος αποτελεί και τον κεντρικό χαρακτήρα, καθώς δίνεται δυσανάλογο βάρος στην προσωπική του ιστορία αλλά και στη ρομαντική του σχέση με την Chrissie Hyde (πριν από τους Pretenders). Πλάι τους η γνωστή, εκλεκτή κουστωδία που αποτέλεσε την πρώτη γραμμή του καταστασιακού τσελεμεντέ που είχε στήσει ο Malcolm McLaren (η Vivienne Westwood, η Jordan που πέθανε φέτος, η Siouxsie και, βέβαια, ο Sid και η Nancy).

Παρά τις ενστάσεις του Lydon, πάντως, ο ηθοποιός που τον υποδύεται (o Anson Boon) μοιάζει να απολαμβάνει πιο πολύ απ’ όλους τον ρόλο του. Φαίνονται όλα όμως τόσα προβλέψιμα και τόσο προκάτ, που όταν στο τρίτο επεισόδιο μπαίνει εμβόλιμη μια πλοκή ψυχολογικού τρόμου που έχει να κάνει με την καταγωγή του κομματιού «Bodies», η σειρά ξαφνικά μοιάζει να αλλάζει είδος και να κάνει για μια φορά την υπέρβαση που τόσο της λείπει.

Και το «Bohemian Rhapsody» συμβατικό ήταν πάντως και προορισμένο για «όλη την οικογένεια», κι όμως έγινε τεράστια επιτυχία. Απλώς η «παραβολή» των Sex Pistols ως δραματικής αναπαράστασης πολυτελείας σήκωνε μια πιο εμπνευσμένη μεταχείριση.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Φρανσουάζ Αρντί από εδώ στην αιωνιότητα 

Απώλειες / Η Φρανσουάζ Αρντί από εδώ στην αιωνιότητα 

«Θέλω να πιστεύω ότι οι ισχυρότεροι δεσμοί διατηρούνται για πάντα, ό,τι κι αν συμβεί και όπου κι αν βρισκόμαστε», είχε πει μερικούς μήνες πριν από τον θάνατό της η γυναίκα που υπήρξε αιώνιο κι απαράμιλλο σύμβολο ομορφιάς, έκφρασης, ερμηνείας, ελευθερίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Στη μνήμη της αγαπημένης μου καθηγήτριας στο Γυμνάσιο 

Daily / Στη μνήμη της αγαπημένης μου καθηγήτριας στο Γυμνάσιο

Ένας καλός δάσκαλος –ειδικά στο εφηβικό ναρκοπέδιο της μέσης εκπαίδευσης– μεταδίδει γνώση, αλλά κυρίως μεταδίδει αντίληψη, ακόμα και στάση ζωής. Οι καλύτεροι όμως έχουν το σπάνιο και ανεξιχνίαστο χάρισμα να μεταδίδουν τον ίδιο τους τον εαυτό.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Eric» στο Netflix: Τα παιδιά που χάθηκαν στα παραμύθια

Daily / «Eric» στο Netflix: Τα παιδιά που χάθηκαν στα παραμύθια

Ακροβατώντας ανάμεσα στο αστυνομικό θρίλερ και στο κοινωνικό / οικογενειακό δράμα, η μίνι σειρά εκμεταλλεύεται ιδανικά το ιστορικό της πλαίσιο: τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’80, την πόλη των χαμένων παιδιών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ο επαναστάτης του ΝΒΑ που καλούσε τον κόσμο να εναντιωθεί στην αμερικανική κυβέρνηση 

Daily / Ο επαναστάτης του ΝΒΑ που καλούσε τον κόσμο να εναντιωθεί στην αμερικανική κυβέρνηση

Ο Μπιλ Γουόλτον που πέθανε χθες στα 71 του και χαρακτήριζε ο ίδιος τον εαυτό του ως τον «πιο τυχερό τύπο στον κόσμο» ενσάρκωσε στα ‘70s τον χίπικο αλλά και τον μαρξιστικό ιδεαλισμό όσο ελάχιστες διασημότητες, όχι μόνο στον χώρο του επαγγελματικού πρωταθλητισμού αλλά οπουδήποτε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Κι εμείς που νομίζαμε κάποτε ότι οι θρησκείες είχαν τελειώσει

Daily / Κι εμείς που νομίζαμε κάποτε ότι οι θρησκείες είχαν τελειώσει

Μια ματιά στην διαρκώς εύφλεκτη διεθνή επικαιρότητα είναι αρκετή για να πείσει οποιονδήποτε ότι η θρησκευτική αντιπαράθεση, είτε ως αιτία είτε ως πρόσχημα κλιμάκωσης συγκρούσεων, μοιάζει πιο ισχυρή από ποτέ.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Daily / Κάφκα: Εκατό χρόνια μοναξιά

Στις 3 Ιουνίου συμπληρώνεται ένας αιώνας από τον θάνατο του μεγάλου συγγραφέα και μια νέα γερμανική σειρά μυθοπλασίας με θέμα το πέρασμά του από τον μάταιο και παράξενο τούτο κόσμο λειτουργεί ως «επετειακή» προβολή.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Απώλειες / Η Άλις Μανρό και το υστερόγραφο μιας σχέσης

Η απώλεια της σπουδαίας Καναδής διηγηματογράφου έφερε στη μυαλό μια αριστουργηματική ταινία που είχε βασιστεί σε διήγημά της, με θέμα το λυκόφως της άνοιας και πρωταγωνίστρια την Τζούλι Κρίστι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ