Αντίθετα από τον συμπρωταγωνιστή της στο αριστουργηματικό The Americans (και σύζυγό της τόσο σ’ εκείνη την αξέχαστη σειρά όσο και στην αληθινή ζωή) Μάθιου Ρις, ο οποίος, εκτός των άλλων, πρωταγωνιστεί εσχάτως στο (εξαίρετο επίσης) Perry Mason που τώρα διανύει τον δεύτερο κύκλο του, η Κέρι Ράσελ έμοιαζε να έχει εξαφανιστεί από το προσκήνιο τα τελευταία χρόνια, σχεδιάζοντας ίσως ένα θεαματικό comeback.
Και είναι πράγματι θεαματική και απείρως καλοδεχούμενη η επιστροφή της με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο The Diplomat, όπου υποδύεται μια «αξιωματούχο καριέρας» η οποία αναλαμβάνει (χωρίς να τη θέλει) τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο αμέσως μετά το πολύνεκρο χτύπημα ενός βρετανικού αεροπλανοφόρου στον Περσικό Κόλπο.
Αυτό που ακολουθεί στα δέκα επεισόδια του πρώτου κύκλου είναι μια συναρπαστική κατά τόπους και πάντα ενδιαφέρουσα κατάδυση στο σύμπαν, τους κώδικες και την αργκό της σύγχρονης διπλωματίας στο πιο υψηλό και κρίσιμό της επίπεδο.
Δημιουργός της σειράς είναι η Ντέμπορα Καν, με θητεία σε σειρές όπως το West Wing και το Homeland, παρά το πολιτικό / κατασκοπικό του πλαίσιο όμως, το The Diplomat δεν έχει ακριβώς ούτε την αίσθηση «καμαρίλας» του πρώτου ούτε την αγωνιώδη δράση του δεύτερου.
Σε μια συνέντευξή της στο «New Yorker» τον Ιανουάριο, η νέα επικεφαλής περιεχομένου του Netflix Μπέλα Μπαχάρια παρομοίαζε το ιδανικό πρόγραμμα της πλατφόρμας με ένα «γκουρμέ χάμπουργκερ» – εμπορικό και ποιοτικό συγχρόνως. Και μπορεί μια σειρά όπως το πρόσφατο Beef να διαθέτει πολλά και σύνθετα χαρίσματα, δεν παύει όμως να είναι κάπως ιδιοσυγκρασιακή για τη συνταγή αυτή.
Αντιθέτως, το The Diplomat μοιάζει να ανταποκρίνεται πλήρως στη μαγική φόρμουλα που ευαγγελίζεται το αρχιστέλεχος της πλατφόρμας.
Δημιουργός της σειράς είναι η Ντέμπορα Καν, με θητεία σε σειρές όπως το West Wing και το Homeland, παρά το πολιτικό / κατασκοπικό του πλαίσιο όμως, το The Diplomat δεν έχει ακριβώς ούτε την αίσθηση «καμαρίλας» του πρώτου ούτε την αγωνιώδη δράση του δεύτερου. Ούτε και την μελαγχολική ανατομία ενός γάμου που λυγίζει υπό το βάρος εξαιρετικών περιστάσεων, όπως στο The Americans, με το οποίο αν μοιράζεται κάτι, είναι μια εξερεύνηση του τοξικού ανταγωνισμού που διαβρώνει μια σχέση σαν αυτή της πρωταγωνίστριας με τον επίσης διπλωμάτη σύζυγό της (άξιος συμπαραστάτης της Ράσελ ο Ρούφους Σιούελ), τα κίνητρα του οποίου παραμένουν αινιγματικά μέχρι και το τέλος αυτής της πρώτης δόσης της σειράς.
Πέρα από τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο γάμος τους, η αντίθεση ανάμεσα στον δικό της πραγματισμό και την αλλεργία στο πρωτόκολλο και στη δική του ενστικτώδη ροπή στην ίντριγκα, την τελετουργία και τη χειραγώγηση αποτελούν ένα από τα πιο ελκυστικά συστατικά του The Diplomat.
Οι ομοιότητες με πρόσωπα και καταστάσεις μόνο συμπτωματική δεν είναι. Οι Τόρηδες εμφανίζονται σε σημαντικό βαθμό ως ένα συνονθύλευμα διεφθαρμένων μηχανισμών ενώ ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στη σειρά είναι φιλελεύθερος, ηλικιωμένος, ενδεχομένως σε κάποιο πρώιμο στάδιο αντιληπτικής αποσύνθεσης και αβέβαιος αν η γυναίκα αντιπρόεδρος που έχει επιλέξει για τη διαδοχή του ήταν η σωστή επιλογή. Ακόμα και γι’ αυτόν όμως φτάνει η στιγμή που αποκαλύπτει απροσδόκητα βάθη στον χαρακτήρα του.
Ο σχεδιασμός της παραγωγής είναι εξαιρετικός (τα σκηνικά είναι απολύτως πειστικά), το πιο δυνατό ατού όμως αυτής της σειράς, που το τέλος του πρώτου κύκλου της μας αφήνει στον αέρα αναμένοντας την συνέχεια, είναι ο τρόπος που διαχειρίζεται μια σπουδαία και πολυδιάστατη ηθοποιός όπως η Κέρι Ράσελ τον κεντρικό ρόλο της «διπλωμάτισσας», με έναν ιδανικό συνδυασμό ευάλωτου σαρκασμού και πηγαίας στιβαρότητας.
