Κρατούμενοι στο μεταναστευτικό κέντρο Bluebonnet του Τέξας σχημάτισαν το μήνυμα «SOS» με τα σώματα τους, εκφράζοντας έτσι τον φόβο τους ότι θα απελαθούν στη διαβόητη φυλακή του Ελ Σαλβαδόρ όπου έχουν είδει σταλεί συμπατριώτες τους που συνελήφθησαν στις ΗΠΑ.
Το περιστατικό με το SOS σημειώθηκε τη Δευτέρα, 28 Απριλίου, δέκα ημέρες αφού δεκάδες κρατούμενοι από τη Βενεζουέλα ενημερώθηκαν από τις αμερικανικές μεταναστευτικές αρχές ότι θεωρούνται μέλη της διαβόητης βενεζουελανικής συμμορίας Tren de Aragua και ότι πρόκειται να απελαθούν με βάση νόμο του 1798, που επιτρέπει την απέλαση αλλοδαπών σε περιόδους πολέμου. Οι αρχές τούς ζήτησαν να υπογράψουν σχετικά έγγραφα, με τα οποία θα παραδέχονταν τη φερόμενη συμμετοχή τους στη συμμορία και θα αποδέχονταν την απέλαση. Σύμφωνα με τις οικογένειες επτά κρατουμένων που μίλησαν στο Reuters, οι ίδιοι αρνήθηκαν να υπογράψουν, δηλώνοντας αθώοι.
Incredible reporting from Kristina Cooke and imagery from @mikeblake @PaulRatje and Daniel Cole on the Bluebonnet detention facility in Texas where Venezuelan migrants are held https://t.co/8lirNXUFG0
— corinne_perkins (@corinne_perkins) April 30, 2025
SOS για τον φόβο της φυλακής CECOT
Παρά την άρνησή τους, λίγες ώρες αργότερα, στις 18 Απριλίου, μεταφέρθηκαν με λεωφορείο προς το αεροδρόμιο Abilene, με σκοπό την απέλασή τους. Ωστόσο, το λεωφορείο επέστρεψε στο κέντρο κράτησης, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ εξέδωσε προσωρινή διαταγή που μπλοκάρει τις απελάσεις. Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δεν σχολίασε το περιστατικό.
Η αναστολή αυτή προσφέρει προσωρινή ανακούφιση στους κρατούμενους, οι οποίοι ανησυχούν ότι, αν αρθεί το μπλόκο, θα σταλούν στη διαβόητη φυλακή CECOT στο Ελ Σαλβαδόρ. Εκεί, σύμφωνα με καταγγελίες οργανώσεων, οι συνθήκες κράτησης είναι απάνθρωπες και επικρατεί κλίμα βίας. Ήδη, τουλάχιστον 137 Βενεζουελάνοι έχουν απελαθεί εκεί με βάση τον ίδιο νόμο.
Καθημερινότητα φόβου και αβεβαιότητας
Σύμφωνα με συγγενείς τους, οι κρατούμενοι ζουν σε διαρκή φόβο. Στο κοιτώνα του Μιλάν, ενός από τους μετανάστες, οι άνδρες κοιμούνται με «βάρδιες», ώστε να ειδοποιήσουν ο ένας τον άλλον σε περίπτωση αιφνιδιαστικής απέλασης. Πολλοί αρνούνται να βγουν στην αυλή, φοβούμενοι ότι θα τους επιβιβάσουν σε λεωφορείο με προορισμό το αεροδρόμιο. Η σύζυγος του Μιλάν περιγράφει έναν άνδρα απελπισμένο, που προσεύχεται να τελειώσει ο εφιάλτης. Παράλληλα, καταγγέλλει ανεπαρκή σίτιση και συνθήκες που επιβαρύνουν την ψυχική και σωματική υγεία των κρατουμένων.
Detainees at the Bluebonnet immigrant detention center in the city of Anson Texas sent the outside world a message. SOS 🆘
— Meidas_Charise Lee (@charise_lee) April 30, 2025
It raises important questions about immigration policies and human rights‼️ pic.twitter.com/fiGOy3mNd7
Η διοίκηση του κέντρου Bluebonnet, που λειτουργεί ιδιωτικά με σύμβαση με τις αμερικανικές αρχές, διαβεβαιώνει ότι οι κρατούμενοι λαμβάνουν επαρκή σίτιση, σύμφωνα με τις προδιαγραφές. Το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δηλώνει πως τηρεί τα ομοσπονδιακά πρότυπα και δεσμεύεται για την ανθρώπινη μεταχείριση των κρατουμένων.
Νομικά αδιέξοδα και αμφισβητούμενες κατηγορίες
Πολλοί κρατούμενοι, όπως ο Μιλάν και ο Εσκαλόνα, δηλώνουν ότι δεν έχουν ποινικό μητρώο και ότι οι κατηγορίες βασίζονται σε παρερμηνείες ή σε φωτογραφίες με χειρονομίες που είναι συνηθισμένες στη Βενεζουέλα. Ο Εσκαλόνα, πρώην αστυνομικός στη Βενεζουέλα, αρνείται κάθε σχέση με τη συμμορία και καταγγέλλει ψευδείς κατηγορίες. Ζήτησε να επιστρέψει οικειοθελώς στη Βενεζουέλα, αλλά το αίτημά του απορρίφθηκε.
Σε ηχογραφημένη συνομιλία, μετανάστες ρωτούν πώς γίνεται να θεωρούνται «εχθροί» χωρίς να έχουν διαπράξει έγκλημα. Η απάντηση των αρχών είναι ότι η απέλαση με βάση τον συγκεκριμένο νόμο είναι ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες νομικές διαδικασίες.
Η υπόθεση των Βενεζουελανών στο Bluebonnet αποκαλύπτει τις ακραίες πτυχές της μεταναστευτικής πολιτικής στις ΗΠΑ, όπου άνθρωποι κινδυνεύουν να απελαθούν χωρίς δίκαιη δίκη ή αποδείξεις, βασιζόμενοι σε αμφιλεγόμενους νόμους και διαδικασίες. Το «SOS» που σχημάτισαν στη γη είναι μια κραυγή αγωνίας που ξεπερνά τα σύνορα του Τέξας.
Με πληροφορίες από Guardian
