Η χρήση ονομάτων πτηνών σε δρόμους της Βρετανίας αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, ακόμη κι αν τα ίδια τα είδη μειώνονται δραματικά στη φύση.
Σύμφωνα με μια έκθεση της RSPB, ονόματα όπως Skylark Lane και Swift Avenue γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Χρησιμοποιώντας δεδομένα του OS Open Names από το 2004 έως το 2024, η φιλανθρωπική οργάνωση για την προστασία των πτηνών διαπίστωσε εντυπωσιακή αύξηση: +350% στα οδωνύμια με κορυδαλλούς (ή κατσιλέρες), +156% για τα σπουργίτια και +104% για τις τσίχλες – παρά το γεγονός ότι οι πραγματικοί πληθυσμοί τους βρίσκονται σε πτώση.
Μεταξύ 1970 και 2022, το Ηνωμένο Βασίλειο έχασε το 53% των αναπαραγόμενων κορυδαλλών, το 62% των τσαλαπετεινών και το 89% των αηδονιών. Όπως δήλωσε η διευθύνουσα σύμβουλος της RSPB, Beccy Speight, η ανάλυση «δείχνει ότι οι δημοτικές αρχές και οι κατασκευαστές είναι πρόθυμοι να δώσουν στους δρόμους ονόματα που αναφέρονται στη φύση που αγαπάμε».
Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι από τις χώρες με «τη μεγαλύτερη φθορά της φύσης»
Η έκθεση State of Nature 2023 χαρακτήρισε το Ηνωμένο Βασίλειο «μία από τις χώρες με τη μεγαλύτερη φθορά της φύσης στον πλανήτη», σημειώνοντας τη δραματική μείωση των άγριων πτηνών από τη δεκαετία του 1970.
Η μελέτη της RSPB καταγράφει επίσης άνοδο 34% στα οδωνύμια που περιέχουν τη λέξη «λιβάδι», ενώ τα πραγματικά λιβάδια με αγριολούλουδα έχουν μειωθεί κατά 97% από τη δεκαετία του 1930.
Η οργάνωση καλεί την κυβέρνηση να λάβει ουσιαστικά μέτρα για την προστασία της φύσης, καθώς το νομοσχέδιο για τον σχεδιασμό και τις υποδομές της Αγγλίας εισέρχεται στην τελική του φάση. Υπογραμμίζει ότι είναι «δυνατό και απαραίτητο» να υπάρξει πολεοδομικός σχεδιασμός που αποκαθιστά τη φύση. Παράλληλα, επικαλείται πρόσφατη έρευνα της More in Common, σύμφωνα με την οποία μόλις το 20% των Βρετανών πιστεύει ότι τα περιβαλλοντικά πρότυπα πρέπει να «χαλαρώσουν» για την κατασκευή περισσότερων κατοικιών.
Τα ονόματα των πτηνών σε δρόμους καλύπτουν τη «σοβαρή αποξένωση που νιώθουμε από τη φύση»
Ο Michael Warren, συγγραφέας του The Cuckoo’s Lea, βιβλίου για την ιστορία των πουλιών στα βρετανικά τοπωνύμια, επισημαίνει: «Αγαπάμε τα ονόματα που έχουν σχέση με τη φύση και οι κατασκευαστές το γνωρίζουν. Ωστόσο, η τάση να χρησιμοποιούνται ονόματα πουλιών στα τοπωνύμια των νέων κτιρίων καλύπτει τη σοβαρή αποξένωση που πολλοί από εμάς νιώθουμε από τη φύση, ενώ παράλληλα δίνει την εντύπωση ότι όλα είναι εντάξει».
Προσθέτει ότι τα τοπωνύμια στο παρελθόν αντανακλούσαν την πραγματική οικολογική εικόνα μιας περιοχής, ενώ σήμερα αποτελούν συχνά έναν «παραπλανητικό, φθηνό και εύκολο τρόπο» να δοθεί η εντύπωση ότι αντιμετωπίζεται η έλλειψη φύσης, χωρίς να υπάρχει ουσιαστική δράση.
Για τη Speight «αξίζουμε να απολαμβάνουμε τους ήχους ενός αηδονιού που τραγουδάει ή των χελιδονιών που φωνάζουν πάνω από τα κεφάλια μας, αντί να ζούμε σε σιωπηλούς δρόμους με ειρωνικά ονόματα».
Η Deborah Meaden, πρέσβειρα της RSPB, θεωρεί ότι: «Κατ' αρχήν, είναι φανταστικό να βλέπουμε τις τοπικές αρχές και τις επιχειρήσεις να αναγνωρίζουν την αγάπη των ανθρώπων για τη φύση σε νέες αναπτύξεις, αλλά πρέπει να δούμε συγκεκριμένες ενέργειες για να σταματήσουμε και να αντιστρέψουμε την απώλεια της φύσης».
Εκπρόσωπος του British Trust for Ornithology προσθέτει ότι η παρακολούθηση που πραγματοποιεί ο οργανισμός συνεχίζει να καταγράφει ανησυχητική μείωση των ειδών πουλιών: «Τα κάποτε οικεία σπουργίτια, αηδόνια και χελιδόνια γίνονται όλο και λιγότερο οικεία, εκτός από το όνομά τους».
Με πληροφορίες από The Guardian
