Το μυστικό που μετέτρεψε μια brasserie σε ένα από τα κορυφαία εστιατόρια του κόσμου ξεκινά με ένα χοτ ντογκ των 2 δολαρίων.
Αυτό τουλάχιστον πιστεύει ο ιδιοκτήτης Will Guidara, ο οποίος συζήτησε τη στρατηγική του για την «παράλογη φιλοξενία» σε μια ομιλία TED τον περασμένο μήνα. Είναι ένας μη απαιτητικός τρόπος για να αναβαθμίσετε τις συνηθισμένες εμπειρίες, λέει ο Guidara - και μπορείτε να ενσωματώσετε τις τεχνικές σε κάθε είδους καριέρα ή εργασία.
Για σχεδόν μια δεκαετία, ο Guidara ήταν συνιδιοκτήτης και υπεύθυνος του Eleven Madison Park στη Νέα Υόρκη, ενός εστιατορίου βραβευμένου με αστέρι Michelin, με μενού γευσιγνωσίας πολλών πιάτων και σερβιτόρους που φορούσαν κοστούμια και γραβάτες. Δεν είναι ακριβώς το μέρος που θα περίμενε κανείς να κάνει την εμφάνισή του ένα χοτ ντογκ από μία καντίνα.
Αλλά κατά τη διάρκεια ενός ιδιαίτερα πολυπληθούς μεσημεριανού γεύματος το 2010, ο Guidara άκουσε ένα τραπέζι με φαγάδες παραθεριστές να παραπονιούνται για το γεγονός ότι παρόλο που πήγαν σε όλα τα καλύτερα εστιατόρια της πόλης, δεν είχαν προλάβει να πάρουν ένα κανονικό νεοϋορκέζικο χοτ ντογκ.
«Ξέρετε εκείνες τις στιγμές στα κινούμενα σχέδια όπου μία λάμπα ανάβει πάνω από το κεφάλι του ήρωα, σηματοδοτώντας ότι πρόκειται να του έρθει μια πολύ καλή ιδέα; Αν ήσασταν στο δωμάτιο μαζί μου εκείνη την ημέρα, θα βλέπατε μια τέτοια λάμπα να εμφανίζεται πάνω από το δικό μου» κεφάλι, εξιστόρησε ο Guidara.
Έτρεξε έξω από το μαγαζί του, σε μία κοντινή καντίνα για να αγοράσει ένα χοτ ντογκ, έπεισε έναν σεφ που έχει συνηθίσει να ετοιμάζει γεύματα τεσσάρων αστέρων να το σερβίρει και παρέδωσε ένα χοτ ντογκ των 2 δολαρίων με γαρνιτούρες επιπέδου Michelin σε ένα τραπέζι ανυποψίαστων τουριστών.
«Κανείς δεν είχε αντιδράσει ποτέ καλύτερα σε κάτι που είχα σερβίρει, από ό,τι αντέδρασαν σε αυτό το χοτ ντογκ», είπε ο Guidara. «Όλοι είπαν ότι ήταν όχι μόνο το αποκορύφωμα του γεύματός τους, αλλά και ολόκληρου του ταξιδιού του στη Νέα Υόρκη, και ότι θα διηγούνται την ιστορία για το υπόλοιπο της ζωής τους».
Αυτό δούλεψε τόσο καλά που ο Guidara πρόσθεσε τελικά μια νέα θέση, υπεύθυνη για τέτοιου είδους ιδέες και εμπνεύσεις, από τη μετατροπή του καροτσιού σαμπάνιας του εστιατορίου σε καροτσάκι μπύρας- αφού ένας επισκέπτης ανέφερε ότι η Budweiser άρεσε περισσότερο στον πατέρα του από τη σαμπάνια - μέχρι τη δημιουργία μιας μίνι «παραλίας» μέσα στην ιδιωτική τραπεζαρία ενός ζευγαριού, του οποίου η πτήση για τις διακοπές είχε ακυρωθεί.
«Στην πραγματικότητα δεν ασχολούμουν με το να σερβίρω δείπνο», είπε ο Guidara. «Η δουλειά μου ήταν να τους σερβίρω αναμνήσεις».
Αυτό είναι το συμπέρασμα: Σχεδόν κάθε βιομηχανία είναι βιομηχανία παροχής υπηρεσιών σε κάποιο βαθμό, και ο καθένας μπορεί να βρει μικρούς τρόπους να δημιουργήσει αξέχαστες εμπειρίες για τους πελάτες, τους πελάτες ή τους συναδέλφους του, δήλωσε ο Guidara.
Για το σκοπό αυτό, προσφέρει συμβουλές για την ενσωμάτωση της «παράλογης φιλοξενίας» στη ζωή ή την επιχείρηση.
«Να είστε παρόντες»
«Πολύ συχνά, έχουμε τόσο μεγάλες λίστες υποχρεώσεων που δεν είμαστε σε θέση να ρίξουμε αρκετά τους ρυθμούς για να ακούσουμε πραγματικά τους ανθρώπους γύρω μας, τα πράγματα που λένε και όλα όσα δεν λένε», παρατήρησε ο Guidara, προσθέτοντας ότι δεν θα είχε ακούσει ποτέ το σχόλιο για το χοτ ντογκ αν δεν έδινε προσοχή.
«Δημιουργήστε χώρο για παιχνίδι»
«Για να βάλουμε ένα χοτ ντογκ των 2 δολαρίων στο πιάτο ενός λαμπερού εστιατορίου χρειάστηκε να ξεφύγουμε συνειδητά από τα αυτοεπιβαλλόμενα πρότυπα - αλλά αυτό έκανε τη διαφορά για αυτούς τους θαμώνες.»
Ο Guidara είπε ότι η ενσωμάτωση του μοντέλου της «παράλογης φιλοξενίας» απαιτούσε «την αναγνώριση ότι αν προσπαθείς να δώσεις στους ανθρώπους μια αίσθηση αυθεντικότητας» η προσέγγιση πρέπει να είναι ολιστική.
Με άλλα λόγια, ένα μπουκάλι σαμπάνια θα ήταν ωραία έκπληξη, αλλά τίποτα δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με το χοτ ντογκ που λαχταρούσαν εκείνη την ώρα οι επισκέπτες.
«Αν αρχίσετε να παρατηρείτε, θα βρείτε παντού γύρω σας ευκαιρίες για «παράλογη φιλοξενία», για να δώσετε στους ανθρώπους περισσότερα από όσα θα μπορούσαν ποτέ να περιμένουν», δήλωσε ο Guidara.
