Οι φιλόσοφοι πιστεύουν ότι έχουν ανακαλύψει γιατί οι γυναίκες συνεχίζουν να επωμίζονται δυσανάλογες οικιακές δουλειές και την φροντίδα των παιδιών στη σύγχρονη εποχή αλλά οι άνδρες ακόμα επιμένουν να πιστεύουν ότι κάνουν τις μισές δουλειές.
Όπως αναφέρεται στο περιοδικό Philosophy and Phenomenological Research, οι φιλόσοφοι Tom McClelland και Paulina Sliwa θεωρούν ότι η διαφορά οφείλεται στη «θεωρία της οικονομικής προσφοράς»: την ιδέα, δηλαδή που βιώνουμε απέναντι σε αντικείμενα και καταστάσεις ως έμμεσα συνδεδεμένες ενέργειες.
«Υποστηρίζουμε την ύπαρξη της αντίληψης της οικονομικής προσφοράς με βάση το φύλο», είπε ο McClelland.
«Προτείνουμε ότι οι ανισότητες στην οικιακή εργασία και στην εργασία που φροντίζουμε (άλλους), προκύπτουν όχι μόνο ως αποτέλεσμα βαθέων πεποιθήσεων, επιθυμιών και συναισθημάτων, αλλά και ως αποτέλεσμα διαφορών μεταξύ των φύλων στο επίπεδο της αντίληψης: ότι δύο σύντροφοι στο ίδιο οικιακό περιβάλλον μπορούν να βιώσουν πολύ διαφορετικά οικονομικά τοπία.»
Η έμφυλη αντίληψη της οικονομικής προσφοράς σημαίνει ότι ένα παντρεμένο ετεροφυλόφιλο ζευγάρι –ο Τζακ και η Τζιλ, για παράδειγμα– μπορεί να αντιλαμβάνονται με διαφορετικό τρόπο το οικιακό τους περιβάλλον. Όταν η Τζιλ μπαίνει σε μια ακατάστατη κουζίνα, βλέπει δουλειές που πρέπει να γίνουν, είπε η Sliwa, ενώ ο Τζακ δεν το αντιλαμβάνεται ως ένα αντίστοιχο καθήκον.
«Κατά τη διάρκεια της ημέρας, τέτοιες μικρές διαφορές προστίθενται γρήγορα σε σημαντικές ανισότητες και έτσι ο Τζακ θα υπερεκτιμά συστηματικά τη συνεισφορά του στην οικιακή εργασία και συστηματικά θα υποτιμά τη συμβολή της Τζιλ».
Η υπόθεση βάζει την Τζιλ σε μια διττή κατάσταση, υποστήριξε η Sliwa. «Καταλήγει είτε να καταβάλει προσπάθεια για να κάνει την εργασία, είτε να καταβάλει προσπάθεια για να την αγνοήσει συνειδητά. Επιπλέον, αν η Τζιλ θέλει να αναθέσει τη δουλειά στον Τζακ, αυτό απαιτεί επίσης προσπάθεια από την πλευρά της».
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να «ζητήσουν τον λογαριασμό» από τους άνδρες συντρόφους, τονίζει ο McClelland. «Η έλλειψη ευαισθησίας στις οικιακές εργασίες δεν αποτελεί πρόβλημα όρασης. Δεν είναι σαν, ας πούμε, αχρωματοψία», είπε. «Ελλείψει της αντίληψης της οικονομικής προσφοράς, μπορείτε ακόμα να αιτιολογήσετε την διαδικασία για το τι πρέπει να γίνει».
»Επιπλέον, εάν ο Τζακ γνωρίζει τις αδυναμίες του, θα πρέπει να λάβει τα μέτρα του. Μπορεί να τσεκάρει για παράδειγμα, αν υπάρχουν ψίχουλα κάθε φορά που περιμένει να τελειώσει ο βραστήρας».
Αλλά η φιλοσοφική «μάχη» της Τζιλ για το άδειασμα του κάδου απορριμμάτων δεν ισοδυναμεί με μια «φυσική συγγένεια» με τις δουλειές του σπιτιού.
Ο McClelland λέει πως «Οι κοινωνικοί κανόνες και τα τοπία της οικονομικής προσφοράς των ατόμων είναι άρρηκτα συνδεδεμένα: οι κοινωνικοί κανόνες διαμορφώνουν ποιες προσφορές αντιλαμβανόμαστε».
Αυτό σημαίνει, ωστόσο, ότι οι ατομικές προσπάθειες δεν αρκούν για να αλλάξουν το status quo: η κοινωνία χρειάζεται παρεμβάσεις σε επίπεδο πολιτικής, όπως η μεγαλύτερη γονική άδεια.
Ο αντίκτυπος μιας τέτοιας ευρείας κλίμακας παρέμβασης θα έχει επιπτώσεις εντός και εκτός της εγχώριας σφαίρας.
«Είναι πιο πιθανό μια γυναίκα να αντιληφθεί τις βρώμικες κούπες στην κουζίνα του γραφείου ως αντικείμενο για καθάρισμα; Είναι πιο πιθανό μια γυναίκα να δει έναν ταλαιπωρημένο συνάδελφο να προσφέρει βοήθεια;» αναρωτιέται ο McClelland. «Αν ναι, πώς μπορεί αυτό να συμβάλει στην άνιση κατανομή στο χώρο εργασίας;»
Με πληροφορίες του Guardian
