Όταν ξεσπά μια κρίση στον χώρο εργασίας, συνήθως οι επικεφαλής μιας ομάδας είναι αυτοί που καλούνται να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Το καλό σενάριο, θέλει τους εμπλεκόμενους να είναι ήρεμοι, θετικοί και να σέβονται ο ένας τον άλλον, ακόμη και αν μερικά λεπτά νωρίτερα είχαν διαφωνήσει έντονα. Από την άλλη, στο κακό σενάριο, υπάρχει κάποιος που συνεχίζει να «ρίχνει λάδι στην φωτιά», κουνώντας το δάχτυλο και εκτοξεύοντας κατηγορίες. Αυτό το άτομο είναι, εκείνο που θα χαρακτηριστεί, ως τοξικό.
Ποιος, όμως, είναι ο σωστός τρόπος να χειριστείτε έναν τέτοιο άνθρωπο; Σύμφωνα με το Inc, η πιο έξυπνη αντιμετώπιση συνδέεται με τον αυτοέλεγχο.
Η δύναμη του αυτοελέγχου
Σε μελέτες συναισθηματικής νοημοσύνης, αυτός είναι ένας όρος που συχνά ονομάζεται αυτοσυγκράτηση, την οποία οι αποκαλούμενοι «τοξικοί άνθρωποι» δεν φαίνεται να έχουν καλλιεργήσει. Γιατί έχει σημασία ο αυτοέλεγχος; Όταν συμβαίνουν συγκρούσεις, το ερώτημα πίσω από τον αυτοέλεγχο είναι εάν κάποιος μπορεί να διαχειριστεί τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του με θετικό αποτέλεσμα.
Εάν είστε από αυτούς, σύμφωνα με τον γκουρού της συναισθηματικής νοημοσύνης, Daniel Goleman, «το δράμα είναι περιορισμένο και η παραγωγικότητα πολύ υψηλή» σε εργασιακά περιβάλλοντα υπό την καθοδήγηση τέτοιων επικεφαλής.
Εάν οι υπεύθυνοι μιας ομάδας δεν έχουν ικανότητα αυτοελέγχου, η κατάσταση ανά πάσα στιγμή μπορεί να οξυνθεί και να ξεφύγει από τον έλεγχο. Ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια που πηγάζουν από την έλλειψη αυτοελέγχου είναι ο αφιλτράριστος θυμός.
Ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό, ανθρώπινο συναίσθημα που μπορεί να προκύψει στον καθένα και ιδιαίτερα σε έναν άνθρωπο που έχει να διαχειριστεί διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες. Οι συναισθηματικά ευφυείς άνθρωποι μπορούν να δουν την κατάσταση με ψυχραιμία και να προσδιορίσουν σωστά την πραγματική πηγή των συναισθημάτων τους. Κατανοούν ότι ακόμα και ο θυμός πρέπει να εκφράζεται με υγιή τρόπο. Υπάρχει τόπος και χρόνος για τον «κατάλληλο θυμό», και όλοι πρέπει να μάθουν πώς να τον διαχειρίζονται.
Ο αυτοέλεγχος είναι μια ικανότητα που μπορεί να βοηθήσει τους επικεφαλής ομάδων να είναι «παρόντες, ήρεμοι και συγκεντρωμένοι σε περιόδους υψηλού στρες» και να διαχειρίζονται τις όποιες κρίσεις.
