Όταν ο Μπενιαμίν Νετανιάχου επισκέφθηκε τον Ντόναλντ Τραμπ στην πολυτελή έπαυλη του στο Mar-a-Lago στα τέλη Δεκεμβρίου, δεν πήγε μόνο με ένα αίτημα, αλλά και με μια ξεκάθαρη στρατηγική. Να εξασφαλίσει τη στήριξη των ΗΠΑ για μια σύγκρουση με το Ιράν.
Μετά από μια σύντομη αλλά έντονη σύγκρουση λίγους μήνες νωρίτερα στο Ιράν, το Ισραήλ θεωρούσε πως ήταν έτοιμο να επανέλθει, αυτή τη φορά με μεγαλύτερους στόχους.
Στη δημόσια τοποθέτησή του, ο Ντόναλντ Τραμπ φάνηκε να υιοθετεί τη σκληρή ρητορική του Ισραηλινού πρωθυπουργού, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής δράσης κατά της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με αναφορές, ο Νετανιάχου παρουσίασε τη σύγκρουση ως μια ιστορική ευκαιρία: ένα σύντομο και αποτελεσματικό χτύπημα που θα μπορούσε ακόμη και να οδηγήσει σε αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Παράλληλα, φέρεται να τόνισε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μείωνε την εξάρτηση του Ισραήλ από την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια.
Πόλεμος στο Ιράν: Υποσχέσεις, εκτιμήσεις και η πραγματικότητα
Η εικόνα που παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ ήταν αυτή ενός «εύκολου» πολέμου, σύμφωνα με αναλυτές του Guardian.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι εκτιμούσαν ότι η απειλή από το Ιράν θα εξουδετερωνόταν μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ τα στρατιωτικά σχέδια βασίζονταν σε μια σύγκρουση που δεν θα διαρκούσε πάνω από μερικές εβδομάδες.
Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε πολύ πιο σύνθετη. Παρά τις βαριές απώλειες και τα πλήγματα στην ηγεσία του Ιράν, δεν επήλθε η γρήγορη κατάρρευση που είχε προβλεφθεί. Αντίθετα, το καθεστώς φάνηκε να συσπειρώνεται, ενώ η σύγκρουση παρατάθηκε χωρίς ξεκάθαρο τέλος.
Ανάλογη εικόνα έχει καταγραφεί και σε άλλα μέτωπα όπου έχει εμπλακεί το Ισραήλ τα τελευταία χρόνια. Στη Γάζα και τον Λίβανο, παρά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, οργανώσεις όπως η Χαμάς και η Χεζμπολάχ εξακολουθούν να διατηρούν παρουσία και επιχειρησιακή ικανότητα.
Διεθνείς επιπτώσεις και πολιτικό κόστος λόγω πολέμου στο Ιράν
Καθώς ο πόλεμος παρατείνεται, οι συνέπειες ξεπερνούν τα όρια της περιοχής. Η παγκόσμια οικονομία δέχεται πιέσεις, ενώ η αστάθεια ενισχύεται σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, αυξάνονται οι ανησυχίες για τη συνοχή συμμαχιών και την ισορροπία δυνάμεων, με χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις.
Σε πολιτικό επίπεδο, ενισχύεται η άποψη, ακόμη και μέσα σε κύκλους της αμερικανικής κυβέρνησης, ότι ο Νετανιάχου υπερεκτίμησε τις δυνατότητες μιας γρήγορης και εύκολης νίκης.
Παρότι ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να ήταν πρόθυμος να εμπλακεί, αρκετοί θεωρούν ότι οι αρχικές εκτιμήσεις δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα.
Παράλληλα, η διεθνής εικόνα του Ισραήλ δοκιμάζεται, ενώ ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι εκφράζουν επιφυλάξεις για τη στρατηγική που ακολουθείται.
Καθώς η σύγκρουση συνεχίζεται χωρίς σαφή προοπτική ολοκλήρωσης, γίνεται ολοένα και πιο εμφανές ότι η ιδέα ενός «εύκολου» πολέμου ήταν υπερβολικά αισιόδοξη. Οι ανθρώπινες, πολιτικές και οικονομικές συνέπειες πολλαπλασιάζονται, ενώ το κόστος αυξάνεται για όλες τις πλευρές.
Με πληροφορίες από Guardian
