Ο Κοκίτσι Ακουζάβα έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος που ανέβηκε στην κορυφή του όρους Φούτζι, σε ηλικία 102 ετών
Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι λίγο έλειψε να τα παρατήσει στη διαδρομή, όμως η στήριξη της οικογένειας και των φίλων του τον κράτησε όρθιο. «Ήθελα πολύ να εγκαταλείψω στη μέση, αλλά με ενθάρρυναν οι σύντροφοί μου και τελικά τα κατάφερα», είπε.
Η ανάβαση έγινε στις 5 Αυγούστου με την 70χρονη κόρη του Μοτόε, την εγγονή του και τον σύζυγό της, καθώς και τέσσερις φίλους από ορειβατικό σύλλογο. Το επίτευγμα καταγράφηκε στα Ρεκόρ Γκίνες. Η ομάδα έστησε καταυλισμό για δύο νύχτες προτού φτάσει στην κορυφή του ψηλότερου βουνού της Ιαπωνίας, στα 3.776 μέτρα.
«Εντυπωσιάστηκα που ανέβηκα τόσο καλά», είπε ο Ακουζάβα, με τη βοήθεια της άλλης κόρης του, Γιουκίκο, 75 ετών, που επαναλάμβανε τις ερωτήσεις στο αυτί του, καθώς έχει προβλήματα ακοής. «Δεν πρέπει να θεωρείς δεδομένο κανένα βουνό στην ηλικία μου. Καλύτερα να σκαρφαλώνεις όσο ακόμη μπορείς.»
Δεν ήταν η πρώτη φορά που έγραψε ιστορία στο Φούτζι. Το 2018, σε ηλικία 96 ετών, είχε γίνει ξανά ο γηραιότερος άνθρωπος που έφτασε στην κορυφή. Στα έξι χρόνια που μεσολάβησαν αντιμετώπισε καρδιακά προβλήματα, έρπη ζωστήρα και έναν τραυματισμό από πτώση σε ορειβασία, αλλά τα ξεπέρασε. Για να προετοιμαστεί, έκανε τρίμηνη εκπαίδευση με πρωινές βόλτες και μία ανάβαση την εβδομάδα σε βουνά της επαρχίας Ναγκάνο.
Στο σπίτι του, στη Μαεμπάσι, βορειοδυτικά του Τόκιο, θυμήθηκε πως ξεκίνησε να ανεβαίνει βουνά πριν από 88 χρόνια. «Αναρριχώμαι επειδή το απολαμβάνω», είπε. «Στο βουνό είναι εύκολο να κάνεις φίλους.» Ο Ακουζάβα εργάστηκε ως μηχανικός κινητήρων και αργότερα ως τεχνικός αναπαραγωγής ζώων, επάγγελμα που άσκησε μέχρι τα 85 του.
Σήμερα δεν σκαρφαλώνει μόνος αλλά με παρέα, παραδεχόμενος ότι στηρίζεται στη βοήθεια των άλλων. «Το Φούτζι δεν είναι δύσκολο βουνό, αλλά αυτή η φορά ήταν η πιο σκληρή. Δεν είχα πόνο, αλλά δεν είχα δύναμη. Είχα ξεπεράσει τα όριά μου και μόνο χάρη στους άλλους τα κατάφερα.»
Παρότι δηλώνει ότι ίσως αυτή ήταν η τελευταία του ανάβαση στο Φούτζι, παραμένει δραστήριος: τα πρωινά προσφέρει εθελοντικά σε κέντρο φροντίδας ηλικιωμένων, ενώ στο σπίτι του παραδίδει μαθήματα ζωγραφικής. «Η αναρρίχηση και η ζωγραφική απαιτούν αφοσίωση, αλλά και οι δύο χαρίζουν γαλήνη», είπε. Οι κόρες του τον πιέζουν να ζωγραφίσει την ανατολή στο Φούτζι, για να προστεθεί στη συλλογή με βουνά που κοσμούν το σαλόνι του. «Έχω πολλές παραγγελίες. Θέλω να αποτυπώσω εικόνες από την κορυφή, αφού μάλλον ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκα εκεί.
Με πληροφορίες από Guardian
