Η Regina είναι σχεδόν έφηβη, γράφει η Εl Pais . Στο 19 της , το βλέμμα της είναι αδύναμο, κουρασμένο αλλά γεμάτο από φροντίδα για τη δίχρονη κόρη της. Σε μια μεγάλη αίθουσα αναμονής στο νοσοκομείο Korle-bu στην Άκρατης Γκάνα η Regina και η Jessica περιμένουν να εξυπηρετηθούν. Και να κληθούν σε συνέντευξη από τους δημοσιογράφους που έχουν φτάσει εδώ προσκεκλημένοι από το Παγκόσμιο Ταμείο για την Καταπολέμηση του AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης. Είναι απαραίτητο μια από τις νοσοκόμες να κάνει τη διερμηνέα. Η Ρεγγίνα δεν μιλάει καθόλου αγγλικά. Ως φορέας του HIV από εννέα χρονών υποβάλλεται σε θεραπεία εδώ και 10 χρόνια. «Τη γνωρίζουμε από παιδί», λέει μια νοσοκόμα. Παρά το πρόβλημα η Ρεγγίνα κατάφερε να γίνει μητέρα χωρίς να μεταδώσει τον ιό στην κόρη της, διακόπτοντας έτσι την αλυσίδα από έναν από τους πιο αδύναμους κρίκους της.
Μητέρα και κόρη αντιπροσωπεύουν το παρελθόν και το μέλλον μιας ηπείρου όπου βρίσκεται το 70% των πάνω από τριάντα εκατομμυρίων ανθρώπων με τον ιό HIV παγκοσμίως σύμφωνα με την τελευταία καταμέτρηση του UNAIDS, του οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος δημιουργήθηκε για την αντιμετώπιση αυτής της πανδημίας. Στη Γκάνα το 60% των 260 χιλιάδων ανθρώπων που ζουν με τον ιό είναι γυναίκες
ΤΗ Ρεγγίνα την εγκατέλειψε μετά τον τοκετό ο σύντροφο της και ζει τώρα με μια θεία της. "Δεν μπορώ να δουλέψω», λέει στους δημοσιογράφους. Κάθε δύο μήνες πρέπει να πηγαίνω στο νοσοκομείο για χάπια. Στην Γκάνα, μια χώρα όπου το 2% του ενήλικου πληθυσμού έχει μολυνθεί (στην Ισπανία το ποσοστό είναι 0,5%), μόνο το 60% των ανθρώπων που έχουν ανάγκη λαμβάνουν θεραπεία. Και αυτό είναι μια επιτυχία των προγραμμάτων βοήθειας, αφού ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 47%, σύμφωνα με την UNAIDS.
Επιπλέον η Ρεγγίνα, ως μητέρα, μπορεί να κάνει τη θεραπεία της δωρεάν, κάτι που δεν συμβαίνει με τον Richard Adzati ο οποίος θα πρέπει να πληρώσει περίπου 2,5 ευρώ το μήνα για τα φάρμακα του. Ποσό μηδαμινό σε σχέση με τα χρήματα που πληρώνουν οι ευρωπαίοι ασθενείς αλλά για αυτόν τον 44χρονο άνθρωπο με τα τρία παιδιά, ένα ποσό που μπορεί να αποδειχθεί απαγορευτικό.
Η επιτυχία της υπόθεσης της Regina και της Jessica οφείλεται στην αλλαγή στις κατευθυντήριες οδηγίες της θεραπείας, γεγονός που εξηγεί η νοσοκόμα Joyce Dodoo. "Για όλες τις γυναίκες που έρχονται στην κλινική υπάρχει έλεγχος για τον ιό HIV. Εάν είστε έγκυος και θετική στο τεστ, η θεραπεία ξεκινά στις 14 εβδομάδες κύησης. Και παραμένει για ένα χρόνο μετά τον τοκετό. Αυτό κάνει το ιικό φορτίο να μειώνεται, και η μητέρα μπορεί να θηλάσει μετά από έξι μήνες, κάτι το οποίο συστήνεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας », εξηγεί.
Δεν είναι μια τέλεια μέθοδος, αλλά είναι κάτι καλύτερο από αυτό που υπήρχε πριν και επιπλέον επιτρέπεται ο θηλασμός που είναι πιο φθηνή, ασφαλής και αποτελεσματική λύση σε χώρες όπως η Γκάνα, όπου ακόμη και το νερό στα καλύτερα ξενοδοχεία δεν είναι ασφαλές για κατανάλωση από τον άνθρωπο.
Όλη αυτή η δουλειά, όμως, αντιμετωπίζει μια απειλή. Με την κρίση, ορισμένες χώρες, έχουν ακυρώσει ή να μειώσει σημαντικά τη βοήθειά τους προς το Παγκόσμιο Ταμείο. Η κατάσταση έχει φθάσει σε τέτοιο σημείο που η οργάνωση «AIDS-Free World», με επικεφαλής τον Stephen Lewis,περιέγραψε ως δολοφονικές τις περικοπές των προγραμμάτων που έχουν καταφέρει να ακολουθούν θεραπεία περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι, από αυτούς περίπου 800 χιλιάδες μητέρες με εμβυρικό ιό HIV.
Και αυτό ήδη συμβαίνει στην Άκρα, όπου ο Sam Boateng, πρόεδρος ΜΚΟ και εκπρόσωπος του νοσοκομείου, καταγγέλλει ότι δεν υπάρχουν υλικά για το εργαστήριο, τα φάρμακα σπανίζουν και υπάρχει έλλειψη χρημάτων για τα προγράμματα των ομάδων αυτοβοήθειας.
Ο Richard Adzati, που ανήκει σε μια ομάδα ασθενών, λέει ότι τους λένε τα τρέφονται καλά, να τρώνε κυρίως λαχανικά αλλά «όταν γίνονται δεκτοί δεν μας τα δίνουν».
