Μια ανάλυση σχετικά με το ρόλο του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ευρώπη, φιλοξενεί σήμερα ο Guardian.
Όπως αναφέρει στο άρθρο, ο μαχητικός πρόεδρος της Τουρκίας, αντιμετωπίζεται ως παρίας τα τελευταία χρόνια από τους Ευρωπαίους πολιτικούς οι οποίοι ανησυχούν σχετικά με τις αυταρχικές τάσεις του, την οπισθοδρομική νέο-ισλαμική πολιτική και την άρνησή να συντονιστεί με την Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ.
Η επίσκεψή του ωστόσο την Κυριακή στις Βρυξέλλες, έκανε τους ηγέτες της ΕΕ να αλλάξουν στάση.
Αντιμετωπίζοντας μια πρωτοφανή εισροή μεταναστών, μια αυξανόμενη απειλή από το Ισλαμικό Κράτος, και την ανεξέλεγκτη ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, η Ευρώπη χρειάζεται τον Ερντογάν, όπως ποτέ πριν, γράφει ο Guardian.
Η Τουρκία έχει περισσότερους από 1,8 εκατομμύρια πρόσφυγες από τη Συρία στο έδαφός της. Πολλοί από αυτούς, μετά από τέσσερα χρόνια παραμονής, επιχειρούν τη διαδρομή προς την Ευρώπη, μέσω Ελλάδας και Βαλκανίων.
Έχοντας αποτύχει να συμφωνήσουν σε μια συνολική πολιτική για την αντιμετώπιση του προσφυγικού κύματος, οι ηγέτες της ΕΕ απηύθυναν έκκληση προς την Τουρκία για βοήθεια τον περασμένο μήνα. Η προσφερόμενη αντιπαροχή ήταν 1 δισ ευρώ σε ενισχύσεις για τη βελτίωση των συνθηκών στα στρατόπεδα στην Τουρκία, τον Λίβανο και την Ιορδανία. Αυτή η κίνηση έχει επηρεάσει ελάχιστα μέχρι σήμερα και απέτυχε να εντυπωσιάσει την κυβέρνηση της Άγκυρας.
«Η Τουρκία δεν μπορεί να είναι η λύση στην αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δράσει συλλογικά για να αντιμετωπίσει το τεράστιο μέγεθος αυτής ανθρωπιστικής τραγωδίας και να αναπτύξει πολιτικές για να μοιραστεί το βάρος» είπε ο Σινάν Ουλγκέν, ένας πρώην Τούρκος διπλωμάτης.
«Κανείς δεν έδωσε προσοχή όταν ξεκίνησε ο αιματηρός πόλεμος τη Συρία, αλλά άρχισαν να την αποκαλούν σοβαρό πρόβλημα, όταν οι Σύριοι έφτασαν στην πόρτα της Ευρώπης. Αυτό δεν είναι πρόβλημα της Τουρκίας, είναι πρόβλημα της Ευρώπης», δήλωσε ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, αρχηγός του αντιπολιτευόμενου Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού κόμματος.
Για το αν ο Ερντογάν είναι έτοιμος να βοηθήσει την ΕΕ στην προσφυγική κρίση, εξαρτάται από το τι είναι διατεθειμένη να του δώσει σε αντάλλαγμα η Ευρώπη. Πάντως, αναφέρει ο Guardian, ο πρόεδρος της Τουρκίας είναι σφοδρός επικριτής του προέδρου της Συρίας, Μπασάρ αλ-Ασάντ.
Μιλώντας το Σαββατοκύριακο, ο Ερντογάν δήλωσε ότι δεν έχει καταλάβει γιατί ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, ενεπλάκη στον πόλεμο.
«Η Ρωσία δεν έχει κοινά σύνορα με τη Συρία, αλλά εγώ έχω 911 χιλιόμετρα συνόρων με τη χώρα αυτή. Είμαι πολύ θορυβημένος με ό,τι συμβαίνει τώρα», είπε ο Ερντογάν στο Άλ Τζαζίρα.
Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα προτείνει τη δημιουργία ασφαλών καταφυγίων και ζώνες απαγόρευσης πτήσεων στη βόρεια Συρία, εν μέρει και για να ανακοπεί η ροή των προσφύγων. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία είχαν αποκλείσει αυτή την ιδέα μέχρι τώρα. Αλλά με τα ρωσικά αεροπλάνα να επιτίθενται και να σκοτώνουν αμάχους στο Σαββατοκύριακο, το αποτέλεσμα είναι μόνο η επιδείνωση της προσφυγικής κρίσης.
Η λίστα με τα ψώνια του Ερντογάν στις Βρυξέλλες, δεν σταματά εκεί. Ο ίδιος επιθυμεί να πάψει η κριτική στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, μεταξύ των οποίων και η καταστολή της ελευθερίας του Τύπου. Οι δημοσιογράφοι που έχουν κατηγορηθεί για προσβολή του προέδρου αυξάνονται διαρκώς. Στην Τουρκία το αδίκημα, επιφέρει ποινή φυλάκισης πέντε ετών.
Ο Τούρκος πρόεδρος θα επιδιώξει επίσης ευρωπαϊκή συναίνεση στην κραυγαλέα προσπάθειά του για ανοιχτή σύγκρουση, πολιτική και στρατιωτική, με την κουρδική μειονότητα της Τουρκίας εν όψει των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου.
Σε μια ηχηρή ένδειξη για το πώς το πλεονέκτημα έχει μετατοπιστεί, το θέμα για το οποίο κάποτε ο Ερντογάν έδειχνε ιδιαίτερο ζήλο, η ένταξη δηλαδή της Τουρκίας στην ΕΕ, είναι θέμα που πλέον δε μπαίνει καν στην ατζέντα του.
Πώς αλλάζουν οι καιροί!, επισημαίνει ο Guarian. Παίζοντας το εθνικιστικό, νεο-ισλαμικό βιολί του, ο Ερντογάν απαξιώνει την ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι η όλο και πιο ισχυρή οικονομικά Τουρκία δεν πρέπει να ενταχθεί σε μια «ισλαμοφοβική χριστιανική λέσχη».
Με την ΕΕ να σπαράσσεται από την οικονομική κρίση να έχει ταπεινωθεί από τη Ρωσία στην Ουκρανία και τη Συρία, και να έχει διχαστεί όσον αφορά τη μεταναστευτική πολιτική, ο Ερντογάν δεν βρίσκει λόγο να επιδιώξει την εύνοια της.
Αντ 'αυτού, καταλήγει ο Guardian, η επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας στις Βρυξέλλες, μπορεί να ήταν η αφορμή για μερικές σκληρές αλήθειες για την εξασθένιση της Ευρωπαϊκής δύναμης και επιρροής.
