Σε αντίθεση με το κλασικό μοντέλο συνταξιοδότησης, πολλοί Αμερικανοί που έχουν φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης - και μάλιστα διαθέτουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία - επιλέγουν να συνεχίσουν να εργάζονται.
Όπως καταγράφει το Business Insider, αν και έχουν τα οικονομικά μέσα να αποσυρθούν, η εργασία τους δίνει σκοπό, διατηρεί το μυαλό τους ενεργό και κρατάει την κοινωνική τους ζωή δραστήρια.
Σύμφωνα με την Deb Whitman, επικεφαλής πολιτικής στο AARP, το ποσοστό των Αμερικανών άνω των 55 ετών που εργάζονται ή αναζητούν εργασία είναι σήμερα διπλάσιο από ό,τι τη δεκαετία του 1990. Οι λόγοι ποικίλλουν: από το φόβο της οικονομικής αβεβαιότητας μέχρι τη δυσκολία εύρεσης εργασίας λόγω ηλικιακών διακρίσεων.
Ο 81χρονος Jack Bishop: Από τα εστιατόρια στη «μη συνταξιοδότηση»
Ο 81χρονος Jack Bishop, πρώην βετεράνος της Αεροπορίας, έχει αφιερώσει περισσότερα από 50 χρόνια στον κλάδο της εστίασης, ανοίγοντας εστιατόρια στη Φλόριντα και επιβιώνοντας από φυσικές καταστροφές και πυρκαγιές. Αν και έχει πλέον τη δυνατότητα να συνταξιοδοτηθεί – η περιουσία του αγγίζει τα αρκετά εκατομμύρια δολάρια – συνεχίζει να διαχειρίζεται δύο επιχειρήσεις.
Ο Bishop απολαμβάνει να καθοδηγεί νεότερους εργαζόμενους, πολλούς από τους οποίους έχει βοηθήσει να πληρώσουν τα δίδακτρα τους, και διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την τοπική κοινότητα. «Το αρχικό μου σχέδιο ήταν να συνταξιοδοτηθώ στα 55, αλλά αισθανόμουν ότι ήμουν στην καλύτερη φάση μου και η επιχείρηση πήγαινε εξαιρετικά», λέει. Αντί να αποχωρήσει, περίμενε μέχρι τα 70 του χρόνια για να αρχίσει να λαμβάνει την κοινωνική του ασφάλιση.
Ο δικηγόρος-κτηνοτρόφος Michael Mosher: «Η δουλειά κρατά το μυαλό και το σώμα μου ενεργό»
Ο Michael Mosher, 74 ετών, δικηγόρος στο Τέξας, έχει ζήσει μεγάλες διακυμάνσεις στα εισοδήματά του: σε μία χρονιά κέρδισε 850.000 δολάρια, ενώ την επόμενη έχασε 10.000 δολάρια. Παρά την οικονομική του ευχέρεια – η περιουσία του προέρχεται κυρίως από ακίνητα – επιλέγει να εργάζεται, διατηρώντας παράλληλα 300 στρέμματα γης και περίπου 36 αγελάδες.
Παρότι θα μπορούσε να ζει άνετα με 50.000 δολάρια το χρόνο από την κοινωνική του ασφάλιση και επιπλέον 50.000 έως 75.000 δολάρια από επενδύσεις, δεν βλέπει λόγο να αποσυρθεί. «Όσο το μυαλό μου λειτουργεί και η φυσική μου κατάσταση το επιτρέπει, θα συνεχίσω να είμαι δικηγόρος ή κτηνοτρόφος», λέει χαρακτηριστικά.
Η Anne Sallee: Δοκίμασε τη συνταξιοδότηση – και την απέρριψε
Για την Anne Sallee, 68 ετών, η συνταξιοδότηση αποδείχθηκε λιγότερο ικανοποιητική από ό,τι περίμενε. Παρότι είχε οικονομική άνεση, ένιωσε γρήγορα πλήξη και αποφάσισε να επιστρέψει στην εργασία.
Έχοντας εργαστεί ως κοσμηματοπώλης, νομική βοηθός και σε διοικητικές θέσεις τοπικής αυτοδιοίκησης, όταν αποσύρθηκε στα 65 της, πίστευε πως θα απολάμβανε τη νέα της καθημερινότητα. Όμως, όπως λέει, «το να απαντήσω “ναι” όταν με ρώτησαν αν είμαι συνταξιούχος ήταν μια οδυνηρή στιγμή».
Σύντομα άρχισε να προσφέρει εθελοντική εργασία και τελικά επέστρεψε στη δημόσια διοίκηση, αναλαμβάνοντας θέση ως συντονίστρια οικονομικής ανάπτυξης στην τοπική αυτοδιοίκηση. Παρότι ο μισθός της ήταν μειωμένος στο μισό σε σχέση με την προηγούμενη εργασία της, η ίδια λέει πως «είναι ικανοποιητικό να βλέπω ότι η δουλειά μου έχει πραγματικό αντίκτυπο στους ανθρώπους».
Ο γιατρός James Sullivan: «Δεν ξέρω τι να κάνω με τόσο ελεύθερο χρόνο»
Ο James Sullivan, 61 ετών, ειδικός στις μολυσματικές ασθένειες στο Σικάγο, δηλώνει πως δεν σκοπεύει να αποσυρθεί σύντομα. «Έχω κάθε λόγο να φύγω από το γραφείο μου μόνο νεκρός», λέει χαρακτηριστικά.
Έχοντας ξεκινήσει την ιδιωτική του πρακτική το 1996, ο Sullivan έχει 500 ασθενείς, πολλούς εκ των οποίων παρακολουθεί εδώ και δεκαετίες. Παρότι θα μπορούσε να σταματήσει να εργάζεται – η περιουσία του φτάνει τα 10 εκατομμύρια δολάρια – εξακολουθεί να εργάζεται ακατάπαυστα.
«Απόλαυσα κάθε λεπτό της καριέρας μου, όσο δύσκολο ή σκληρό κι αν ήταν», λέει. Παρότι δεν έχει δημιουργήσει δική του οικογένεια, υποστηρίζει οικονομικά τους συγγενείς του και επενδύει στην εκπαίδευση του συντρόφου του.
Για τον Sullivan, η εργασία δεν είναι μόνο οικονομική εξασφάλιση, αλλά και διανοητική πρόκληση. «Όταν μου ζητούν να εξετάσω έναν ασθενή στο νοσοκομείο και πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα περίπτωση, απολαμβάνω τη συνεργασία με άλλους γιατρούς και τη συνεχή μάθηση. Δεν αναζητώ εβδομάδες ηρεμίας – ούτε ξέρω πώς θα τις αξιοποιούσα».
Η ιστορίες αυτών των επαγγελματιών δείχνουν πως η έννοια της συνταξιοδότησης αλλάζει. Ενώ στο παρελθόν θεωρούνταν μια φυσιολογική εξέλιξη, σήμερα πολλοί Αμερικανοί επιλέγουν να συνεχίσουν να εργάζονται, όχι από οικονομική ανάγκη, αλλά επειδή βρίσκουν σκοπό και ικανοποίηση στη δουλειά τους.
