Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ψηφίζουν στις γενικές εκλογές της Ινδίας αναδεικνύοντας αυτή την εκλογική αναμέτρηση ως την μεγαλύτερη στην παγκόσμια ιστορία και πιθανόν την πιο ακριβή.
Οι δαπάνες αναμένεται να φτάσουν τις 1,35 τρισεκατομμύρια ρουπίες που αντιστοιχούν σε 15 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με το Centre for Media Studies (cms), έναν ινδικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Αυτό θα ήταν υπερδιπλάσιο από το ποσό που δαπανήθηκε στις προηγούμενες εκλογές του 2019 και θα υπερέβαινε ακόμη και τα χρήματα που καταβλήθηκαν στις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών το 2020 και έτσι δημιουργείται το ερώτημα γιατί ξοδεύουν τόσο τεράστια ποσά τα ινδικά πολιτικά κόμματα.
Η εξήγηση φαίνεται απλή: όσο περισσότεροι είναι οι ψηφοφόροι, τόσο περισσότερο κοστίζει τα κόμματα να τους προσεγγίσουν. Ωστόσο, το μέγεθος του εκλογικού σώματος της Ινδίας εξηγεί μόνο εν μέρει το τεράστιο εκλογικό κόστος. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, σύμφωνα με τον Economist, οι προεκλογικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 165%, ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από την αύξηση του πληθυσμού κατά 27% την ίδια περίοδο.
Μια άλλη εξήγηση είναι ο μεγάλος αριθμός των υποψηφίων. Στην Ινδία, οι εκλογές διαμάχες σε επίπεδο εκλογικής περιφέρειας μπορεί να περιλαμβάνουν δεκάδες υποψηφίους. Οι πληθώρα υποψηφίων ενδεχομένως μπορεί να οδηγήσει σε επιθετικές και δαπανηρές προεκλογικές εκστρατείες.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις του cms, περισσότερες από τις μισές δαπάνες των κομμάτων και των υποψηφίων το 2019 πήγαν σε διαφημίσεις, μισθούς εργαζομένων στο κόμμα και μεταφορές. Καθώς η οικονομία της Ινδίας έχει αναπτυχθεί, οι ψηφοφόροι προσελκύονται με πιο εξελιγμένους και δαπανηρούς τρόπους. Με περισσότερους Ινδούς να χρησιμοποιούν πλέον το internet, σε αυτή την προεκλογική περίοδο δαπανώνται πολύ περισσότερα για το ψηφιακό μάρκετινγκ. Τα στοιχεία της Google υποδηλώνουν ότι οι δαπάνες για διαφημίσεις στην πλατφόρμα της, τους μήνες πριν από τις φετινές εκλογές ήταν έξι φορές υψηλότερες από την αντίστοιχη περίοδο του 2019.
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι τα χρήματα που δαπανώνται για να «γλυκάνουν» τους ψηφοφόρους. Αυτές οι δαπάνες δεν δηλώνονται ποτέ, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του CMS αυτές το 2019 άγγιξαν περίπου το ένα τέταρτο των πολιτικών δαπανών. Οι δαπάνες αυτές πήγαν απευθείας στους ψηφοφόρους με τη μορφή δώρων, τα οποία μπορεί να είναι από ποτά έως τηλεοράσεις, κατσίκες ή δωροδοκίες σε μετρητά. Εκτιμάται ότι περισσότεροι από τους μισούς ψηφοφόρους σε τέσσερις περιφέρειες της νότιας Ινδίας πληρώθηκαν 1.000-2.000 ρουπίες για τις ψήφους τους.
Έρευνα που διεξήχθη στη βόρεια Ινδία από την Τζένιφερ Μπασέλ από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ έδειξε ότι περισσότερο από το 80% των υποψηφίων δήλωσε ότι ένιωσε πίεση για να μοιράσει δώρα στους ψηφοφόρους.
Αυτή η πρακτική βέβαια είναι παράνομη. Στις 15 Απριλίου, μια εβδομάδα πριν από την έναρξη της ψηφοφορίας, η Εκλογική Επιτροπή είπε ότι είχε κατασχέσει περιουσιακά στοιχεία αξίας 47 δισεκατομμυρίων ρουπιών σε μια προσπάθεια να διασφαλίσει «ισότιμους όρους ανταγωνισμού». Τα κατασχεθέντα περιλάμβαναν 36 εκατομμύρια λίτρα αλκοόλ και 4 δισεκατομμύρια ρούπια σε μετρητά. Αυτό είναι πιθανώς είναι ένα μικρό δείγμα αυτού που πραγματικά συμβαίνει.
Υπάρχουν ανώτατα όρια στις προεκλογικές δαπάνες που μπορούν να κάνουν μεμονωμένοι υποψήφιοι, αλλά αυτά εφαρμόζονται χαλαρά. Επιπλέον, δεν υπάρχει περιορισμός στο ποσό που μπορούν να δαπανήσουν τα κόμματα.
Η υπερβολή αυτή στις δαπάνες επηρεάζει τον τύπο των ανθρώπων που εκλέγονται καθώς οι υποψήφιοι που έχουν επιτυχία τείνουν να είναι πλούσιοι. Το 2019 ο μέσος πλούτος των νικητών των εκλογών ήταν τα 40 εκατομμύρια ρουπίες, περίπου 16 φορές υψηλότερος από αυτόν των χαμένων. Επιπλέον επειδή μεγάλο μέρος των εκλογικών δαπανών είναι παράνομες, είναι επίσης πιο πιθανό οι νικητές να έχουν εγκληματικό υπόβαθρο. Σχεδόν στο 30% των νικητών των εκλογών είχαν ασκηθεί σοβαρές ποινικές διώξεις ενώ το αντίστοιχο ποσοστό επί του συνόλου των υποψηφίων ήταν 13%. Τα πρώτα στοιχεία αποκαλύπτουν παρόμοια τάση και στους φετινούς υποψηφίους.
Αυτά τα προβλήματα δεν απαντώνται μόνο στην Ινδία. Το «cash-for-votes» είναι μια κοινή πρακτική σε πολλές αναπτυσσόμενες δημοκρατίες και όπως οι ομόλογοί τους σε εκείνα τα μέρη, έτσι και οι Ινδοί αξιωματούχοι έχουν να παλέψουν για την αποδυνάμωση της σχέσης μεταξύ χρημάτων και πολιτικής.
Το 2018 η κυβέρνηση ξεκίνησε ένα πρόγραμμα «εκλογικών ομολόγων» για να ανακόψει τη ροή του μαύρου χρήματος στην πολιτική, παρέχοντας μια νόμιμη οδό για δωρεές, χωρίς όμως να σημειώσει επιτυχία. Τον Φεβρουάριο μάλιστα το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε την πρωτοβουλία αντισυνταγματική. Στην πραγματικότητα, το κυβερνών Κόμμα Bharatiya Janata έχει ελάχιστους λόγους να εισαγάγει αποτελεσματική μεταρρύθμιση. Το 2019 πρωτοστάτησε στις προεκλογικές δαπάνες, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το ήμισυ του συνόλου των δαπανών των κομμάτων. Το κόμμα κατάφερε να ανέβει στην εξουσία το 2019 και πιθανότατα θα το κάνει ξανά.
Με πληροφορίες από Economist
