Οι άνθρωποι πηγαίνουν όπου υπάρχει δουλειά. Έτσι άλλωστε γιγαντώθηκαν οι πόλεις με αποτέλεσμα το 2.008 ο αστικός πληθυσμός να ξεπεράσει για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας τον πληθυσμό της υπαίθρου. Η Νέα Υόρκη, τα τελευταία 15 χρόνια δεν ελκύει το εργατικό δυναμικό της χώρας ενώ και σε αυτούς που εργάζονται εκεί, ήδη δημιουργούνται τάσεις φυγής. Όπως γράφει η New York Post, για κάθε Αμερικανό που εγκαθίσταται στο Big Apple, δύο αναχωρούν για άλλες πολιτείες. Και μια πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει ότι το ποσοστό αυτό αυξάνει. Η έρευνα έδειξε ότι το 36% των Νεοϋορκέζων κάτω των 30 ετών σχεδιάζουν να εγκαταλείψουν την πόλη τα επόμενα χρόνια. Γιατί όμως τόσοι άνθρωποι θέλουν να αφήσουν πίσω τους την αμερικανική μεγαλούπολη; Κυρίως γιατί έχει το δεύτερο χειρότερο επιχειρηματικό κλίμα στη χώρα. Οι άνθρωποι πηγαίνουν όπου έχει δουλειά, και όταν τα πράγματα στον επιχειρηματικό τομέα δεν είναι θετικά, μαζεύουν τις βαλίτσες τους.
Η έρευνα διαπίστωσε ότι από το ποσοστό των κατοίκων που σχεδιάζουν να εγκαταλείψουν την πόλη, το 62% προβάλει ως αιτία τους οικονομικούς παράγοντες-όπως το κόστος διαβίωσης (30%), οι φόροι (19%) και το περιβάλλον εργασίας (10%).Μια από τις αιτίες είναι και οι εξαιρετικά υψηλοί φόροι στα ακίνητα, οι οποίοι πηγαίνουν για την κάλυψη του τομέα υγείας. Στην πραγματικότητα-επισημαίνει πάντως η Nypost- η Νέα Υόρκη δεν υποφέρει από outmigration στο βαθμό που δείχνει η έρευνα. Ο πληθυσμός της αυξήθηκε έστω και ελαφρώς την τελευταία δεκαετία, χάρη στη μετανάστευση από άλλες χώρες.
Το πρόβλημα είναι ότι το διαθέσιμο είδος εργασίας στη Νέα Υόρκη, είναι ελκυστικό για νέους μετανάστες αλλά δεν καλύπτει τις φιλοδοξίες της μεσαίας τάξης. Μια πρόσφατη έρευνα από το Ινστιτούτο Major έδειξε ότι οι δύο ταχύτερα αναπτυσσόμενες βιομηχανίες στην πόλη είναι επίσης και αυτές που προσφέρουν τις χαμηλότερες αμοιβές. Περισσότερο από το μισό της αύξησης της απασχόλησης στη ΝΥ ήταν στους τομείς του λιανικού εμπορίου, στον τουρισμό και στις υπηρεσίες τροφίμων, οι οποίες όμως πληρώνουν τους εργαζόμενους με μισθό λιγότερο από το μισό του μέσου όρου των μισθών στην πόλη. Ακόμη χειρότερα το 80% των νέων θέσεων εργασίας βρίσκονται στους πέντε χαμηλότερα αμειβόμενους τομείς της Νέας Υόρκης.
Ορισμένα τμήματα των ΗΠΑ, ελπίζουν την ανάκαμψη της οικοδομικής δραστηριότητας, όμως στη Νέα Υόρκη οι οικοδομική δραστηριότητα έχει πτωτικές τάσεις λόγω των πολεοδομικών ζωνών και των φόρων στις επιχειρήσεις. Έπειτα υπάρχει και το κόστος ζωής. Σύμφωνα με έκθεση του 2009, ένας Νεοϋορκέζος θα πρέπει να ξοδέψει 123.322$ για να έχει το ίδιο βιοτικό επίπεδο με τον κάτοικο στο Χιούστον που ξοδεύει 50.000$. Στο Μανχάταν ένας ετήσιος μισθός 60.000$ είναι αντίστοιχος με μισθό 26.092$ στην Ατλάντα.Οι προτάσεις που έχουν γίνει για να αναστραφεί το κλίμα, με μείωση πχ της φορολογίας και με επιδότηση νέων κατηγοριών εργασιών δεν έχουν γίνει πράξη προς το παρόν. Το 31% των εργαζομένων της ΝΥ απασχολείται ήδη σε εργασίες με χαμηλούς μισθούς και έτσι αυτή η τάση φυγής αναμένεται να ενισχυθεί στο εγγύς μέλλον.
