Διαβάζοντας κάποιος το μενού του Tapi Tapi δύσκολα θα μαντέψει πως βλέπει γεύσεις παγωτού: αποξηραμένο ψάρι, μαυρομάτικα φασόλια, λιαστά χόρτα είναι μερικές μόνο από αυτές.
Το εν λόγω παγωτατζίδικο είναι από τα πιο πολυσυζητημένα καταστήματα του Κέιπ Τάουν από τη στιγμή που άνοιξε, τον Οκτώβριο του 2020. Σερβίρει «χειροποίητο, αυθεντικό αφρικανικό παγωτό», όπως γράφει ο μαυροπίνακας που βρίσκεται απ’ έξω.
Στη μικροσκοπική κουζίνα του, ο μοριακός βιολόγος Tapiwa Guzha από τη Ζιμπάμπουε δημιουργεί γεύσεις παγωτού όπως κανένας άλλος. Αλμυρό αποξηραμένο ψάρι με καραμέλα και τσίλι, λιαστά χόρτα και καραμέλα, κεχρί, ιβίσκος με γαρύφαλλο και γλυκάνισο ήταν μερικές από τις γεύσεις της ημέρας, όταν το CNN επισκέφθηκε το Tapi Tapi.
Ο Guzha χρησιμοποιεί μόνο αφρικανικές γεύσεις για τις δημιουργίες του. «Αυτό είναι ένα παγωτό για την ταυτότητά μου, για χάρη των άλλων ανθρώπων», λέει. «Πιστεύω ότι η παγκόσμια ιστορία του φαγητού δεν έχει μεγάλο χώρο για την Αφρική… εκτός εάν εξετάζουμε τη γενική ιδέα του αφρικανικού φαγητού. Δεν προσπαθώ να απευθυνθώ στο παγκόσμιο σύμπαν, προσπαθώ να βοηθήσω τις μαύρες ταυτότητες να απολαύσουν την κουλτούρα τους πιο τακτικά», συμπληρώνει.
Χρησιμοποιεί συστατικά και γεύσεις που εκπροσωπούν όλες τις περιοχές της ηπείρου, πολύ πέρα από τις πιο γνωστές κουζίνες όπως της Αιθιοπίας ή της Νιγηρίας, λέει. Αντλεί έμπνευση από παντού. Μια συζήτηση, μια μυρωδιά, ένα γεύμα ή μια λαχτάρα για τον ωκεανό.
Μπροστά του υπάρχουν τα υλικά με τα οποία θα «παίξει» τη συγκεκριμένη ημέρα. Κόκκινο κεχρί, λιαστά μαυρομάτικα φασόλια, λιαστό, παστό ψάρι, αποξηραμένες κάμπιες μεταξύ άλλων, που θα μετατραπούν σε γεύσεις παγωτού.
«Δεν κάνω τους παραδοσιακούς συνδυασμούς γεύσεων. Φτιάχνω αυτό που μου αρέσει και βλέπω τι βγαίνει. Μπορώ να συνδυάσω οτιδήποτε από αυτά με ό,τι μου αρέσει». Έχει δημιουργήσει πάνω από 800 γεύσεις, αλλά καμία δεν επαναλαμβάνεται, τονίζει.
Η ενασχόλησή του με το παγωτό ξεκίνησε από τύχη, δηλώνει. Όλα ξεκίνησαν όταν παρακολουθούσε εκπομπή μαγειρικής, στην οποία χρησιμοποιούσαν ξηρό πάγο για να χτυπήσουν παγωτό. Ως επιστήμονας είχε πρόσβαση σε αυτό το υλικό, οπότε άρχισε να πειραματίζεται στο σπίτι.
Περιγράφει τον εαυτό του ως «επιστήμονα με περίεργο μυαλό». Οι δύο ιδιότητές του αντιπροσωπεύουν διαφορετικές πτυχές της ταυτότητάς του. Αλλά το σημείο καμπής ήταν όταν συνειδητοποίησε ότι το παγωτό έχει τη δύναμη να «μεταφέρει» τους ανθρώπους στο σπίτι. Να προσφέρει κάτι μαγικό και νοσταλγικό, ειδικά για τους μαύρους πελάτες του, δηλώνει.
