Η είδηση της απεργίας πείνας που ξεκίνησε στην ποινική αποικία όπου κρατείται η Ναντέζντα Τολοκονίκοβα, μέλος των Pussy Riot, έδωσε την αφορμή για να ανοίξει η συζήτηση για το σωφρονιστικό σύστημα της Ρωσίας.

 

Η εφημερίδα Le Monde μίλησε με τον Vladimir Osetchkine, 32 ετών, ιδρυτή της ιστοσελίδας gulagu.net («Όχι στα Γκούλαγκ"), ο οποίος συνελήφθη το 2007 με την κατηγορία της απάτης.  Ο Osetchkine έμεινε προφυλακισμένος δύο χρόνια, όσο διαρκούσε η έρευνα για την υπόθεση του και τελικά καταδικάστηκε σε 7 χρόνια φυλάκισης το 2009, για να αφεθεί τελικά ελεύθερος στις 15 Ιουνίου του 2011.

 

Όπως σημειώνει η εφημερίδα, ο Anatoly Drok, ο αρμόδιος για την υπόθεση του εισαγγελέας, συνελήφθη για απάτη σχετικά με υπόθεση διακίνησης παράνομων μεταναστών.

 

Όπως λέει ο πρώην φυλακισμένος, δυστυχώς, κανένας κρατούμενος στη Ρωσία δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όταν επιχειρήσει να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του με την κατάθεση προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Στρασβούργο, ή με καταγγελία προς τον ομοσπονδιακό εισαγγελέα ή τη διοίκηση των φυλακών. «Ο κρατούμενος μπορεί να γράψει εκατοντάδες καταγγελίες, αλλά όταν βγει θα συνειδητοποιήσει ότι οι καταγγελίες του έπεσαν στο κενό».

 

Αποκαλεί  δε την «ποινική αποικία», όπου κρατείται η Τολοκονίκοβα-όπως και τις άλλες «ποινικές αποικίες»- «γκουλάγκ που αφαιρεί οποιαδήποτε μορφή ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Όπως λέει, η ΕΣΣΔ, δεν ήταν τίποτα περισσότερο και «τα γκουλάγκ είναι ακόμη ζωντανά», αφού πάνω από το 90% αυτών των ποινικών αποικιών είναι απομεινάρια των στρατοπέδων από την εποχή του Στάλιν. «Ακόμη και στους σωλήνες θέρμανσης αυτές οι χρονολογίες είναι χαραγμένες ενώ και στο συσσίτιο η κατάσταση παραμένει η ίδια. 300 άνθρωποι πρέπει να φάνε μέσα σε 30 λεπτά».

 

Ένα είδος κοινωνικών λειτουργών (Onk) υπάρχει, αλλά είναι πρώην υπάλληλοι της διοίκησης των φυλακών ή άνθρωποι της ποινικής δίωξης. Δεν τίθεται θέμα, όπως λέει ο 31χρονος, να τοποθετηθούν ακτιβιστές από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε αυτές τις υπηρεσίες. «Και όσο αυτοί οι άνθρωποι που υπάρχουν εμποδίζουν τον έλεγχο της κοινωνίας των πολιτών πάνω σε αυτές τις «αποικίες», τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει».