Η τέχνη πάντα παραμένει ανάγκη, ίσως εντονότερη σε καιρούς χαλεπούς.
Στη δύσκολη αυτή παγκόσμια συγκυρία που θέατρα, φεστιβάλ, κινηματογράφοι, παντός είδους θεάματα έχουν βάλει «λουκέτο», στο πλαίσιο των εκτεταμμένων μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης για την αποφυγή εξάπλωσης του κορωνοϊού.
Ωστόσο, η ανάγκη βρίσκει πάντα τον δρόμο που σ'αυτήν την περίπτωση οδηγεί (ξανά) στα θρυλικά ντράιβ-ιν.
Το σύμβολο του αμερικανικού κινηματογράφου των φίφτις γνωρίζει ξανά όψιμη ακμή, δεκαετίες ξανά.
Ο κόσμος, (περισσότερο) ασφαλής στα αυτοκίνητά του, ίσως και με μία αίσθηση μεγαλύτερης άνεσης, παρακολουθεί τις ταινίες που έχει στερηθεί εδώ και εβδομάδες, στις μεγάλες οθόνες υπαίθριων πάρκινγκ.
Η απόσταση, πως και η απουσία συνωστισμού, είναι εξασφαλισμένη, όπως ορίζουν οι κανόνες της νέας πραγματικότητας.
Οι ιστορίες ξετυλίγονται στη μεγάλη οθόνη και οι κινηματογραφόφιλοι, άλλοι στις καρότσες τους, άλλοι στις οροφές των αυτοκινήτων, οι περισσότεροι στην άνεση των σαλονιών σε τέσσερις τροχούς, παρακολουθούν κάτω από τον νυχτερινό ουράνιο θόλο.
Από τις ΗΠΑ έως το Ιράν και από τη Γερμανία έως τη Νότια Κορέα, τα ντράιβ-ιν είναι ξανά στη μόδα.
