Η παχυσαρκία θα έπρεπε να ορίζεται από την υγεία ενός ατόμου, όχι μόνο από το βάρος του, σύμφωνα με νέα κλινική οδηγία του Καναδά.
Η ίδια οδηγία συστήνει δε, στους γιατρούς να μη συνιστούν μόνο δίαιτα και άσκηση, αλλά να εστιάζουν στην αιτία του βάρους ενός ατόμου και να διατηρούν μια ολιστική προσέγγιση στο πρόβλημα.
Η νέα οδηγία -που δημοσιεύτηκε την Τρίτη στη Καναδική Επιθεώρηση της Ιατρικής Ένωσης- έχει στόχο να βάλει τέλος στο στίγμα κατά ανθρώπων υπέρβαρων ή παχύσαρκων.
«Το κυρίαρχο αφήγημα σχετικά με την παχυσαρκία πυροδοτεί συμπεράσματα για την προσωπική ανευθυνότητα και την έλλειψη θέλησης και ρίχνει την ευθύνη και την ενοχή σε ανθρώπους που ζουν με την παχυσαρκία» αναφέρεται χαρατηριστικά στην οδηγία που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί από γιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας στη διάγνωση και τη θεραπεία της νόσου.
Η Ximena Ramos-Salas, διευθύντρια έρευνας και πολιτικής στο Obesity Canada και μια εκ των συγγραφέων της νέας οδηγίας, τόνισε πως η έρευνα καταδεικνύει διακρίσεις από πλευράς πολλών γιατρών σε βάρος παχύσαρκων ασθενών, κάτι που, όπως λέει, μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα αποτελέσματα υγείας.
«Η προκατάληψη για το βάρος δεν αφορά μόνο το να πιστεύει κανείς τα λάθος πράγματα για την παχυσαρκία. Η προκατάληψη στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τη συμπεριφορά των επαγγελματιών υγείας» εξηγεί.
Τα ποσοστά παχυσαρκίας έχουν τριπλασιαστεί στον Καναδά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και, σύμφωνα με τη στατιστική υπηρεσία της χώρας, σχεδόν ένας στους τέσσερις Καναδούς είναι παχύσαρκος.
Παρότι στην τελευταία οδηγία ακόμμη συστήνονται διαγνωστικά κριτήρια όπως ο δείκτης μάζας σώματος (ΒΜΙ) και η περιφέρεια μέσης, αναγνωρίζονται κλινικά όρια και προτείνεται οι γιατροί να εστιάζουν περισσότερο στο πώς το βάρος επηρεάζει την υγεία του πάσχοντος.
Επιπλέον, η παχυσαρκία χαρακτηρίζεται ως μια περίπλοκη, χρόνια πάθηση που χρειάζεται ισόβια διαχείριση: «Για πολύ καιρό συσχετίζαμε την νόσο με έναν τρόπο ζωής. Έχει συσσωρευτεί πολλή ντροπή και ενοχή στους πάσχοντες. Οι άνθρωποι που ζουν με την παχυσαρκία χρειάζονται στήριξη, όπως ακριβώς οι άνθρωποι που ζουν με οποιαδήποτε άλλη χρόνια νόσο» αναφέρει η Ramos-Salas, η οποία σημειώνει πως «οι δίαιτες δεν λειτουργούν» επικαλούμενη πλήθος ερευνών που καταδεικνύουν πως σε πολλές περιπτώσεις οι άνθρωποι που χάνουν πολλά κιλά, τα ξαναπαίρνουν.
Και αντί για τις τετριμμένες συμβουλές στους ασθενείς να τρώνε λιγότερο και να κινούνται περισσότερο, η σύσταση ενθαρρύνει τους γιατρούς να αποφεύγουν τους διδακτισμούς, να προσφέρουν στήριξη ψυχολογικής φύσης, φαρμακευτικής αγωγής και βαριατρικής χειρουργικής στους ασθενείς, να ζητούν την άδεια προτού συζητήσουν το βάρος με τον ενδιαφερόμενο και να συνεργάζονται μαζί του εστιάζοντας σε στόχους υγείας που έχουν ουσία για εκείνον.
Σαφώς, συνιστά την καλή διατροφή, όχι όμως μόνο για ανθρώπους με προβλήματα βάρους, αλλά συνολικά: «Όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως βάρους, ωφελούνται όταν υιοθετούν ένα υγιεινό, ισορροπημένο τρόπο διατροφής και ασκούνται τακτικά» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Με πληροφορίες από BBC
σχόλια