Για περισσότερο από μισό αιώνα, η κρίση μέσης ηλικίας αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της ψυχικής υγείας της Δύσης. Γρήγορα αυτοκίνητα, παρορμητικές αποφάσεις και το αποκορύφωμα της δυστυχίας μεταξύ 40 και 50 ετών. Αλλά όλα αυτά αλλάζουν, σύμφωνα με τους ειδικούς.
Σε ένα νέο έγγραφο που ανέθεσαν τα Ηνωμένα Έθνη, οι κορυφαίοι ακαδημαϊκοί Jean Twenge και David Blanchflower προειδοποιούν ότι μια διογκούμενη κρίση ψυχικής υγείας των νέων σε έξι αγγλόφωνες χώρες παγκοσμίως ανατρέπει το παραδοσιακό πρότυπο ευτυχίας κατά τη διάρκεια της ζωής μας.
Ενώ κάποτε θεωρούνταν ότι η ευτυχία ακολουθεί σχήμα U - με μια σχετικά ανέμελη νεότητα, μια πιο δύσκολη μέση ηλικία και μια πιο άνετη μετέπειτα ζωή - οι ειδικοί στην ευημερία λένε ότι η ικανοποίησή μας τώρα αυξάνεται σταθερά με την ηλικία. «Το σχήμα U στην ευημερία ανά ηλικία που υπήρχε σε αυτές τις χώρες έχει πλέον εξαφανιστεί και έχει αντικατασταθεί από μια κρίση στην ευημερία των νέων», σύμφωνα με το έγγραφο που δημοσιεύθηκε από το Εθνικό Γραφείο Οικονομικών Ερευνών των ΗΠΑ.
Αναλύοντας τις απαντήσεις σε έρευνες στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία, την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία, η μελέτη διαπίστωσε ότι η ικανοποίηση από τη ζωή και η ευτυχία έχουν μειωθεί μεταξύ των νέων την τελευταία δεκαετία, και ιδιαίτερα μεταξύ των νέων γυναικών. Τόνισε την άνοδο των smartphone και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υποδεικνύοντας ότι η τάση συνέπεσε με την αύξηση της χρήσης του διαδικτύου, με τον αντίκτυπο στην ευτυχία να είναι ορατός στις έρευνες σε όλες τις έξι χώρες και σε πολλά άλλα έθνη παγκοσμίως.
«Αυτή μπορεί να καταλήξει να είναι μια χαμένη γενιά», δήλωσε ο Blanchflower, πρώην υπεύθυνος χάραξης πολιτικής της Τράπεζας της Αγγλίας, σε συνέντευξή του στον Guardian. Είπε ότι υπήρξε απότομη πτώση της ευημερίας στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ειδικότερα, και επισήμανε την ανάπτυξη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, του διαδικτυακού εκφοβισμού και του body shaming στο διαδίκτυο. «Οι νέοι έχουν απομονωθεί. Δεν είναι επίσης τόσο το γεγονός ότι οι άνθρωποι κάθονται στο τηλέφωνο, όσο το τι δεν κάνουν. Δεν βγαίνουν τόσο πολύ έξω- δεν παίζουν με τους φίλους τους, δεν αλληλεπιδρούν με άλλους ή δεν κάνουν τόσο πολύ σεξ. Δεν νομίζω ότι υπάρχει καμία αμφιβολία ότι έχουμε μια απόλυτη παγκόσμια κρίση. Οι νέοι άνθρωποι βρίσκονται σε βαθιά σύγχυση και προβλήματα. Και το ερώτημα είναι τι κάνουμε γι' αυτό; Και δεν ξέρουμε».
Κορυφαίος Βρετανός οικονομολόγος της αγοράς εργασίας που τώρα εργάζεται στο διάσημο αμερικανικό Κολέγιο Ντάρτμουθ, ο Blanchflower είχε γράψει μια εργασία το 2020 που εξέταζε σχεδόν 150 προηγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες και διαπίστωσε ότι το ίδιο σχήμα U στην ευτυχία ίσχυε παντού. Ωστόσο, λέει τώρα ότι του διέφυγε η κατάρρευση της ευημερίας των νέων από το 2013 περίπου σε στοιχεία ερευνών, προτού αρχίσει να συνεργάζεται με τον Twenge, ο οποίος είναι κορυφαίος εμπειρογνώμονας επί του θέματος. «Κοίταξα και σκέφτηκα: "Σκατά, έχει δίκιο". Αυτό που είχε συμβεί είναι πραγματικά μεγάλη υπόθεση. Δεν ήταν το Covid, είχε ξεκινήσει πριν από αυτό, αλλά αυτό το επέκτεινε μετά το 2020».
Άλλες μελέτες έχουν συνδέσει την κρίση ψυχικής υγείας των νέων με τη ανισότητα μεταξύ των γενεών, τα ανεξέλεγκτα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, την ανασφαλή απασχόληση και την κλιματική κρίση. Οι νέοι είναι επίσης όλο και περισσότερο σαν να βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας με προβλήματα ψυχικής υγείας.
Ο Blanchflower δήλωσε ότι η κατάρρευση της ευημερίας των νέων θα μπορούσε να έχει τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. «Τα οικονομικά ζητήματα είναι πραγματικά μεγάλη υπόθεση. Ενδεχομένως αυτό σχετίζεται με την απόσυρση των παιδιών από το σχολείο- στη συνέχεια βγαίνουν εκτός του εργατικού δυναμικού. Πιθανώς θα επηρεάσει την απόδοσή τους στο σχολείο, μπορεί κάλλιστα να επηρεάσει την παγκόσμια παραγωγικότητα», πρόσθεσε. Είπε ότι τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναθέσει περαιτέρω έρευνα για να εντοπίσουν αν το φαινόμενο μπορεί να βρεθεί και αλλού στον κόσμο. «Ο ΟΗΕ θεωρεί ότι πρόκειται για μια τεράστια παγκόσμια κρίση», πρόσθεσε. «Πάντα πιστεύαμε ότι καθώς η ζωή γίνεται πιο ρεαλιστική, η ευτυχία μειώνεται λόγω των πιέσεων, τότε συνειδητοποιείς ότι η ζωή δεν είναι τόσο κακή. Πρέπει να επανεξετάσουμε όλη αυτή τη σκέψη».
Με πληροφορίες από Guardian
