Ο Πολ Σρέιντερ ζήτησε από το ChatGPT να του προτείνει μια ιδέα για «ταινία Πωλ Σρέιντερ» και το αποτέλεσμα, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος, δεν ήταν κακό.
Ο σεναριογράφος του Taxi Driver και σκηνοθέτης των First Reformed, The Card Counter και Master Gardener μίλησε στο συνέδριο AI on the Lot, στο Culver City, και παρουσίασε σημειώσεις που είχε πάρει από το ChatGPT, στο οποίο έδωσε το ψευδώνυμο Alex Indigo. Η εντολή που του έδωσε ήταν να αναλύσει το έργο του και να δημιουργήσει μια ιδέα για μια ταινία που θα έμοιαζε με δική του.
Η πρόταση που πήρε είχε τίτλο The Collection Agent. Στο κέντρο της βρίσκεται ένας μοναχικός άντρας με τελετουργική καθημερινότητα, ενοχή, θρησκευτικό παρελθόν και μια δουλειά ως εισπράκτορας χρεών για εταιρεία που αγοράζει ιατρικά χρέη από νοσοκομεία. Ζει σε φτηνά, ανώνυμα ξενοδοχεία, φορά ίδια γκρι πουκάμισα, παρακολουθεί εκκλησιαστικές λειτουργίες χωρίς ήχο και ηχογραφεί σημειώσεις σε παλιό κασετόφωνο.
Η ιστορία γίνεται ακόμη πιο σκοτεινή όταν αποκαλύπτεται ότι ο ήρωας είχε βοηθήσει πριν από χρόνια να καλυφθεί η αυτοκτονία μιας έφηβης στο περιβάλλον της εκκλησίας του. Είκοσι χρόνια αργότερα, αποκτά εμμονή με μια νεαρή cam girl, για την οποία μαθαίνει ότι είναι κόρη της κοπέλας εκείνης.
Ο Σρέιντερ είπε ότι η ιδέα τού φάνηκε οικεία όχι απλώς επειδή αναπαρήγαγε μοτίβα του έργου του, αλλά επειδή έμοιαζε να γράφει στη δική του γλώσσα. Χαρακτήρισε το αποτέλεσμα «δεύτερης κατηγορίας Σρέιντερ», προσθέτοντας όμως ότι σύντομα θα μπορεί να γίνει «πρώτης κατηγορίας Σρέιντερ». Όπως είπε, είναι ήδη «πρώτης κατηγορίας NCIS».
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι το The Collection Agent δεν θα είναι η επόμενη ταινία του. Ωστόσο άφησε να εννοηθεί ότι δουλεύει πάνω σε παλιότερο σενάριό του και ότι πιθανότατα θα χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη με κάποιον τρόπο στην ανάπτυξή του. Όπως είπε, συνήθως χρειάζεται τέσσερις έως έξι μήνες για να καταλάβει αν μια ιδέα αξίζει να γίνει ταινία, ενώ το ChatGPT έφτιαξε τη συγκεκριμένη πρόταση μέσα σε λίγα λεπτά.
Ο Σρέιντερ παραδέχτηκε ότι η απόφασή του να μιλήσει σε συνέδριο για την τεχνητή νοημοσύνη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Όπως είπε, όταν ανακοίνωσε τη συμμετοχή του στη σελίδα του στο Facebook, δέχτηκε ένα «τσουνάμι» σχολίων, πολλά από αυτά αρνητικά, σαν να είχε «πυροβολήσει τον σκύλο της οικογένειας».
Στην ομιλία του προσπάθησε να εξηγήσει γιατί, κατά τη γνώμη του, η βιομηχανία δεν μπορεί απλώς να αγνοήσει την τεχνητή νοημοσύνη. Ο ίδιος είπε ότι το AI δεν δημιουργεί, αλλά συνδυάζει. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η διάκριση αυτή γίνεται όλο και πιο σύνθετη, αφού και οι καλλιτέχνες συχνά δουλεύουν συνδυάζοντας επιρροές, ιδέες και παλιότερες μορφές.
Ο Σρέιντερ δεν βλέπει το πιο εμπορικό μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης μόνο στα εφέ, στα τέρατα ή στα φαντασμαγορικά τοπία. Αντίθετα, πιστεύει ότι το επόμενο μεγάλο βήμα θα είναι η δημιουργία πλήρως τεχνητών πρωταγωνιστών που θα μπορούν να φέρουν μια ταινία στο box office.
Ως παράδειγμα, μίλησε για έναν «νέο Κλιντ Ίστγουντ» που δεν θα προκύπτει επειδή κάποιος γράφει το όνομα του Ίστγουντ σε μια εντολή, αλλά επειδή θα περιγράφει έναν συγκεκριμένο τύπο σώματος, βλέμματος και παρουσίας. Σύμφωνα με τον Σρέιντερ, το κοινό θα μπορούσε σύντομα να συγκινηθεί και να πληρώσει εισιτήριο για χαρακτήρες που δεν βασίζονται σε πραγματικούς ηθοποιούς.
Ο ίδιος είπε επίσης ότι τα στούντιο θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την τεχνητή νοημοσύνη για να αναβιώσουν παλιές τηλεοπτικές σειρές και παλιά IP, δημιουργώντας νέα επεισόδια για τίτλους όπως το I Love Lucy ή το The Love Boat. Για τον Σρέιντερ, η πρακτική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη βιομηχανία δεν είναι ένα μακρινό σενάριο, αλλά κάτι που ήδη πλησιάζει.
Η στάση του έρχεται σε μια περίοδο όπου το Χόλιγουντ συνεχίζει να συζητά τα όρια της τεχνητής νοημοσύνης, τη θέση των δημιουργών και την προστασία της ανθρώπινης εργασίας στην παραγωγή.
Ο Σρέιντερ, πάντως, εμφανίζεται λιγότερο ως αρνητής και περισσότερο ως ένας απρόσμενος παρατηρητής μιας τεχνολογίας που, όπως πιστεύει, θα αλλάξει αναπόφευκτα τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνονται οι ταινίες.
με στοιχεία από Indiewire
