Το υποξείδιο του αζώτου (Ν2Ο), το κύριο συστατικό του «αέριου γέλιου», λειτουργεί ως κάτι περισσότερο από παράγοντας που ενεργεί επί του νευρικού συστήµατος. Είναι ένα ισχυρό αέριο θερμοκηπίου, 300 φορές πιο ισχυρό από το διοξείδιο του άνθρακα και οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσε να διαρρεύσει από τις αρχαίες δεξαμενές κάτω από το μόνιμα παγωμένο έδαφος γνωστό και ως πέρμαφροστ (permafrost).
Μια ομάδα ερευνητών από τη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Δανία ανέλυσε 16 παγωμένα δείγματα από τη Φινλανδική Λαπωνία και αφού τα έλιωσε σε ένα εξειδικευμένο θάλαμο θέρμανσης στο εργαστήριο μελέτησε τι είδους στοιχεία θα περιλαμβάνει η εκπομπή αερίων αν επέλθει αύξηση της θερμοκρασίας στην Αρκτική. Η μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, αποκαλύπτει ότι υποξείδιο του αζώτου θα μπορούσε να προκύψει από περισσότερο από το ένα τέταρτο των επιφανειών της Αρκτικής.
Θα υπάρξει μια πενταπλάσια αύξηση της ποσότητάς του που θα απελευθερωθεί σε σύγκριση με τη μέση εποχιακή κατά την απόψυξη του ανώτατου τμήματος. Οι εκπομπές θα ήταν τόσο υψηλές που θα αντιστοιχούσαν σε εκείνες των τροπικών δασών, τα οποία είναι οι υψηλότεροι ρυπαντές του οξειδίου του αζώτου.
Στην πραγματικότητα, λόγω της αλλαγής του κλίματος στην περιοχή, υπάρχουν ήδη "hotspots" που απελευθερώνουν το φυσικό αέριο με πολύ υψηλότερο ρυθμό από ό, τι αναμενόταν. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να αναλύσουν πρώτα το N20, καθώς συνήθως δεν θεωρείται απειλή σε σχέση με το μεθάνιο και το CO2.
«Συνήθως οι εκπομπές οξειδίων του αζώτου από τα εδάφη της Αρκτικής θεωρούνταν αμελητέες, βασικά επειδή η περιεκτικότητα σε άζωτο - το υπόστρωμα για την παραγωγή Ν2Ο - είναι μάλλον χαμηλή ή ο ρυθμός παραγωγής είναι χαμηλός λόγω του ψυχρού κλίματος», δήλωσε η Carolina Voigt, Από το Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας.
Μια άλλη ανησυχία που προέκυψε από τη μελέτη είναι η έλλειψη βλάστησης στην Αρκτική, κάτι που σημαίνει πως η απουσία φυτών που απορροφούν το οξείδιο του αζώτου, θα το στείλει κατευθείαν στην ατμόσφαιρα.
«Τα φυτά απορροφούν άζωτο από το επιφανειακό έδαφος, έτσι ώστε να μειώσουν την ποσότητα αζώτου που είναι διαθέσιμη για την παραγωγή Ν2Ο στο προφίλ του εδάφους και είναι πολύ αποτελεσματικά στη μείωση των εκπομπών Ν20», ανέφερε η κ. Voigt.
Ενώ η ανάπτυξη των επιφανειακών φυτών μειώνει τις εκπομπές οξειδίων του αζώτου κατά 90%, οι ερευνητές ανέφεραν ότι το πέρμαφροστ που καλύπτεται από φυτά θα μπορούσε να συμβάλει ακόμη και σε "μικρές αλλά σημαντικές" αλλαγές.
Η μελέτη έδειξε επίσης ότι όσο υγρότερο είναι το πέρμαφροστ, τόσο το λιγότερο N20 απελευθερώνεται.
«Έτσι οι μελλοντικές εκπομπές N2O στην Αρκτική πιθανότατα θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα αναπτυχθούν η βλάστηση και οι συνθήκες υγρασίας στο μέλλον», ανέφερε η μελέτη.
Με πληροφορίες από quartz.com
