Σαν σήμερα, 12 Ιανουαρίου του 1932 γεννήθηκε η Τζένη Καρέζη και η Finos Film προχώρησε σε μια ανάρτηση - αφιέρωμα, στην αείμνηστη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου.
Με τη δημοσίευση μιας σειράς ασπρόμαυρων πορτρέτων της Τζένης Καρέζη, η ομάδα που διαχειρίζεται το Instagram προφίλ της εταιρείας παραγωγής, γράφει στη λεζάντα:
«Θα μπορούσε να είναι σταρ του Χόλιγουντ, μούσα του Κιούμπρικ και του Κόπολα, να περπατά στο κόκκινο χαλί και να κερδίζει Όσκαρ. Όμως η Τζένη αποφάσισε να μείνει σε αυτόν τον τόπο τον μικρό, που γινόταν μεγάλος μαζί της. Έγινε μούσα των Ελλήνων. Έγινε επαναστάτρια, μητέρα, κόρη, αδελφή και σύμβολο γυναικείας δύναμης και ακέραιου ήθους.
Έγινε η Τζένη μας. Και την ευχαριστούμε εκεί ψηλά για όλα».
Τζένη Καρέζη: Τα χρόνια πριν φύγει από τη ζωή
Τον Οκτώβριο του 1988 ξαναφέρνουν τον Εφρέμοφ για τον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχοφ. Η Τζένη Καρέζη ως Λιουμπόβα έπαιξε έναν από τους σπουδαιότερους και πιο απαιτητικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε, αλλά το έργο δεν έβγαλε ομαλά τη σεζόν. Τον Μάρτιο του 1989 το θέατρο έκλεισε γιατί η πρωταγωνίστρια έπρεπε να φύγει εσπευσμένα για το Λονδίνο. Από καιρό είχε συμπτώματα στα οποία ο γυναικολόγος της, απ' ό,τι φαίνεται, δεν είχε δώσει τη δέουσα σημασία. Όταν πλέον διαγνώστηκε, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είχε προχωρήσει και είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος.
Στην Αγγλία έμεινε δύο μήνες, όπου έκανε χημειοθεραπείες και επέμβαση. Όταν επέστρεψαν, είχαν μείνει με την εντύπωση ότι είχαν προλάβει το κακό. Ο Στούρουα επέστρεψε στην Ελλάδα για τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή. Κι ενώ οι γιατροί τής έλεγαν ότι έπρεπε να ξεκουραστεί, εκείνη επέμενε να παίξει την Ιοκάστη και να ακολουθήσει τη μεγάλη περιοδεία.
Το 1990 η Λούλα Αναγνωστάκη γράφει ειδικά γι' αυτήν το «Διαμάντια και μπλουζ». Το έργο έκανε πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου σε σκηνοθεσία του Βασίλη Παπαβασιλείου. Ο κόσμος πια ήξερε. Άλλωστε, οι θεατές έβλεπαν την προσπάθεια που κατέβαλλε να ανταποκριθεί στον ρόλο. Ήταν μια σπουδαία ερμηνεία, αυτό που λένε «η παράσταση της ζωής της». Εκτός του ότι η ονειροπόλα Άννα του έργου έδενε γάντι με την Τζένη Καρέζη, ίσως ενδόμυχα να ήξερε ότι με αυτό το έργο αποχαιρετούσε το θέατρο και το κοινό της. Στις 31 Μαρτίου του 1991 έδωσε την τελευταία της παράσταση.
Λίγο πριν από το τέλος, την επισκέφθηκε η Αλίκη Βουγιουκλάκη και πέρασαν λίγο χρόνο μόνες. Το τι ειπώθηκε μεταξύ των δύο πρωταγωνιστριών, που για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ο Τύπος ήθελε εχθρούς, ενώ εκείνες παρέμεναν φίλες, δεν έμαθε ποτέ κανείς.
Έναν μήνα πριν από το τέλος, ο Κωνσταντίνος Καζάκος έδινε πτυχιακές εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης. Η Τζένη Καρέζη ήθελε οπωσδήποτε να τις παρακολουθήσει. Ο Κώστας Καζάκος προσπάθησε να πείσει τους αρμόδιους να μπουν τα κομμάτια του γιου του στην αρχή, ώστε να φύγουν αμέσως. Μετά βίας μπορούσε να περπατήσει χωρίς να την κρατάει κάποιος. Φόρεσε καπέλο και μαύρα γυαλιά και πήγε στην οδό Φρυνίχου. Αρνήθηκε να φύγει αφού είδε τον γιο της. Έκατσε και είδε όλους τους τελειόφοιτους, συνολικά τέσσερις ώρες. Λίγο καιρό μετά έχασε και την όρασή της.
Έφυγε ξημερώματα Δευτέρας, στις 27 Ιουλίου του 1992.
