Μετά από ενάμιση χρόνο και με τον δείκτη προσμονής να έχει αγγίξει το κόκκινο, από αύριο οι σινεφίλ θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν το κύκνειο άσμα του Ντάνιελ Κρεγκ στο κουστούμι του 007.
Οι εκπλήξεις που περιμένουν τους θεατές του αυτοαναφορικού «No Time to Die» είναι πάρα πολλές: Θα δουν έναν Μποντ να κάνει πράγματα που δεν έχει κάνει ποτέ μέχρι τώρα στο πανί, με την παραγωγή να εκλιπαρεί δικαίως όσους βλέπουν το φιλμ να μην κάνουν spoiler. Είναι μια ταινία που θα συζητηθεί πολύ, σε κάποιους θα αρέσει, σε άλλους όχι, εκείνο που δεν χωρά αμφισβήτηση είναι ότι πρόκειται για το πιο συγκινητικό entry της σειράς.
Στους κριτικούς, πάντως, η ταινία αρέσει. «Το Νo Time to Die κάνει αυτό για το οποίο ήταν προορισμένο, κλείνει την εποχή Ντάνιελ Κρεγκ με απίστευτη φιλοδοξία και αυτοπεποίθηση. Πέρα από αυτό, παίρνει κάτι από σχεδόν κάθε ταινία Μποντ που έχει προηγηθεί και πετυχαίνει να δέσει όλα αυτά τα κομμάτια μεταξύ τους» γράφει ο Νίκολας Μπάρμπερ στο BBC.
«Συχνά είναι πολύ αστείο, ο τόνος παραπέμπει ενίοτε στα πιο παράξενα σημεία της εποχής Κόνερι και το χιούμορ δείχνει σύγχρονο και βρετανικό» επισημαίνει ο Ρόμπι Κόλιν του Telegraph.
«Είναι μια ταινία Μποντ που κάνει όσα απαιτούνται από μια ταινία Μποντ, αλλά ταυτόχρονα δεν μοιάζει καθόλου με τέτοια. Για μια σειρά ταινιών που προσπάθησε να φέρει το ανθρώπινο στοιχείο σε έναν ήρωα μεγαλύτερο από τη ζωή, αυτό είναι ένα αντάξιο φινάλε» σχολιάζει ο Τζον Νάτζεντ του Empire.
Για τον Τζέισον Σόλομονς του The Wrap «περισσότερο από όλα, θα θυμόμαστε το No Time to Die για τον συναισθηματικό του αντίκτυπο. Kαι ο Κρεγκ παραδίδει την πιο σύνθετη, πολυεπίπεδη ερμηνεία σε ταινία Μποντ».
«Είναι αποστομωτικό, αστείο, σίγουρο για τον εαυτό του, μα πάνω από όλα είναι επικό σε όλα του: έχει επική δράση, επικά γέλια, επικές κασκάντες και παρά την ψηφιακή επεξεργασία και την περιστασιακή εξωφρενικότητα, μοιάζει να εκτυλίσσεται στον πραγματικό κόσμο, έναν μεγάλο, ανοιχτό χώρο τον οποίο όλοι λαχταρούμε να ξαναδούμε» γράφει ο Πίτερ Μπράντσοου στον Guardian.
«Επειδή πολλές βεβαιότητες πάνε περίπατο, το No Time to Die προσφέρει γενναιόδωρα ό,τι περιμένει μπορεί να περιμένει ένας fan του James Bond. [...] Το σενάριο θίγει την πολυτιμότητα της επαφής, επιστρατεύοντας τους τζεϊμσμποντικούς ιδιωματισμούς στο πλαίσιο της σύγκρουσης που θα φέρει το τέλος του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε, με τους μηχανισμούς δράσης ενός πράκτορα που πλέον φλερτάρει με την ελεύθερη βούληση και προσαρμόζει τους ξεπερασμένους κώδικες του καθήκοντος» αναφέρει ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος στην κριτική του για τη LiFO, την οποία θα μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη στο τεύχος που κυκλοφορεί αύριο, αλλά και στο LIFO.gr.
Κλείστε το εισιτήριο σας νωρίς, απολαύστε την ταινία, μην χαλάσετε τα μυστικά της για τους υπολοίπους και μην ξεχνάτε: ο Μποντ θα επιστρέψει. Τώρα, με ποια μορφή, αυτό είναι μια άλλη ιστορία, που δεν βλέπουμε την ώρα να ακούσουμε.
