Τα μυστικά που κρύβουν οι παιδικές μούμιες, ηλικίας 200 ετών, οι οποίες βρέθηκαν στις κατακόμβες των Καπουτσίνων στο Παλέρμο της Σικελίας αναμένεται να αποκαλύψει βρετανική ομάδα επιστημόνων, χρησιμοποιώντας τεχνολογία ακτίνων Χ.
Η Dr Kirsty Squires, από το Πανεπιστήμιο Staffordshire, θα ηγηθεί μιας πρώτης απόπειρας να αφηγηθεί τις ιστορίες μερικών από τα 163 παιδιά των οποίων τα λείψανα βρίσκονται στους διαδρόμους και τις κρύπτες του διάσημου υπόγειου τάφου.
Οι κατακόμβες «φιλοξενούν» συνολικά 1.284 μουμιοποιημένα και σκελετοποιημένα πτώματα. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συλλογή από μούμιες στην Ευρώπη. Πολλά από τα παιδιά που βρέθηκαν εκεί, εντοπίστηκαν ως σκελετοί ενώ άλλα περιγράφονται από τους ειδικούς σα να φαίνεται ότι κοιμούνται.
Η διετής έρευνα θα επικεντρωθεί στα παιδιά που πέθαναν μεταξύ 1787 και 1880 και, αρχικά, σε 41 πτώματα που εντοπίστηκαν σε ένα ειδικά σχεδιασμένο «παιδικό παρεκκλήσι».
Κανένα από τα στοιχεία της ταυτότητας, της αιτίας θανάτου και του ιατρικού ιστορικού των παιδιών δεν είναι γνωστά ενώ και οι ταμπέλες που φέρουν τα πτώματα έχουν διαβρωθεί.
Οι επιστήμονες ευελπιστούν να ανακαλύψουν μια καλύτερη εικόνα για τη ζωή και το θάνατο των παιδιών διασταυρώνοντας τα ανατομικά ευρήματα που εντοπίστηκαν, με το αρχειακό υλικό, συμπεριλαμβανομένων δύο βιβλίων που περιέχουν ονόματα και έτος θανάτου.
«Αυτόν τον μήνα θα πραγματοποιήσουμε την επιτόπια εργασία μας», είπε η Squires. «Θα πάρουμε μια φορητή μονάδα ακτίνων Χ και θα τραβήξουμε εκατοντάδες εικόνες των παιδιών από διαφορετικές οπτικές γωνίες.
»Ελπίζουμε να κατανοήσουμε καλύτερα την ανάπτυξη, την υγεία και την ταυτότητά τους, συγκρίνοντας τα βιολογικά με τα πολιτιστικά στοιχεία: τον τρόπο που έχουν μουμιοποιηθεί τα άτομα και τα ρούχα που φορούν επίσης».
Οι κατακόμβες, κάποτε αποκλειστικά για τους νεκρούς μοναχούς του τάγματος των Καπουτσίνων, έχουν γίνει ένα δημοφιλές, αν και μακάβριο, τουριστικό αξιοθέατο, με κάθε χαραμάδα να φιλοξενεί ένα πτώμα σε ανοιχτή θέα. Οι σωζόμενοι νεκροί ήταν συχνά ντυμένοι με τα καλά τους ρούχα και τους επισκέπτονταν οι συγγενείς τους.
Οι μοναχοί εγκαταστάθηκαν για πρώτη φορά στην εκκλησία της Santa Maria della Pace το 1534. Δημιούργησαν έναν ομαδικό τάφο για τους νεκρούς τους, που άνοιγε σαν δεξαμενή κάτω από ένα βωμό, αλλά, όταν γέμιζε, οι νεκροί μεταφέρονταν σε ένα θησαυροφυλάκιο. Στη συνέχεια σκάφτηκε νέα κρύπτη.
Όταν επρόκειτο να μεταφερθούν τα πτώματα από τον υπερπλήρη θόλο, 45 από τους νεκρούς μοναχούς που είχαν εκταφεί βρέθηκε ότι είχαν μουμιοποιηθεί φυσικά, με τα πρόσωπά τους αναγνωρίσιμα, μια εξέλιξη που θεωρήθηκε ότι ήταν πράξη του Θεού.
Αντί να θάψουν τα λείψανα, τα πτώματα εκτέθηκαν, στηριγμένα σε κόγχες κατά μήκος των τοίχων του πρώτου διαδρόμου του νέου νεκροταφείου.
Το 1787, δημοσιεύτηκε μια επιστολή που ανέφερε ότι όλοι, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών, είχαν το δικαίωμα να φιλοξενούνται στις κατακόμβες μετά θάνατον.
Σχεδόν όλη η έρευνα μέχρι σήμερα αφορούσε στις ενήλικες μούμιες, εκτός από μια εντυπωσιακή εξέταση της Rosalia Lombardo, η οποία πέθανε από πνευμονία μια εβδομάδα πριν από τα δεύτερα γενέθλιά της, στις 6 Δεκεμβρίου του 1920.
Η εκπληκτικά πλήρης διατήρησή της ερευνήθηκε πριν από μια δεκαετία από τον δρ. Dario Piombino-Mascali, ο οποίος συνεργάζεται με την Squires.
«Πολλές από τις μούμιες είναι αποτέλεσμα φυσικής αφυδάτωσης. Άλλες μούμιες υποβλήθηκαν σε χημική επεξεργασία. Αυτές που έχουν υποστεί χημική επεξεργασία, διατηρούνται συνήθως καλύτερα.
»Μερικές από αυτές, δε, διατηρούνται εξαιρετικά. Μοιάζουν πραγματικά με παιδιά που κοιμούνται. Έχουν σκουρύνει με τον καιρό, αλλά μερικές έχουν ακόμη και ψεύτικα μάτια, οπότε φαίνεται σα να σε κοιτάζουν. Μοιάζουν με μικροσκοπικές κούκλες.
»Φυσικά και θέλεις να κάνεις κάτι για να τα διατηρήσεις και να βεβαιωθείς ότι οι ιστορίες τους θα ειπωθούν. Είναι πολύ σκληρό όταν ασχολείσαι με παιδιά στην ανθρωπολογία» λέει.
Σύμφωνα με το σχέδιο της ομάδας, θα ληφθούν 14 ακτινογραφίες ανά μούμια, από το κεφάλι μέχρι τα νύχια, οι οποίες θα εξεταστούν στη συνέχεια από τον δρ Robert Loynes, έναν συνταξιούχο ορθοπεδικό χειρουργό που έχει ερευνήσει στο παρελθόν αρχαίες αιγυπτιακές μούμιες.
Ο δρ. Dario Piombino-Mascali, δήλωσε ότι είναι ζωτικής σημασίας, η εργασία στα εύθραυστα πτώματα να είναι «μη επεμβατική».
Στη συνέχεια ο Eduardo Hernandez, καλλιτέχνης από το Λος Άντζελες, θα ζωγραφίσει τις εικόνες, που θα προκύψουν από τις ακτινογραφίες, και θα δημιουργήσει εικονογραφήσεις για χρήση σε εκπαιδευτικά φυλλάδια, που θα διανέμονται στις κατακόμβες και αλλού.
Τα τελευταία πτώματα που εγκλωβίστηκαν στις κατακόμβες πέθαναν στις αρχές του 20ου αιώνα.
Η έρευνα έχει λάβει πάνω από 70.000 λίρες χρηματοδότηση από το Ερευνητικό Συμβούλιο Τεχνών και Ανθρωπιστικών Επιστημών της Βρετανίας.
Με πληροφορίες του Guardian
