Στη φωτογραφία ο καθηγητής James Diggle, κρατά υπερήφανα το Cambridge Greek Lexicon, ένα έργο με το οποίο ασχολείται από το 1997. Και επανεξετάζει την ερμηνεία των λέξεων προσφέροντας μια σύγχρονη και ρεαλιστική εκδοχή τους, έτοιμη για νέες από τους σύγχρονους μαθητές των κλασικών σπουδών.
Αυτή τη φορά οι λέξεις ερμηνεύονται με πιο συγγενή και ρεαλιστικό τρόπο και χωρίς φτιασίδια όπως: «σαν το ρουζ που κάλυπτε τα χλωμά μάγουλα των κυριών της βικτωριανής εποχής», εποχή κατά την οποία ενημερώθηκε το λεξικό και γι' αυτό ήταν γεμάτο με απαρχαιωμένους όρους και μέτρια βικτοριανή μετάφραση των πιο πολύχρωμων αρχαίων ελληνικών λέξεων. Μία συνοπτική έκδοση ενός λεξικού που δημοσιεύθηκε το 1843 από τους Liddell και Scott και δεν είχε ποτέ αναθεωρηθεί, παρά το γεγονός ότι παραμένει η συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη εργασία αναφοράς για μαθητές αγγλικών σχολείων και πανεπιστημίων.
Σε αυτή την αναθεωρημένη έκδοση, η παραγωγή του οποίου κράτησε 23 χρόνια οι βικτοριανές προσπάθειες να καλύψουν τις έννοιες των ακατέργαστων αρχαίων ελληνικών λέξεων έχουν απομακρυνθεί. Ο καθηγητής James Diggle είναι ο πρώτος που ρίχνει μια νέα ματιά στη γλώσσα εδώ και σχεδόν 200 χρόνια και υπόσχεται να την απελευθερώσει από τα ψιμύθια για τους σημερινούς μαθητές των κλασικών.
Ο μελετητής John Chadwick είχε για πρώτη φορά την ιδέα να ενημερώσει το λεξικό HG Liddell και Robert Scott του 1889, το 1997. Αρχικά θεωρήθηκε ότι το έργο του Chadwick θα διαρκούσε πέντε χρόνια, αλλά ο καθηγητής του Cambridge, James Diggle, ο οποίος τότε ήταν πρόεδρος της συμβουλευτικής επιτροπής, είπε ότι σύντομα έγινε σαφές ότι το λεξικό ήταν «πολύ απαρχαιωμένο στην έννοια, το σχεδιασμό και το περιεχόμενο» και η ομάδα θα πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου την συγγραφή και ερμηνεία των λημμάτων.
Ο Diggle και οι συνάδελφοί του συντάκτες ξεκίνησαν τον «Ηράκλειο Άθλο» να ξαναδιαβάσουν τα περισσότερα παραδείγματα της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας, από τον Όμηρο έως τις αρχές του δεύτερου αιώνα μ.Χ. Στη συνέχεια δούλεψαν με τα 24 γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου για να δημιουργήσουν έναν σύγχρονο οδηγό για τους σημερινούς μαθητές για τις έννοιες των αρχαίων ελληνικών λέξεων και την ανάπτυξή τους με τα χρόνια. Το λεξικό είναι το πρώτο που βασίζεται σε μια εντελώς νέα ανάγνωση των ελληνικών κειμένων από το 1843.
«Στην αρχή του έργου ανέλαβα να διαβάσω όλα όσα έγραψαν οι συντάκτες. Σύντομα συνειδητοποίησα ότι αν θέλαμε ποτέ να τελειώσουμε, θα έπρεπε να ξεκινήσω να γράφω λήμματα εγώ ο ίδιος », δήλωσε ο Diggle στον Guardian.
«Η στιγμή της μεγαλύτερης ανακούφισης και χαράς ήταν όταν μπόρεσα να πω στον εκδότη: «Τελειώσαμε μπορείτε να το εκτυπώσετε». Δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς ήταν, να συνειδητοποιήσετε ότι επιτέλους φτάσαμε εκεί. Κυριολεκτικά έκλαψα από χαρά».
Το ολοκληρωμένο Cambridge Greek Lexicon, το οποίο δημοσιεύεται από το Cambridge University Press, είναι δίτομο και περιλαμβάνει περίπου 37.000 ελληνικές λέξεις, που προέρχονται από 90 συγγραφείς και εκτίθενται σε 1.500 σελίδες. Ο εκδότης του Lexicon στο Cambridge University Press, Michael Sharp, δήλωσε ότι ήταν «ένα από τα πιο σημαντικά κλασικά βιβλία που έχουμε δημοσιεύσει ποτέ» και «ένα ορόσημο στην ιστορία των κλασικών».
Ο καθηγητής Robin Osborne, πρόεδρος κλασικών σπουδών του Κέιμπριτζ, δήλωσε ότι το τμήμα επένδυσε στο νέο λεξικό για να «συμβάλει στη διδασκαλία της ελληνικής κατά τον επόμενο αιώνα». «Το λεξικό είναι ένας πόρος που θα επιτρέψει στους μαθητές την πρόσβαση στα αρχαία Έλληνα με μεγαλύτερη ασφάλεια και ευκολία», δήλωσε ο Osborne. «Είναι πολύ σημαντικό να συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με τη λογοτεχνία της αρχαίας Ελλάδας, όχι ως κείμενα που έχουν μείνει ακίνητα σε έναν παρελθόν κόσμο, αλλά που εμπλέκονται με τον κόσμο στον οποίο ζούμε».
Το Cambridge Greek Lexicon ξεκινά επίσης κάθε καταχώρηση με τη ρίζα της λέξης, μια θεμελιωδώς διαφορετική προσέγγιση από αυτή στο λεξικό του 19ου αιώνα, η οποία ξεκίνησε τις καταχωρήσεις με την πρώτη εμφάνιση μιας λέξης στη λογοτεχνία. «Πάρτε για παράδειγμα τη λέξη «πόλις», η οποία οικεία σε πολλούς στην αγγλική μορφή ως «polis», δήλωσε ο Diggle. «Το άρθρο μας δείχνει την ποικιλία των εννοιών που μπορεί να έχει η λέξη: στην πρώτη χρήση της «κάστρο, ακρόπολη, ακρόπολη». Στη συνέχεια πιο γενικά, «πόλη, κωμόπολη» και επίσης «έδαφος, γη» · και, πιο συγκεκριμένα, στην κλασική περίοδο, «πόλη ως πολιτική οντότητα, πόλη-κράτος» · επίσης, με αναφορά στους κατοίκους μιας πόλης, «κοινότητα, σώμα πολιτών». "
Το ρήμα χέζω (chezo), που μεταφράστηκε από τον Liddell και τον Scott ως «διευκόλυνση για να κάνει κάποιος την ανάγκη του», ορίζεται στο νέο λεξικό ως «αφόδευση» και μεταφράζεται ως «σκατά». Το βίνέω (bineo) δεν είναι πλέον «κακή, παράνομη, παράνομη σεξουαλική επαφή», αλλά «γαμήσι».
