Με τον σταδιακό θάνατο των αναλογικών μέσων (video clubs, Blu-Ray, DVD κ.λπ.) ο σινεφίλ αρχίζει να αντιμετωπίζει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, σε σχέση με πριν, στην εύρεση τίτλων πριν από το 2000, λες και το σινεμά ξεκίνησε τότε.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ακόμα κι αν μια ταινία γυρίστηκε μέσα στον εικοστό πρώτο αιώνα, θα πρέπει να πληροί συγκεκριμένες, σεμνότυφες προδιαγραφές για να προβληθεί. Αυτό διαπιστώνουμε, διαβάζοντας ότι το Amazon Prime δεν καταδέχεται να προσθέσει στον κατάλογό του το «Shortbus» του Τζον Κάμερον Μίτσελ.
Αν μας ζητούσε κάποιος να φτιάξουμε μια πρόχειρη λίστα με δέκα ταινίες του εικοστού πρώτου αιώνα για να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, το «Shortbus» θα ήταν μία από αυτές. Κάτι πολύ περισσότερο από βασικός τίτλος του queer κινηματογραφικού κανόνα, το φιλμ του Τζον Κάμερον Μίτσελ είναι μια sex positive, καλόψυχη δημιουργία, μια ταινία με αντικείμενο ένα sex club που καλωσορίζει τους πάντες μαζί με τα φετίχ τους, φτάνει να υπάρχει συναίνεση, καλή προαίρεση και ευγένεια.
Όπως αποκάλυψε η Oscilloscope Laboratories, η εταιρεία που διαχειρίζεται τα δικαιώματα της ταινίας στις ΗΠΑ, το Amazon Prime απέρριψε για πέμπτη φορά την πρότασή τους για να συμπεριληφθεί η ταινία στον κατάλογό του. Στο παρελθόν η πλατφόρμα επικαλέστηκε ζητήματα όπως οι ασυγχρόνιστοι υπότιτλοι, τώρα η ταινία απορρίφθηκε λόγω «προσβλητικού περιεχομένου».
Ναι, το «Shortbus» είναι μια ταινία που ξεκινά με μια σκηνή αυτο-πεολειχίας (!), μα η απόφαση της πλατφόρμας γίνεται ακόμα πιο παράξενη, όταν υπάρχει π.χ. στον κατάλογο της κάτι σαν το «Nymphomaniac» του Λαρς Φον Τρίερ.
Αν, λοιπόν, η απόρριψη του «Shortbus», εκ των πραγμάτων, δεν οφείλεται στην τολμηρή εικονογραφία του, τότε ποια είναι η αιτιολογία της; Μήπως στο γεγονός ότι βλέπει τα φετίχ με καλό μάτι, εκεί που η δημιουργία του Τρίερ τα συνδέει (στα μάτια των υπευθύνων της πλατφόρμας, πάντα) με την ψυχολογική πάθηση;
Στον θαυμαστό κόσμο της νέο-πουριτανικής streaming οικιακής διασκέδασης θα δούμε κι άλλα περίεργα και θλιβερά.
