Υπαρξιακή αγωνία

Ο τίτλος της τελευταίας παράστασης της ομάδας RootlessRoot της Λίντας Καπετανέα και του Γιόζεφ Φρούτσεκ Eyes in the color of the rain που θα παρουσιαστεί στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (11-13 και 16-20/2) ήταν η πρώτη φράση που έγραψαν στο τετράδιο οι δυο χορευτές-χορογράφοι, όταν αποφάσισαν να δημιουργήσουν το επόμενο έργο τους. «Είχαμε τον τίτλο που μας έδινε πολλά και διαφορετικά πεδία δράσης. Αμέσως μετά ήρθε το θέμα και αυτό με το οποίο θα θέλαμε να ασχοληθούμε», εξηγεί η Λίντα Καπετανέα. Το βιογραφικό της είναι εξαιρετικό: απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης με μετεκπαίδευση στις σχολές Merce Cunningham, Μοvement Research και Dance Space στη Νέα Υόρκη κι ένα Βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας από το υπουργείο Πολιτισμού. Το 2002 βρέθηκε στην ομάδα Ultima Vez του διάσημου Βέλγου χορογράφου και καλλιτέχνη Wim Vandekeybus. Εκεί γνώρισε τον Σλοβάκο περφόρμερ Γιόζεφ Φρούτσεκ, και κάπως έτσι γεννήθηκε η ομάδα RootlessRoot το 2006 - και η τετράχρονη κόρη τους. Η πρώτη τους εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους ήταν στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας το 2007 με το Sudden showers of silence. Μετά, στο Φεστιβάλ Αθηνών, το ίδιο έργο εξέπληξε πολλούς με τη φρεσκάδα του, ενώ το έργο τους UNA στο Θέατρο Κιβωτός πέρσι τον Απρίλιο πήρε εξαιρετικές κριτικές. Η μόνιμη βάση τους βρίσκεται στην Αθήνα, άλλα ταξιδεύουν με τα έργα τους ανά την Ευρώπη - τον Ιανουάριο παρουσίασαν το έργο τους Giving birth to a thousand years of silence στο Κάσελ της Γερμανίας. Εξάλλου, η μόνη διαφορά που βρίσκουν οι ίδιοι μεταξύ του ελληνικού και του ξένου κοινού είναι ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι θεατές είναι πιο εξοικειωμένοι με τον χορό και τις παραστατικές τέχνες. Στο site τους βρίσκει κανείς ένα μηδενιστικό quote του Νίτσε. «Σε όλες τις παραστάσεις ασχολούμαστε με το θέμα της ύπαρξης. Με την πάλη για τη ζωή, τη θλίψη του ανθρώπου, την αγάπη, την ομορφιά της ψυχής. Τα έργα μας στην αρχή είναι ένα μυστήριο. Δεν μπορούμε να έχουμε τον απόλυτο έλεγχο και δεν θέλουμε να τον έχουμε. Ζουν από μόνα τους. Είμαστε και συμμετέχοντες αλλά και παρατηρητές». Η τελευταία τους παράσταση Εyes in the color of the rain έχει ως θέμα την κρίση ταυτότητας μιας κοινωνίας που επιθυμεί να μείνει αναλλοίωτη παρά τις επιλογές της. Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως γι' άλλη μια φορα το έργο τους είναι υπαρξιακό. Δυο ήταν οι επιρροές τους, το έντονα θρησκευτικό ποίημα του Γουίλιαμ Μπλέικ «Νύχτα» και η Αποκάλυψη του Ιωάννη. «Η παράσταση ασχολείται με το θέμα της διαφθοράς του πολιτισμού, της πίστης, της θρησκείας. Ο δυτικός πολιτισμός και οι δυτικες κοινωνίες βασίζονται στην ανεντιμότητα και τη διαφθορά, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, οι οποίες με τη σειρά τους πραγματώνονται από τη χριστιανική θρησκεία και την κύρια λειτουργία αυτής, τη χειραγώγηση και τη δημιουργία κοινωνικού έλεγχου. Η παράσταση είναι μια φρενήρης και επώδυνη σύγκρουση ανά- μεσα στη φυσική ύλη και την ψυχή». Και ο τίτλος της ομάδας; RootlessRoot σημαίνει «ρίζα χωρίς ρίζα», εξηγεί η Λίντα Καπετανέα. «Για μας, RootlessRoot σημαίνει μια εξερεύνηση ώστε να ανακαλύψεις τον εαυτό σου. Και αυτό θα πρέπει να κάνουμε στη ζωή μας. Να ρωτάμε ξανά και ξανά ποιοι είμαστε και ποια είναι η ουσία της ύπαρξής μας».