Η τριλογία του ξεπεσμού

Η τριλογία του ξεπεσμού Facebook Twitter
0
Μια ζωή βουτηγμένη στα χρέη και τη ματαιοδοξία λίγο πριν από την

Καταστροφή ζουν οι ήρωες της Τριλογίας του παραθερισμού, που ξεκινά την επόμενη εβδομάδα στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Το έργο του Γκολντόνι σατιρίζει τη μανία των συμπατριωτών του για πολυτελή παραθερισμό και μια ζωή γεμάτη ματαιοδοξία και αυτοπροβολή, την ώρα που βουλιάζουν στα χρέη. Στο σπίτι του ξεπεσμένου πλούσιου Φίλιππο (Δημήτρης Πιατάς), η κόρη του Τζακίντα (Εύη Σαουλίδου) έχει να επιλέξει ανάμεσα στον Λεονάρντο (Γιάννος Περλέγκας), με τον οποίο έχουν δώσει λόγο, και σε αυτόν που αγαπά, τον Γκουλιέλμο (Προμηθέας Αλειφερόπουλος). Η Εύη Σαουλίδου μάς μιλά για τον ρόλο της ως Τζακίντα και την τριλογία που ανεβαίνει σε μια ενοποιημένη θεατρική παράσταση.

Βρίσκεις ότι το έργο είναι επίκαιρο στη σημερινή Ελλάδα;

Δεν βρίσκω ότι είναι τόσο επίκαιρο, γιατί πιστεύω ότι η κατάσταση στην Ελλά- δα έχει ξεπεράσει αυτό το στάδιο. Νομίζω ότι το έργο ίσως να αφορά την προηγούμενη δεκαετία.

Εννοείς ότι το έργο μάλλον θυμίζει τη νεόπλουτη Ελλάδα της δεκαετίας του '90;

Ναι, ακριβώς αυτό το «θα φάμε με χρυσά κουτάλια». Και επειδή είναι τριλογία, εμείς μάλλον ζούμε αυτό που συμβαίνει μετά τον παραθερισμό - μάλλον είμαστε στη φάση που κοιτάμε με ορθάνοιχτα μάτια τριγύρω και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μας έχει συμβεί. Οι ήρωες του έργου είναι σαν να λειτουργούν υπνωτισμένοι μέχρι να φτάσουν στο αποτέλεσμα αυτής της ύπνωσης - ίσως κατά τη διάρκεια του αποτελέσματος να βρουν τι γίνεται.

Κάπου διάβασα ότι η Τζακίντα και ο Λεονάρντο δεν είναι το κλασικό πρότυπο ερωτευμένων νέων που βλέπουμε στα θεατρικά έργα.

Είναι αλήθεια, γιατί όταν η κινητήριος δύναμη είναι θολή, μπαίνουμε και σε θολά συναισθήματα.

Ποια είναι η κινητήρια δύναμη στην περίπτωσή τους, λοιπόν;

Εδώ η κινητήρια δύναμη είναι το φαίνεσθαι. Νομίζω ότι η Τζακίντα διαλέγει τη συμβιβαστική λύση - δεν ανακαλεί την απόφασή της περισσότερο επειδή φοβάται τι θα πει ο κόσμος. Αυτό που με απασχολεί σε αυτήν τη γυναίκα είναι ότι δεν έχει μάθει να αντιμετωπίζει το αίσθημα της αγάπης, να το καλλιεργεί, να το τροφοδοτεί. Με παραξένεψε πολύ ο λόγος που αυτή η κοπέλα δεν επιλέγει αυτό που της λέει η καρδιά της - νομίζω ότι ο τρόπος που έχει μάθει να επιβιώνει είναι να χειρίζεται τα πάντα, κάτι που μου έκανε εντύπωση. Βέβαια, οι υπόλοιποι κρίνουμε τους άλλους με την πρόθεση ή τη δύναμη που έχουμε, αλλά δεν μπορεί κανείς να αποτάξει εύκολα τις συνήθειές του.

Βρίσκεις ότι η συμπεριφορά των χαρακτήρων του έργου είναι κάπως επαρχιώτικη;

Λατρεύω την επαρχία και νομίζω ότι εκεί βρίσκεις πιο καθαρές ματιές. Ίσως το θέμα να είναι ότι σε μια μεγάλη πόλη μπορεί να έχεις να ασχοληθείς με πολλά πράγματα, ενώ στην επαρχία όλα κινούνται γύρω από κάποιες συντεταγμένες  μια εκ των οποίων μπορεί να είναι το τι θα πει ο κόσμος για σένα.

Τι άλλο σου έχει κάνει εντύπωση στο έργο;

Ότι είναι ένα εξαιρετικά σκληρό έργο. Παρότι κωμωδία, οι ήρωες είναι σχεδόν τραγικά πρόσωπα, κάτω από μια επίφαση κωμικότητας ή μάλλον κωμικών καταστάσεων, όπως το γεγονός ότι δυο γυναίκες μπορεί να φοράνε το ίδιο φόρεμα, το οποίο δεν έχουν καν τα λεφτά να αποκτήσουν.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κωνσταντίνος Σκουρλέτης: «Πώς γίνεται να μην παρατηρείς όσα συμβαίνουν γύρω σου και να μην τα εισάγεις στην τέχνη σου;»

Θέατρο / Ένας από τους καλύτερους σκηνογράφους μας είναι μόλις 31 ετών

Λίγο προτού ανέβει το «Τζένη Τζένη», ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης της ομάδας bijoux de kant, του φιλμικού σύμπαντος του Βασίλη Κεκάτου, των αριστουργηματικών κόσμων του Γκολντόνι αλλά και της Μαρίνας Σάττι, αποκωδικοποιεί την ανοδική του πορεία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος μιλά για το «Shopping and Fucking»

Θέατρο / «Shopping and Fucking»: Έτσι στήθηκε μια από τις πιο σοκαριστικές παραστάσεις των ’90s

Ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος θυμάται τις συνθήκες και την απήχηση της παράστασης του θεάτρου Αμόρε την περίοδο 1996-97 που υπήρξε ένα από τα πιο προκλητικά έργα που ανέβηκαν στην Αθήνα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όλη η ζωή του Άντον Τσέχοφ οδήγησε στον «Βυσσινόκηπο»

Θέατρο / Όλη η ζωή του Aντόν Τσέχοφ οδήγησε στον «Βυσσινόκηπο»

Αναμένοντας τις δύο πρεμιέρες του «Βυσσινόκηπου» που θα ανέβουν στο Εθνικό Θέατρο και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, διαβάζουμε για τη ζωή του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα και την ιστορία του τελευταίου του έργου.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τι θα γίνει αν ανέβω στο πιο ψηλό βουνό;

Θέατρο / Τι θα γίνει αν ανέβω στο πιο ψηλό βουνό;

Στην «Αχόρταγη σκιά» του Μαριάνο Πενσότι ο Γιάννης Νιάρρος και ο Κώστας Νικούλι υποδύονται δύο ορειβάτες. Η κατάκτηση της κορυφής, η πτώση, η μνήμη, η φιγούρα του πατέρα ζωντανεύουν σε ένα συναρπαστικό έργο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ