Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride

Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
0
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Πρόσφατη φωτογραφία του Will McBride

 Λίγες μόνο μέρες μετά το πέρας της τελευταίας του ατομικής έκθεσης "'I was in love with this city" στο Βερολίνο, ο θρυλικός αμερικανός φωτογράφος Will McBride έφυγε στα 84 του χρόνια.

Ο McBride κατέγραψε με τρόπο πρωτοποριακό -στα όρια του αμφιλεγόμενου- την εφηβική σεξουαλικότητα δεκαετίες πριν ο Larry Clark αποφασίσει να κάνει τους πάντες να νιώθουν άβολα.

Παρ' όλα αυτά δεν κατάφερε ποτέ να γίνει μαζικά γνωστός στην πατρίδα του μιας που έζησε όλη σχεδόν την ενήλικη ζωή του στην Γερμανία, όπου και πέθανε στις 29 του προηγούμενου μήνα.


Ρίχνουμε μια σύντομη ματιά στη ζωή και το έργο του.

Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
"Τana and Victor", 1965


Ο Will McBride γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου του 1931 στο Σεντ Λούις του Μισούρι, και μεγάλωσε στο Σικάγο.

Σπούδασε ζωγραφική δίπλα στον Norman Rockwell και συνέχισε τις σπουδές του πάνω στην τέχνη στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών, στην Νέα Υόρκη.

Το 1953, σε ηλικία 22 ετών, ο McBride υπηρέτησε στην αμερικάνικη στρατιωτική βάση του Βύρτσμπουργκ στην Γερμανία. Δεν ξαναγύρισε ποτέ πίσω στην Αμερική.

Ερωτεύτηκε παράφορα το Βερολίνο, όπως είχε δηλώσει, και ήταν αυτή η εγκατάστασή του στην Ευρώπη που πυροδότησε την απαρχή μιας σχέσης ζωής με την φωτογραφία.

Περιγράφοντας τον εαυτό του ως outsider και εκφραστή της γενιάς των beatnik, ο McBride έγινε σταδιακά ένα με την πόλη και τους κατοίκους της παρακολουθώντας στενά και καταγράφοντας τη ζωή τους με μία Leica.

Η αντισυμβατική του ματιά προσέδιδε μία ξεχωριστή αυθεντικότητα στις εικόνες του, και ήταν αυτή η ντοκιμαντερίστικη αμεσότητά του που για πολλούς τον καθιστά "πρόγονο" φωτογράφων όπως η Nan Goldin και ο Tillmans Wolfgang.

Ήδη από την δεκαετία του '50 άρχισε να συνεργάζεται με το γερμανικό περιοδικό Twen, αλλά και με άλλα νεανικά περιοδική της Ευρώπης.

Μέσα στην γκρίζα μεταπολεμική και αργότερα διαιρεμένη Γερμανία ο McBride επικεντρώθηκε στην ωμή απαθανάτιση της καθημερινής ζωής και της άγουρης σεξουαλικότητας της νέας γενιάς των Βερολινέζων, η οποία αναδυόταν αμήχανη ψηλαφίζοντας διστακτικά τη νέα εποχή της σεξουαλικής απελευθέρωσης.

Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter

Παρά το γεγονός όμως ότι η σεξουαλική αυτή απελευθέρωση σάρωνε την Ευρώπη και επηρέαζε βαθιά το έργο των καλλιτεχνών της, οι εικόνες του McBride είχαν την ιδιαιτερότητα να ξεχωρίζουν ή ακόμα και να εξοργίζουν:
Οι φωτογραφίες του περιείχαν συχνά γυμνό, άγουρο εφηβικό γυμνό για την ακρίβεια, και πολύ συχνά ο φωτογράφος ερχόταν αντιμέτωπος με τη λογοκρισία.

Το 1960 μία γυμνή φωτογραφία της εγκυμονούσας συζύγού του, Barbara, που δημοσιεύτηκε στο Twen είχε προκαλέσει σκάνδαλο, ενώ η προβοκατόρικη καταγραφή γυμνών νεαρών αγοριών σόκαρε όχι μόνο την κοινή γνώμη αλλά συχνά και τον ίδιο τον καλλιτεχνικό κόσμο.

Το 1970 ο McBride συνεργάστηκε με τον ψυχαναλυτή και σεξολόγο Martin Goldstein, δημιουργώντας το "The Sex Book" (Lexicon der Sexualitat).

Επρόκειτο για μία ρεαλιστική και "εικονογραφικά ειλικρινής" εγκυκλοπαίδεια σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης.

Οι ριζοσπαστικές για την εποχή φωτογραφίες του McBride έκαναν το "Sex Book" να συγκαταλέγεται μέχρι και σήμερα ανάμεσα στα πιο καλλιτεχνικά παιδαγωγικά βιβλία για το σεξ που έχουν ποτέ εκδοθεί.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1974, ο φωτογράφος επαναλαμβάνει το εγχείρημα σε συνεργασία με την ψυχίατρο Helga Fleischhauer-Hardt. 

Το βιβλίο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης για παιδιά και γονείς με τίτλο "Show Me!" (Zeig Mal!) μεταφράστηκε στα αγγλικά και πολύ γρήγορα ήταν διαθέσιμο σε Ευρώπη και Αμερική πουλώντας περισσότερα από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.

Κι ενώ αρχικά οι κριτικές για την σεξουαλική αυτή εγκυκλοπαίδεια ήταν διθυραμβικές – με τον αμερικάνικο τύπο της εποχής να κάνει λόγο για φωτογραφίες όμορφες, γοητευτικές, και κομψές- το "Show Me!" θεωρήθηκε αργότερα ένα μάλλον αμφιλεγόμενο έργο που τελικά περιορίστηκε σύμφωνα με τους νέους νόμους που αφορούσαν στην παιδική πορνογραφία και απαγορεύτηκε στην Αμερική.

Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
"‘Study of Mathias", 1970

Παρ' όλα αυτά η εγκυκλοπαίδεια επανεκδόθηκε το 1990 στην Γερμανία με τον τίτλο "Please, Show More".

Αυτή τη φορά στο βιβλίο προστέθηκαν κεφάλαια με πληροφορίες γύρω από το AIDS καθώς και γύρω από διαφορετικά σεξουαλικά πρότυπα, όπως οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις. 

Η δουλειά του McBride άρχισε να ξαναγίνεται ευρύτερα γνωστή στα μέσα της δεκαετίας του '90, μετά την έκδοση των λευκωμάτων 'My Sixties' (1994), 'I, Will McBride' (1997) και κυριότερα του βιβλίου 'Coming of Age' που εκδόθηκε το 1999 λίγο πριν την αυγή της νέας χιλιετίας.

Έκτοτε το έργο του δεν σταμάτησε να εκτίθεται σε γκαλερί και μουσεία ολόκληρης της Ευρώπης, εν΄λω το 2004 ο McBride έλαβε το βραβείο της γερμανικής φωτογραφικής ομοσπονδίας, Dr. Erich Salomon Prize .

Ήδη από το 2001 διεθνή youth culture περιοδικά απευθύνονταν στον McBride για teen themed φωτογραφήσεις που σήμερα έχουν ξεχωριστή αξία, ενώ μέχρι και η Παριζιάνικη Vogue του είχε αναθέσει editorial μόδας.

Τέλος, τα τελευταία χρόνια ο σημαντικός φωτογράφος είχε αφιερωθεί περισσότερο στην ζωγραφική.

Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Από τις σελίδες του εγχειριδίου σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης ‘show me’
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Από τις σελίδες του εγχειριδίου σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης ‘show me’
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
"Jack Crowley with dove"
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
strandbad wannsee, 1959
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Fashion editorial στην Vogue, Αύγουστος 2001
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Από το τελευταίο του editorial στο Dazed & Confused το 2011
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Από το τελευταίο του editorial στο Dazed & Confused το 2011
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Από το τελευταίο του editorial στο Dazed & Confused το 2011
Ο άγουρος ερωτισμός του Will McBride Facebook Twitter
Ο Andy Warhol στον φακό του McBride, Νέα Υόρκη, 1970
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ