No.1

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
0

 

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

 Δύο μεγάλες Eκθέσεις θα παρουσιαστούν στα πλαίσια του πρώτου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης: Πολυμορφία, στο Μουσείο Μπενάκη, αρχής γενομένης από σήμερα και καθ' όλη την διάρκεια του επόμενου μήνα.


Πρόκειται για δύο θεματικές εκθέσεις που παρουσιάζουν το έργο Ελλήνων αλλά και ξένων δημιουργών.
Οι εικαστικοί που συμμετέχουν στις εκθέσεις More or Less και Like New! έχουν καθιερώσει την παρουσία τους στον δημόσιο χώρο, μέσα από χρόνια δουλειάς, γεγονός που αποτέλεσε και ένα από τα βασικά κριτήρια επιλογής τους.


Ο επιμελητής του Φεστιβάλ και director του Studio 4, Ανδρέας Φακής μας εξηγεί αναλυτικότερα:

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter

More or Less

Η έκθεση More or Less παρουσιάζει τυπογραφικά έργα τα οποία και αντιπαραθέτει και παραλληλίζει ανοίγοντας ένα διάλογο που ουσιαστικά αφορά στην ανάγνωση των έργων από τον θεατή.

Συμμετέχουν οι: Greg Papagrigoriou, Πάρις Κούτσικος, D!, SNRS, L'Atlas (Γαλλία), John Fekner (HΠΑ).

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter

Like New!
Η έκθεση Like New! Παρουσιάζει σύγχρονα έργα τα οποία έχουν εμφανείς αναφορές σε κινήματα του 19ου και του 20ου αιώνα, κινήματα όπως ο κυβισμός, ο σουρεαλισμός, και η αφηρημένη τέχνη, θέτοντας ερωτήματα τόσο για το τι μπορεί να εκλιφθεί ορθά ως "καινούριο", όσο και για τα κριτήρια που μπορούν να μας οδηγήσουν σε μία τέτοια εκτίμηση.
Συμμετέχουν οι: Αλέξανδρος Βασμουλάκης, Simoni Fontana & Αργύρης Σαρασλανίδης, Cacao Rocks, Franco Fasoli (Aργεντινή), Anthony Lister (Αυστραλία).

Οι δύο εκθέσεις θα φιλοξενήσουν συνολικά 34 έργα, μεγάλου κυρίως μεγέθους, τα οποία δημιουργήθηκαν από τους δεκατρείς εικαστικούς βάσει μελέτης του χώρου.
Πρόκειται για δύο τελείως ανεξάρτητες μεταξύ τους εκθέσεις, και θεματικά και όσον αφορά το στήσιμο, οι οποίες όμως κατά κάποιο τρόπο "επικοινωνούν".

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

Οι εκθέσεις More or Less και Like Νew! αντιμετωπίζουν δύο θεματικές με την ίδια προσέγγιση, και στην κάθε μια έχουμε την ευκαιρία να δούμε μια ποικιλία εκφάνσεων πάνω σε δύο πολύ γνώριμα στοιχεία του graffiti

Πέρα από τον κοντινό αριθμό συμμετοχών, τον ίσο αριθμό διεθνών συμμετοχών, και το κοινό background των εικαστικών, οι εκθέσεις More or Less και Like Νew! αντιμετωπίζουν δύο θεματικές με την ίδια προσέγγιση, και στην κάθε μια έχουμε την ευκαιρία να δούμε μια ποικιλία εκφάνσεων πάνω σε δύο πολύ γνώριμα στοιχειά του graffiti:
Την τυπογραφία και τις ανθρώπινες φιγούρες, ακόμα και αν αυτές είναι αποδομημένες.

Παρόλο δηλαδή που οι συγκεκριμένοι καλλιτέχνες σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως graffiti writers, αποδίδουν μέσα από το έργο τους τα δύο αυτά βασικά στοιχεία του graffiti ο καθένας με τον δικό του, ιδιαίτερο και αναγνωρίσιμο τρόπο.


Οι δύο εκθέσεις μαζί με την ημερίδα Πολυμορφία: Η Τέχνη στον "Δημόσιο" Χώρο, εγκαινιάζουν το Πρώτο Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης.

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

Παράλληλα, πρόκειται να εκδοθούν δύο κατάλογοι (κι ένας ακόμα για την έκθεση φωτογραφίας Nightspot που ξεκινάει στις 21 Οκτωβρίου, στο Ρομάντσο), τους οποίους επιμελούμαι μαζί με την Κωνσταντίνα Δρακοπούλου.

Οι κατάλογοι θα είναι διαθέσιμοι από τις 20 Οκτωβρίου, και όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να τους βρουν εδώ.

Το Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης υλοποιείται από το Studio 4 με τη συνεργασία του Μουσείου Μπενάκη, της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, και του Ρομάντσο, σε επιμέλεια Ανδρέα Φακή, υπό τις αιγίδες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού και του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων.

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO
Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

Η ημερίδα Πολυμορφία η Τέχνη στον "Δημόσιο" Χώρο είναι η πρώτη σε σειρά δράση του Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης: Πολυμορφία.

Στην ημερίδα συμμετέχουν καταξιωμένοι αρχιτέκτονες, εικαστικοί, καλλιτεχνικοί διευθυντές και θεωρητικοί της τέχνης από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η ημερίδα φιλοδοξεί να θέσει, αλλά και να απαντήσει, πολλαπλά ερωτήματα που μεταξύ άλλων αφορούν στον ορισμό και τον προσδιορισμό του χώρου, καθώς και στο τι αντιλαμβανόμαστε ως "τέχνη".

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter

 

Περί τίνος πρόκειται το φεστιβάλ δημόσιας τέχνης;
Tο Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης έρχεται ουσιαστικά να "στεγάσει" διαφορετικές δράσεις και δρώμενα που έχουν ως –μοναδικό ίσως– κοινό παρονομαστή την τέχνη που συναντάμε στον δημόσιο χώρο, ή που προέρχεται από αυτόν. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι το φεστιβάλ εμπεριέχει εικαστικά δρώμενα και πολιτιστικές δράσεις που δεν οριοθετούνται, αλλά φέρουν τον θεμιτό "περιορισμό" σε επίπεδο περιεχομένου.

Αυτό βέβαια δεν θα θέλαμε να εκληφθεί ως απόπειρα παρουσίασης κάθε μορφής υπαίθριας τέχνης ή μη, αλλά oύτε και ως μια ουτοπική βλέψη, καθώς ο "δημόσιος" χώρος –όντας στην κυριολεξία κοινόχρηστος– εμπεριέχει εικαστικές παρεμβάσεις που μπορεί να είναι καλαίσθητες ή κακόγουστες, περίτεχνες ή κακότεχνες, βαθυστόχαστες ή ρηχές, και συνεπώς, επιθυμητές ή ανεπιθύμητες.

Φτάνουμε, έτσι, στο συμπέρασμα ότι δεν θα μπορούσε να ευσταθεί κάποια είδους γενικευμένη εκτίμηση για το "περιεχόμενο" που συναντάμε στον δημόσιο χώρο, ή για το τμήμα του περιεχομένου που μπορούμε να εκλάβουμε ως τέχνη.

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

Και τι ακριβώς σημαίνει "Δημόσια Τέχνη";
Με τον όρο Δημόσια Τέχνη αναφερόμαστε σε εικαστικούς των οποίων το έργο μπορεί να χαρακτηριστεί ως "street art", σε καλλιτέχνες που παρουσιάζουν το graffiti με τη μορφή υλικού τεκμηρίωσης -δηλαδή video ή φωτογραφίας, και σε εικαστικούς που δρουν στον δημόσιο χώρο και το έργο τους δεν εμπίπτει σε κάποιο καθιερωμένο εικαστικό πλαίσιο.

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

Ποια είναι σήμερα η εικαστική αξία των έργων που πραγματοποιούνται στον δρόμο, σε κοινόχρηστο, δημόσιο χώρο;

Είναι υποτιμημένα εικαστικά;
Εδώ και αρκετά χρόνια έχει υπάρξει αναγνώριση εικαστικών που δρουν στον δημόσιο χώρο, και κατα προέκταση είναι αναγνωρισμένη η αξία συγκεκριμένων έργων.

Σε κάθε περίπτωση ο "δημόσιος" χώρος είναι αρκετά ανοιχτός, ώστε να συμπεριλαμβάνει έργα "με" και "χωρίς" "αξία", αν και ακόμα και αυτό είναι υποκειμενικό.

Ποιός ορίζει την αξία; Σε τι μεταφράζεται; Με ποιά κριτήρια ορίζουμε αν κάτι έχει αξία;

Tα ερωτήματα είναι πολλά, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει γενικός κανόνας. Όπως λέγαμε και σε μία προηγούμενη συζήτηση, τροφή και φαγητό δεν είναι το ίδιο.

Αντίστοιχα, ότι βρίσκεται σε κοινή θέα δεν θα μπορούσε να είναι μόνο "καλό" ή μόνο "κακό".

Αποκλειστικές εικόνες από το στήσιμο του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης Facebook Twitter
φωτ.: andreasandthecamera.com/LIFO

Ποιοι οι στόχοι του Φεστιβάλ;
Το Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης έχει ως στόχο την ανάδειξη και τον αποσαφηνισμό των διαφορετικών μορφών τέχνης που συναντάμε στο δημόσιο χώρο, την αναβάθμιση του αστικού χώρου και του πολεοδομικού περιβάλλοντος μέσα από εικαστικές δράσεις, την επιμόρφωση του ευρύτερου κοινού για την τέχνη που συναντάμε στο δημόσιο χώρο, τη δημιουργία μιας εγχώριας πολιτιστικής πλατφόρμας διεθνούς ενδιαφέροντος, την καθιέρωση της Αθήνας ως διεθνές σημείο αναφοράς για την τέχνη στο δημόσιο χώρο.

Γιατί είναι σημαντικό είναι σήμερα να υπάρχει ένας τέτοιος θεσμός σαν το Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης στην Αθήνα, στην Ελλάδα;
Ένας τέτοιος θεσμός είναι κάτι θετικό, για όλους:

Για το ευρύ κοινό, το οποίο σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μπορεί να δει κάποιες από τις καλύτερες σχετικές ταινίες διεθνώς, να γνωρίσει το έργο αξιόλογων εικαστικών, ή φωτογράφων που "ακολουθούν" καλλιτέχνες, και να αποκτήσει μια σφαιρική, πολυδιάστατη, εικόνα του τι είναι Δημόσια Τέχνη.

Για το εξοικειωμένο κοινό, το οποίο έχει την δυνατότητα να γνωρίσει ακόμα καλύτερα την τέχνη που συναντάμε στον δημόσιο χώρο μέσα από ένα μεγάλο εύρος εφαρμογών (ομιλιών, εικαστικών εκθέσεων, εκθέσεων φωτογραφίας, βιντεοπροβολών, τοιχογραφιών), με μεγάλο ποσοστό συμμετοχών και με έργα που εκτίθενται για πρώτη φορά.

Για τους καλλιτέχνες, που έχουν την ευκαιρία να προβάλλουν την δουλειά τους μέσα από ένα "σωστό" πλαίσιο. Αυτο με την σειρά του σημαίνει ποιοτικές εγχώριες συμμετοχές, αξιόλογες διεθνείς συμμετοχές, και φυσικά σημαίνει την ύπαρξη curation, εικαστικής δηλαδή επιμέλειας.

Κάτι που όσο δεδομένο και αν μας φαίνεται, συχνά απουσιάζει

Για τους συνεργαζόμενους φορείς, που έχουν την δυνατότητα και να υποστηρίξουν και να ταυτιστούν με μια δυναμική, ενδιαφέρουσα, ποιοτική, και καινούρια διοργάνωση.

Και τέλος για την χώρα μας γενικότερα, καθώς "παραλληλίζεται" με χώρες όπως η Νορβηγία, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, η Πολώνια, οι ΗΠΑ, κ.α που έχουν παρεμφερείς διοργανώσεις, ενώ συγχρόνως μπορεί να επαναπροσδιορίσει την θέση της στον διεθνή εικαστικό χάρτη, προσφέροντας σταδιακά μια πολύτιμη αναβάθμιση.

_______________________________

 

Η έναρξη του 1ου Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης: Πολυμορφία θα πραγματοποιηθεί σήμερα, Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου, στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς.

17.15 – 19.45 Ημερίδα "Πολυμορφία: H Τέχνη στον "Δημόσιο" Χώρο"

20:00 - 22:00 Εγκαίνια των εκθέσων 'Like New!' και 'More or Less'

Η είσοδος είναι ελεύθερη

0

No.1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Λίγο πριν από την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, που φιλοξενεί τη συλλογή, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Φλεβάρης έχει πολλές καλές εκθέσεις - ψυχραιμία!

Εικαστικά / Ο Φλεβάρης έχει πολλές καλές εκθέσεις - ψυχραιμία!

Από τη μεγαλειώδη αναδρομική του Ακριθάκη στο Μπενάκη και την αντίστοιχη για τον Αλεξίου μέχρι την έκθεση για τους αδελφούς Χουλιαρά και τη γλυπτική του Τζούροβιτς, τα μουσεία και οι γκαλερί της πόλης έχουν πολλά να δείξουν.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ-ΜΑΡΤΙΟΥ 2026

Εικαστικά / Τρεις μήνες γεμάτοι με δυνατές εκθέσεις εικαστικών

Από τον Αλέξη Ακριθάκη και τον Τζεφ Κουνς μέχρι τις φωτογραφικές σειρές του Γιώργου Λάνθιμου και τον Tom Wesselman, η εικαστική κίνηση του νέου χρόνου παίρνει τη σκυτάλη, διατηρώντας το υψηλό επίπεδο.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Kalos&Klio: «Όπως φροντίζεις τον κήπο, φροντίζεις και τη δημοκρατία, για να μπορεί να υπάρχει»

Εικαστικά / Kalos&Klio: «Όπως φροντίζεις τον κήπο, φροντίζεις και τη δημοκρατία»

Η νέα έκθεση του καλλιτεχνικού διδύμου από τη Θεσσαλονίκη παρουσιάζει για μια ακόμα φορά πολύχρωμα χαλιά που κρύβουν αρχέγονα σύμβολα και μοτίβα, με ευθεία αναφορά στα όσα συμβαίνουν στη σκληρή εποχή μας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ