Το μελανιασμένο μάτι του Φράνσις Μπέικον

Το μελανιασμένο μάτι του Φράνσις Μπέικον Facebook Twitter
0

Μία διεισδυτική ματιά στην τέχνη του Φράνσις Μπέικον θα επιτρέψει στους αναγνώστες και στους λάτρεις του έργου μία νέα πολυσυζητημένη έκδοση 5 τόμων με κεντρικό άξονα το "αθέατο" του καλλιτέχνη, τόσο σε ό,τι αφορά την εργογραφία του, όσο και σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή. 

Στον επικείμενο υπερπλήρη κριτικό κατάλογο που εκτείνεται σε 1.538 σελίδες, θα παρουσιάζονται συνολικά 584 πίνακες του Μπέικον. Τους περισσότερους από αυτούς το κοινό θα έχει την ευκαιρία να τους δει για πρώτη φορά, καθώς μόνο το 1/3 του έργου του φιλοξενείται σε μουσεία, ενώ τα περισσότερα δημιουργήματα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, στις οποίες, όπως είναι φυσικό, ελάχιστοι έχουν πρόσβαση.  Πρόκειται για ένα πραγματικά φιλόδοξο όσο και δαπανηρό εκδοτικό εγχείρημα, το οποίο χρηματοδοτήθηκε απευθείας από το ίδρυμα "Francis Bacon".

Παρά το γεγονός ότι ο κατάλογος δεν θα εκδοθεί πριν από τις 30 Ιουνίου, ωστόσο παρουσιάστηκε χθες στο Σόχο  -στη γειτονιά που ο Μπέικον συνήθιζε να πίνει τα ποτά του και που αισθανόταν σαν σπίτι του- ως ένα εκδοτικό γεγονός που θα επιτρέψει να γίνει αντιληπτή η εξέλιξη της τέχνης του και η επιρροή της διαχρονικά στη σύγχρονη κουλτούρα. Ο Martin Harrison, συγγραφέας και επιμελητής της έκδοσης αφιέρωσε 10 χρόνια από τη ζωή του στο συγκεκριμένο πρότζεκτ, ταξιδεύοντας ατέλειωτα και επιμένοντας με στοχοπροσήλωση στην αναζήτηση άγνωστων έργων του Κέβιν Μπέικον. 

 

Όσο για την αθέατη, σαδομαζοχιστική πλευρά του Μπέικον, αυτή, κατά τον επιμελητή, παρουσιάζεται σε μία αυτοπροσωπογραφία του 1972, την Αυτοπροσωπογραφία με Τραυματισμένο Μάτι. Οι φήμες ήθελαν τον καλλιτέχνη να απολαμβάνει τα χτυπήματα στο πρόσωπο, παρέκκλιση, την οποία ως μαζοχιστής, δεν έβρισκε ανάρμοστη, λέει ο Harrison.

 

Και ήταν τόσο φροντισμένη αυτή του η αναζήτηση, που όπως αποκάλυψε, μόνο ένα έργο διέφυγε από αυτόν τον υπερπλήρη κριτικό κατάλογο: Το έργο με τον τίτλο "Head with Raised Arms" (του 1955), ένα έργο για το οποίο κατά το παρελθόν ο Harrison είχε εκφράσει τη θλιμμένη βεβαιότητα ότι "υπάρχει κάπου πάνω στη γη", αλλά στάθηκε αδύνατο να το εντοπίσει. Όπως είναι γνωστό, το συγκεκριμένο χαμένο έργο του Μπέικον τελευταία φορά είχε εντοπιστεί στο Τορίνο πριν από 50 χρόνια και μετά χάθηκαν τα ίχνη του... 

 

Σύμφωνα με τον συγγραφέα και επιμελητή, αυτός ο κατάλογος θα προσφέρει μία ειλικρινή ματιά τόσο στην τέχνη και τη δουλειά του Μπέικον, όσο και στην προσωπική του ζωή: θα δούμε τι πραγματικά ζωγράφιζε ο Μπέικον και όχι τι πιστεύει ο κόσμος τόσα χρόνια μετά ότι ζωγράφιζε, λέει χαρακτηριστικά ο Harrison. 

 

Οι περίεργες, κάποτε απολύτως συμπλεγματικές και ενοχικές σχέσεις του με άντρες παρουσιάζονται εδώ με ειλικρίνεια, απογυμνωμένες από εικασίες και υπογραμμίζονται από τις παρατηρήσεις του επιμελητή, ο οποίος αναφέρει ότι μόνο 11 πίνακες αναπαριστούν ζευγάρια αντρών σε ερωτικές συνευρέσεις, ενώ παρατίθενται άλλοι 18 πίνακες γυμνών γυναικών. Βέβαια, ο Harrison παραδέχεται ότι παραπέμπουν περισσότερο σε ανδρόγυνες μορφές, γεγονός που κάνει ακόμη πιο δύσκολη την ακριβή "ιχναλάτηση" των προθέσεων του καλλιτέχνη

Όσο για την αθέατη,σαδομαζοχιστική πλευρά του Μπέικον, αυτή, κατά τον επιμελητή, παρουσιάζεται σε μία αυτοπροσωπογραφία του 1972, την Αυτοπροσωπογραφία με Τραυματισμένο Μάτι.  Οι φήμες ήθελαν τον καλλιτέχνη να απολαμβάνει τα χτυπήματα στο πρόσωπο, παρέκκλιση, την οποία ως μαζοχιστής, δεν έβρισκε ανάρμοστη, λέει ο Harrison. Μάλιστα, θεωρεί το μελανιασμένο μάτι του, ακριβώς σε αυτόν τον πίνακα, ως ένα αυτοβιογραφικό σύμβολο. 

Ο ίδιος στην παρουσίαση, προχώρησε και σε ακόμη μία αποκάλυψη, προϊόν της πολυετούς έρευνας του γύρω από τη ζωή και το έργο του καλλιτέχνη. Το γεγονός, δηλαδή, πώς ως σύντροφος του George Dyer, ο Μπέικον είχε εκφράσει την επιθυμία να βιαστεί. "Εκείνος ήθελε να τον βιάσει ο Dyer, τη στιγμή που ο σύντροφός του ήθελε πιο τρυφερά πράγματα από αυτή τη σχέση". 

Αναφορές έγιναν επίσης στις περίπλοκες σχέσεις ανάμεσα στον Μπέικον και τον Λούσιαν Φρόιντ. Ο πρώτος είχε ζωγραφίσει τον Φρόιντ για περισσότερες από 16 φορές και μεταξύ των ετών 1951 και 1973 και παρά το γεγονός ότι διέκοψαν, όταν ο Φρόιντ ήρθε αντιμέτωπος με τα σημάδια που είχαν προξενήσει στον Μπέικον τα χτυπήματα από τον φίλο του, Peter Lacy, ενώ περιγράφονται κι άλλες μάλλον σοκαριστικές σκηνές πνιγμών και έντονων καταστάσεων.

 

Το άλλο εντυπωσιακό στοιχείο που κατάφερε να εντοπίσει και να εντάξει στον κατάλογο του ο Harrison, ήταν ένα τρίπτυχο του Μικ Τζάγκερ του 1982, το οποίο ανήκει σε ιδιωτική συλλογή. Παρά το ότι ο Μπέικον δεν ήταν φανατικός της ροκ μουσικής σκηνής, ωστόσο η περσόνα του αρχηγού των Rolling Stones τον είχε συναρπάσει. Στην έκδοση επίσης, ο απαιτητικός αναγνώστης και κυρίως ο γνώστης της ιδιαίτερης, κάποτε σκοτεινής τέχνης του Μπέικον, θα βρει πολυάριθμα πορτρέτα του Robert και της Lisa Sainsbury, από τους πρώτους που στήριξαν οικονομικά την δημιουργική πορεία του καλλιτέχνη. 

Βέβαια, παρά τις πολύχρονες προσπάθειες του Harrison να εντοπίσει το σύνολο του έργου του Μπέικον, η "εξαφάνιση" 600 έργων του δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει ασχολίαστο. Κάποια από αυτά τα έργα, ο Μπέικον τα είχε δώσει στον ιταλό εραστή του, Cristiano Lovatelli Ravarino. 10 από αυτά τα έργα είχαν διατεθεί προς πώληση πριν από έναν μήνα στη Herrick Gallery στο Λονδίνο και σε τιμές που ξεπερνούσαν τις 750.000 λίρες. 

 

Όσο για το έργο που "κλείνει" την εντυπωσιακή αυτή έρευνα - έκδοση; Πρόκειται για ένα ημιτελές πορτρέτο, που ο Μπέικον άρχισε να σχεδιάζει λίγο πριν τον θάνατο του το 1992. Το συγκεκριμένο έργο είχε βρεθεί στο εργαστήριο του και εκτιμάται ότι, αν ολοκληρωνόταν, θα ήταν ακόμη μία αυτοπροσωπογραφία, εικασία με την οποία διαφωνεί ο Harrison, λέγοντας χαρακτηριστικά, ότι δεν είναι καθόλου σίγουρος για την ταυτότητα του άντρα, που απεικονίζεται σ' αυτό το μισοτελειωμένο πίνακα.  

 

Ακόμη και έτσι, ωστόσο, ακόμη και μετά από μία τόσο πλήρη εργασία πάνω στο έργο και τη ζωή του Φράνσις Μπέικον, υπάρχουν ακόμη στρώσεις μυστηρίου και άγνωστης αλήθειας, που αναδύεται από κάθε έργο του, γνωστό ή κρυμμένο σε κάποια ιδιωτική συλλογή, "πολιτογραφημένο" σε κάποια γκαλερί του κόσμου ή "αχαρτογράφητο" σε έρευνες που συνεχίζονται γύρω από τα κομμάτια της ακούραστης δουλειάς του. 

Το μελανιασμένο μάτι του Φράνσις Μπέικον Facebook Twitter
Francis Bacon, 1980. Φωτό: Jane Bown/Guardian News & Media.
Το μελανιασμένο μάτι του Φράνσις Μπέικον Facebook Twitter
Στο συγκεκριμένο κατάλογο, για πρώτη φορά ίσως, δίνεται μία πειστική εξήγηση για τις κακοποιημένες αυτοπροσωπογραφίες του Φράνσις Μπέικον .

Ιnfo:

Η κυκλοφορία του καταλόγου με τίτλο "Francis Bacon: Catalogue Raisonné, 5 vols.", αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 30 Ιουνίου 2016, από το "Francis Bacon Estate" 

Εικαστικά
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Χλόη Ακριθάκη / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μαρία Τσαντσάνογλου: «Θα ήθελα η ρωσική πρωτοπορία να λειτουργήσει ως ύμνος για τον άνθρωπο και την ανάγκη για έναν ανατρεπτικό τρόπο σκέψης»

Εικαστικά / Μαρία Τσαντσάνογλου: «Στη Μόσχα έλεγαν τον Κωστάκη "τρελοέλληνα"»

Mε αφορμή την έκθεση για τη ρωσική πρωτοπορία με έργα από τη Συλλογή Κωστάκη στην Εθνική Πινακοθήκη, η διευθύντρια του του ΜΟΜus – Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης, μιλάει για τη σημασία της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ