Ο γαλλικός κινηματογράφος βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο μιας πολιτικής σύγκρουσης που ξεπερνά την τέχνη και αγγίζει την ίδια την ταυτότητα της Γαλλίας, καθώς ξεκινά το Φεστιβάλ Καννών 2026.
Σκηνοθέτες, παραγωγοί και ηθοποιοί παρακολουθούν με ανησυχία την άνοδο της ακροδεξιάς στη Γαλλία και το ενδεχόμενο μιας μελλοντικής προεδρίας της Μαρίν Λεπέν ή του Ζορντάν Μπαρντελά, που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα -και- στο Φεστιβάλ Καννών, σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico.
Ο φόβος τους δεν αφορά μόνο την πολιτική αλλαγή, αλλά το ενδεχόμενο να διαλυθεί ή να περιοριστεί δραστικά το σύστημα κρατικής στήριξης που εδώ και δεκαετίες στηρίζει τον γαλλικό κινηματογράφο και έχει μετατρέψει τη χώρα σε μία από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές δυνάμεις του κόσμου.
As the Cannes film festival begins tomorrow, French film heavyweights are facing up to the potential reality that a future far-right president will torpedo a system that helped turn France into a promised land for cinema.https://t.co/bYWlS4M5hW
— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) May 11, 2026
Φεστιβάλ Καννών 2026: Φόβοι για κρατικές περικοπές
Το κόμμα της Εθνικής Συσπείρωσης έχει ήδη αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να περιορίσει τον ρόλο του CNC, του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου της Γαλλίας, υποστηρίζοντας ότι το κράτος ξοδεύει χρήματα φορολογουμένων για «woke» και αριστερές παραγωγές που δεν έχουν εμπορική επιτυχία.
Ενδεικτικά, ο βουλευτής της Εθνικής Συσπείρωσης, Φιλίπ Μπαλάρ, δήλωσε ότι πολλοί Γάλλοι πολίτες δυσκολεύονται να πληρώσουν βασικά αγαθά και θεωρούν προκλητική τη χρηματοδότηση ταινιών από το κράτος. Σύμφωνα με την ίδια λογική, ο πολιτισμός θα πρέπει να λειτουργεί περισσότερο με όρους αγοράς και λιγότερο με κρατική προστασία.
Από την άλλη πλευρά, άνθρωποι του κινηματογράφου προειδοποιούν ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να αποδυναμώσει έναν ολόκληρο παραγωγικό τομέα που απασχολεί περισσότερους από 260.000 εργαζόμενους και αποφέρει δισεκατομμύρια ευρώ στη γαλλική οικονομία.
Ο διάσημος σκηνοθέτης, Ολιβιέ Ασαγιάς, χαρακτήρισε τις επιθέσεις απέναντι στο σύστημα χρηματοδότησης, που θα επηρεάσει το Φεστιβάλ Καννών 2026, «ανόητες» και «αντιπαραγωγικές», τονίζοντας ότι ο γαλλικός κινηματογράφος κατέχει ξεχωριστή θέση παγκοσμίως και αποτελεί σημαντικό εργαλείο πολιτιστικής επιρροής της χώρας.
Φεστιβάλ Καννών 2026: «Ανάγκη για προστασία του ευρωπαϊκού κινηματογράφου»
Ο Ασαγιάς, που έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως η Κρίστεν Στιούαρτ και ο Τζουντ Λο, σημείωσε ότι η Ευρώπη χρειάζεται τρόπους να προστατευθεί από την κυριαρχία του αμερικανικού κινηματογράφου, ακόμη κι αν, όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, αγαπά το Χόλιγουντ.
Στην καρδιά του γαλλικού μοντέλου βρίσκεται το CNC, ένας οργανισμός που δημιουργήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και χρηματοδοτεί εκατοντάδες παραγωγές κάθε χρόνο. Τα έσοδά του προέρχονται από φόρους στα εισιτήρια κινηματογράφου, από τηλεοπτικές υπηρεσίες, πλατφόρμες streaming όπως το Netflix και το YouTube, αλλά και από πωλήσεις DVD και Blu-ray.
Μόνο το 2024, το CNC συγκέντρωσε περίπου 810 εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά στηρίζουν τόσο μεγάλες εμπορικές παραγωγές όσο και μικρότερες καλλιτεχνικές ταινίες που δύσκολα θα έβρισκαν χρηματοδότηση αποκλειστικά από την αγορά.
Η Γαλλοϊταλίδα ηθοποιός και σκηνοθέτις Βαλέρια Μπρούνι Τεντέσκι δήλωσε ότι χωρίς το CNC πολλές από τις ταινίες της δεν θα είχαν υπάρξει ποτέ, υποστηρίζοντας πως ο οργανισμός επιτρέπει την ύπαρξη πιο σύνθετων και προσωπικών κινηματογραφικών έργων.
Φεστιβάλ Καννών 2026: Γιατί η ακροδεξιά επιτίθεται στον γαλλικό κινηματογράφο
Η ακροδεξιά, ωστόσο, θεωρεί ότι μεγάλο μέρος αυτών των ταινιών δεν αφορά την πλειονότητα των πολιτών. Στελέχη της Εθνικής Συσπείρωσης έχουν κατηγορήσει επανειλημμένα το γαλλικό κινηματογραφικό σύστημα ότι χρηματοδοτεί υπερβολικά έργα που προωθούν τη διαφορετικότητα, τα LGBTQ+ δικαιώματα και γενικότερα μια «ελιτίστικη» κουλτούρα αποκομμένη από την καθημερινότητα των Γάλλων.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα που επικαλούνται συχνά είναι μια πρόσφατη φεμινιστική εκδοχή των «Τριών Σωματοφυλάκων» του Αλέξανδρος Δουμάς, η οποία κόστισε περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ αλλά απέτυχε εμπορικά.
Ο πρόεδρος του CNC, Γκαετάν Μπρουέλ, απαντά ότι δεν μπορούν να κρίνονται ολόκληρα συστήματα πολιτιστικής πολιτικής από λίγες αποτυχημένες παραγωγές. Όπως υποστηρίζει, το γαλλικό μοντέλο θεωρείται διεθνώς ένα από τα πιο επιτυχημένα στην Ευρώπη και έχει βοηθήσει τη Γαλλία να διατηρήσει υψηλή κινηματογραφική παραγωγή σε μια εποχή όπου πολλές χώρες δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν τις αμερικανικές υπερπαραγωγές.
Η ανησυχία της βιομηχανίας δεν περιορίζεται μόνο στις εγχώριες παραγωγές. Τα τελευταία χρόνια, η Γαλλία προσπαθεί να προσελκύσει διεθνείς παραγωγές προσφέροντας φορολογικά κίνητρα και επιδοτήσεις, σε μια περίοδο όπου αρκετοί Αμερικανοί δημιουργοί στρέφονται στην Ευρώπη για χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Παραγωγοί προειδοποιούν ότι αν η Γαλλία εγκαταλείψει αυτό το μοντέλο, οι ξένες παραγωγές θα μεταφερθούν γρήγορα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που συνεχίζουν να προσφέρουν οικονομικά κίνητρα.
Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια περίοδο κατά την οποία ο κινηματογράφος δέχεται ήδη μεγάλες πιέσεις, όπως η κυριαρχία των streaming πλατφορμών, η κρίση των αιθουσών, η συγκέντρωση της αγοράς σε λίγες μεγάλες εταιρείες αλλά και η ταχεία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης δημιουργούν αβεβαιότητα για το μέλλον της βιομηχανίας.
Με πληροφορίες από Politico
