Σε ένα μικρό εργαστήριο στο κρατίδιο Ταμίλ Νάντου της νότιας Ινδίας, ερευνητές χρησιμοποιούν έναν μικροσκοπικό τρυπάνι για να αφαιρέσουν σμάλτο από ένα δόντι ηλικίας 2.500 ετών. Το δόντι ανήκει σε έναν από τους δύο ανθρώπινους σκελετούς που χρησιμοποιούνται ως πρότυπα για την ψηφιακή ανασύνθεση των προσώπων, με στόχο να κατανοηθεί πώς ήταν οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής.
Οι σκελετοί, και οι δύο άνδρες, βρέθηκαν στον αρχαίο τάφο Kondagai, κοντά στο αρχαιολογικό σημείο Keeladi. Οι αρχαιολόγοι του κρατιδίου υποστηρίζουν ότι στην Keeladi υπήρχε μια αστική κοινωνία ήδη από το 580 π.Χ., αποδεικνύοντας ότι η Νότια Ινδία είχε ανεξάρτητους, ανεπτυγμένους πολιτισμούς, ανεξάρτητα από την κοιλάδα του Ινδού που θεωρείται η πρώτη μεγάλη αστική κοινωνία της Ινδίας.
Οι κάτοικοι της Keeladi φαίνεται ότι ήταν εγγράμματοι, με υψηλές δεξιότητες και εμπλεκόμενοι σε εμπόριο τόσο εντός όσο και εκτός της Ινδικής υποηπείρου. Ζούσαν σε σπίτια από τούβλα και θάβανε τους νεκρούς τους μαζί με τρόφιμα και καθημερινά αντικείμενα σε τεράστιες κόγχες στον τάφο Kondagai. Μέχρι στιγμής, οι αρχαιολόγοι έχουν ανασκάψει περίπου 50 τέτοιες κόγχες.
Στο Πανεπιστήμιο Madurai Kamaraj, οι ερευνητές εξάγουν DNA από τα οστά και τα αντικείμενα που βρέθηκαν, με στόχο να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο ζωής και την καταγωγή των κατοίκων. Όπως δηλώνει ο καθηγητής G. Kumaresan, επικεφαλής του τμήματος Γενετικής, το μεγαλύτερο ζητούμενο είναι να κατανοήσουμε την προέλευση και τις μεταναστευτικές διαδρομές των προγόνων μας: «Είναι ένα ταξίδι για να απαντήσουμε στο μεγαλύτερο ερώτημα: ‘Ποιοι είμαστε και πώς βρεθήκαμε εδώ;’».
Η ψηφιακή ανασύνθεση των προσώπων των σκελετών αποκάλυψε χαρακτηριστικά που αντιστοιχούν στους Αρχαίους Νοτιοϊνδούς προγόνους, με ίχνη Εύρασιας και Αυστρο-Ασιατικών επιρροών, υποδεικνύοντας παγκόσμιες μετακινήσεις και μίξεις αρχαίων πληθυσμών. Οι τρισδιάστατες σαρώσεις των κρανίων εστάλησαν στο Face Lab του Liverpool John Moores University στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου χρησιμοποιήθηκαν ψηφιακά εργαλεία για να προστεθούν μύες, δέρμα και χρώμα, με βάση ανατομικές αναλογίες.
Οι ψηφιακές αναπαραστάσεις δημιούργησαν ζωντανές συζητήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την ποικιλομορφία και την ιστορία της Ινδίας, θέτοντας ερωτήματα για τις παραδοσιακές αφηγήσεις που εστιάζουν στους Αριάνους του Βορρά ως «πρωτότυπους κατοίκους» και αγνοούν τους Δραβίδες της Νότιας Ινδίας. Ο καθηγητής Kumaresan επισημαίνει ότι τα πρόσωπα των σκελετών της Keeladi αποκαλύπτουν ένα πιο σύνθετο και περιεκτικό μήνυμα: η ποικιλομορφία των ανθρώπων είναι μεγαλύτερη από ό,τι πιστεύουμε και αποδεικνύεται από το DNA τους.
Μέχρι σήμερα, η έρευνα έχει δείξει ότι οι κάτοικοι της Keeladi ασχολούνταν με γεωργία, εμπόριο και κτηνοτροφία, καλλιεργούσαν ρύζι και δημητριακά, κρατούσαν ελάφια, κατσίκες και αγριόχοιρους και κατανάλωναν ακόμα και χουρμάδες, παρά την περιορισμένη διάδοση της φοινικιάς στην περιοχή σήμερα. Το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι η δημιουργία βιβλιοθήκης γονιδίων από τα ανθρώπινα οστά, για να φωτιστεί περαιτέρω η ζωή και η προέλευση των πρώτων κατοίκων της Νότιας Ινδίας.
Όπως σημειώνει ο καθηγητής Kumaresan: «Οι αρχαίες βιβλιοθήκες DNA είναι πύλες προς το παρελθόν· μπορούν να αποκαλύψουν συναρπαστικές λεπτομέρειες για τη ζωή όπως ήταν και όπως πιστεύουμε ότι ήταν».
Με πληροφορίες από BBC
