Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ξεκίνησε επισήμως τη δεύτερη θητεία της ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μετά την άνετη υπερψήφιση της πρότασης μομφής που κατέθεσαν ακροδεξιοί ευρωβουλευτές την Πέμπτη.
Η πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών απέρριψε το αίτημα, διασφαλίζοντας την παραμονή της στην ηγεσία της Επιτροπής.
Ο Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και βασικός σύμμαχος της φον ντερ Λάιεν, τόνισε πως το κόμμα του παραμένει ο «παράγοντας σταθερότητας» για το ευρωπαϊκό εγχείρημα.
Ωστόσο, η νίκη αυτή ήρθε με σημαντικό πολιτικό κόστος. Η πρόεδρος αναγκάστηκε να υπερασπιστεί δημόσια τη στάση της στο σκάνδαλο «Pfizergate» και να δεχτεί υποχωρήσεις προς τους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, που απείλησαν με αποχή από την ψηφοφορία. Ο επικεφαλής της γερμανικής αντιπροσωπείας SPD, Ρενέ Ρεπάζι, σχολίασε πως η φον ντερ Λάιεν «κατάλαβε επιτέλους τη δυναμική του Κοινοβουλίου». Η υπόθεση αυτή αποκάλυψε δύο σημαντικά στοιχεία για την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή: πόσο εύκολα μπορεί να κατατεθεί πρόταση μομφής (αρκούν 72 ψήφοι) και πως η απειλή πολιτικής ζημίας μπορεί να λειτουργήσει ως αποτελεσματικό εργαλείο πίεσης χωρίς να χρειάζεται η ανατροπή της προέδρου.
Η εικόνα μιας ευάλωτης φον ντερ Λάιεν έχει ενθαρρύνει τόσο τους αντιπάλους όσο και τους συμμάχους της να υιοθετήσουν πιο επιθετικές τακτικές, κάτι που μέχρι τώρα ήταν σπάνιο στις Βρυξέλλες. Η Πέμπτη, λοιπόν, σηματοδοτεί την πραγματική πολιτική εκκίνηση της δεύτερης θητείας της.
Η ομάδα των Πρασίνων προειδοποίησε ότι η Επιτροπή πρέπει να σταματήσει να υπονομεύει το Green Deal και να τηρήσει τις υποσχέσεις της.
Η επόμενη πρόταση μομφής ίσως προέλθει από την Αριστερά και τους Πράσινους, που διαθέτουν 99 έδρες, ενώ η πιο σοβαρή απειλή προέρχεται από τους συμμάχους της φον ντερ Λάιεν, τις ομάδες Renew και S&D. Παρότι δεν επιθυμούν την ανατροπή της, έχουν κατανοήσει πως οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις δεν αρκούν πια. Σήμερα, όποιος φωνάζει πιο δυνατά και απειλεί πιο αποτελεσματικά, κερδίζει.
Αυτή η νέα πραγματικότητα ίσως αλλάξει ριζικά τη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που μέχρι τώρα ήταν πιο ήπιο και συγκρατημένο.
Με πληροφορίες από Politico
