Κυκλοφόρησε σήμερα το βιβλίο «Αναμνήσεις- Η ζωή μου στην πολιτική» του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, λίγο περισσότερο από τρεις μήνες μετά τον θάνατό του Γερμανού πολιτικού.
Το σκάνδαλο των δωρεών του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) επί ηγεσίας Χέλμουτ Κολ είναι το σημείο που απασχολεί περισσότερο τα γερμανικά ΜΜΕ. Ο Χέλμουτ Κολ είχε παραδεχθεί ότι είχε λάβει ως δωρεά περίπου 2 εκατομμύρια γερμανικά μάρκα για το κόμμα τη δεκαετία του '90, χωρίς να το αναφέρει. Αιτιολογώντας τη σιωπή του, είχε δηλώσει ότι είχε δώσει τον λόγο του στους δωρητές. Ακόμη και σήμερα παραμένει ασαφής η προέλευση των χρημάτων, ενώ το CDU βυθίστηκε τότε στη χειρότερη κρίση στην ιστορία του.
Εν μέσω της αναταραχής, και έπειτα από δηλώσεις για δωρεά 100.000 μάρκων σε μετρητά, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παραιτήθηκε το 2000 από αρχηγός του CDU και της κοινοβουλευτικής ομάδας του στην Bundestag. «Ο Κολ φαίνεται να είχε δημιουργήσει έναν λογαριασμό την εποχή που ήταν ο ίδιος αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας, ως "αποθεματικό" εκτός των ταμείων του κόμματος και ήθελε να αποφύγει να μάθουν πολλοί για την ύπαρξή του. Η ελκυστικότητα αυτής της "αποθήκευσης" χρημάτων προέκυψε από το απλό γεγονός ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο εκείνη την εποχή δεν είχε ακόμη ελέγξει την χρηματοδότηση της κοινοβουλευτικής ομάδας. Ο Κολ εκμεταλλεύθηκε αυτό το κενό και μιλούσε αστειευόμενος για το "σεντούκι του πολέμου"», αναφέρεται στο βιβλίο.
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αναφέρει ακόμη ότι μόνο εκ των υστέρων αντελήφθη πως το εν λόγω ταμείο, στου οποίου τη διαχείριση έπρεπε να συνεισφέρει, αποτελούσε μέρος των «μαύρων» ταμείων του κόμματος. Οι ισχυρισμοί του ωστόσο δεν είναι εύκολο σήμερα να επαληθευτούν, καθώς οι σημαντικότεροι παράγοντες εκείνης της περιόδου -συμπεριλαμβανομένου του Χέλμουτ Κολ- δεν βρίσκονται εν ζωή.
Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε παραδέχεται πάντως και δικά του λάθη στη διαχείριση των γεγονότων εκείνης της περιόδου. «Εκείνη την εποχή, απώθησα τα πράγματα. Το πού χρησιμοποιήθηκαν τα χρήματα μου είναι άγνωστο. Δεν ήξερα τίποτα άλλο και δεν ήθελα να μάθω. Δεν ρώτησα ποτέ, γιατί ήταν σαφές ότι επρόκειτο για περιουσιακό στοιχείο του προέδρου του κόμματος. Αυτή η -έστω παθητική- συνενοχή, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στο να είμαι πιο επικριτικός, στο να κάνω ερωτήσεις ή να αρνηθώ την ευθύνη για τα γεγονότα, με κατέστησε φυσικά μέρος του συστήματος Κολ. Δεν είμαι περήφανος για αυτό και έπρεπε να ήμουν πιο προσεκτικός και πιο αυστηρός (…) Η επίσημη αιτιολόγηση ότι το ποσό είχε συγκεντρωθεί από εισφορές μελών μιας ομάδας πολιτών από την Κολωνία δεν μπορούσε να πείσει ούτε τους πλέον αφελείς», γράφει χαρακτηριστικά.
Το βιβλίο απομνημονευμάτων περιλαμβάνει πολλούς σταθμούς της 51χρονης πολιτικής καριέρας του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος επιθυμεί να παρουσιάζεται κυρίως ως αφοσιωμένος ευρωπαϊστής, ενώ περί τις 100 σελίδες αφιερώνονται στην ευρωκρίση από το 2010 -το οποίο περιγράφει ως «annus horribilis» για την Ελλάδα και για την υγεία του- έως το 2015. Σε αυτές, διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας θεωρούσε εαυτόν δυσάρεστο αλλά αναγκαίο, ενώ η βασική ενόχλησή του αφορούσε κυρίως το γεγονός ότι από κάποιο σημείο και μετά εμφανιζόταν ως «δήμιος» της ευρωπαϊκής ιδέας. Στο βιβλίο αποκαλύπτεται μεταξύ άλλων και ότι διαγνώστηκε με καρκίνο του προστάτη το 2006, κάτι που γνώριζαν μόνο η οικογένεια και οι στενότεροι φίλοι του και αργότερα η 'Αγγελα Μέρκελ.
Η μέρα του δανείου των 110 δις ευρώ στην Ελλάδα
Για το δάνειο στην Ελλάδα ο Σόιμπλε στο βιβλίο του αναφέρει: «Ήμουν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του σπιτιού μου με υψηλό πυρετό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Μαΐου όταν η Καγκελάριος μου τηλεφώνησε από τη Μόσχα. Την Κυριακή θα ταξίδευα στις Βρυξέλλες, όπου συνεδρίαζε το Eurogroup, για να πάρει η Ελλάδα το πράσινο «φως» για το πρόγραμμα βοήθειας ύψους 110 δισεκατομμυρίων. Η Μπούντεσταγκ είχε μόλις δώσει το πράσινο φως γι’ αυτό.
Η καγκελάριος μου ανέφερε ότι οι διεθνείς ομόλογοί της ανησυχούσαν ότι η ελληνική κρίση θα μπορούσε να επεκταθεί σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Απ' όλες τις πλευρές διεθνείς ηγέτες -ανάμεσα και η Κίνα- πίστευαν ότι η οικονομική βοήθεια που μόλις διατέθηκε δεν είναι καθόλου αρκετή. Δεν είχε να κάνει, πλέον, μόνο για την Ελλάδα, αλλά και με τη σταθερότητα του ευρώ στο σύνολό του, το οποίο απειλεί να γίνει πρόβλημα για τις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και την παγκόσμια οικονομία.
Οι συνθήκες του ταξιδιού για τη συνεδρίαση του Eurogroup ήταν δύσκολες. Την Κυριακή, η Bundeswehr με άφησε να φύγω από το Lahr στις Βρυξέλλες πέρα από κάθε ιατρική λογική. Η σύζυγός μου με συνόδευσε προληπτικά. Το κυκλοφορικό μου σύστημα απειλούσε να καταρρεύσει και ήμουν πραγματικά δυστυχισμένος, έτσι συνοδευόμενος από τον Γερμανό πρέσβη πήγα πρώτα σε ένα ιατρικό κέντρο. Εκεί, έκριναν ότι δεν μπορούσα να πάρω βοήθεια γρήγορα και ότι έπρεπε να μεταφερθώ επειγόντως σε μια κλινική. Έτσι, μεταφέρθηκα με ασθενοφόρο στα επείγοντα περιστατικά του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου των Βρυξελλών».
