Γιατί τα κράτη να πληρώνουν την κρίση 600 φορές ακριβότερα από ότι οι τράπεζες; Αυτός είναι το τίτλος του άρθρου που είναι και το πιο δημοφιλές στην ιστοσελίδα της εφημερίδας Le Monde. Το άρθρο υπογράφεται από δυο γνωστές προσωπικότητες της Γαλλίας, τον πρώην πρωθυπουργό Michel Rocard και τον οικονομολόγο Pierre Larrouturou. Το ερώτημα που τίθεται, αναλύεται με στοιχεία στη συνέχεια και με αποκαλύψεις, όπως ότι στην κρίση που δημιούργησε το «κανόνι» της Λίμαν Μπράδερς ο Τζορτζ Μπους έριξε στο τραπέζι για τη διάσωση των τραπεζών 700 δισεκατομμύρια δολάρια, όμως πρόσφατα αμερικανός δικαστής αποφάνθηκε ότι δεν ήταν τα μόνα. Όπως αποκαλύφθηκε, η Federal Reserve δάνεισε κρυφά τις προβληματικές τράπεζες με 200 δισεκατομμύρια δολάρια, με το απίστευτα χαμηλό επιτόκιο του 0,01%.
Την ίδια ώρα, όπως σημειώνουν οι αρθρογράφοι, οι άνθρωποι υπέφεραν από τα σχέδια λιτότητας που επιβλήθηκαν από τις κυβερνήσεις και τα επιτόκια των χρηματοπιστωτικών αγορών προς τα κράτη έφταναν το 6%, 7% ή και 9%. Από την ασφυξία που δημιούργησαν οι αγορές οι κυβερνήσεις «αναγκάστηκαν» να μπλοκάρουν τις συντάξεις, τα οικογενειακά επιδόματα ή τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και να μειώσουν τις επενδύσεις με αποτέλεσμα να αυξηθεί η ανεργία και οι χώρες να βυθιστούν στην ύφεση.
«Είναι φυσιολογικό σε μια κρίση οι τράπεζες που συνήθως πληρώνουν επιτόκιο 1% να διευκολυνθούν, όμως δεν είναι φυσιολογικό τα κράτη σε αυτή ακριβώς την κρίση να πληρώνουν επιτόκια 600 ή 800 φορές μεγαλύτερα».
Στη συνέχεια οι δύο αρθρογράφοι αναρωτιούνται πώς θα δοθεί οξυγόνο στα δημόσια οικονομικά και πώς θα γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες χωρίς αλλαγή των Συνθηκών που όμως απαιτούν μήνες εργασίας, με κίνδυνο να μην έχουν καμία ωφέλεια αφού εν τω μεταξύ η Ευρώπη θα γίνει μισητή για τον πολίτη.
Επισημαίνεται επίσης ότι η Γαλλία θα πρέπει το 2012 να πληρώσει παλιές οφειλές 300 δις ευρώ με τεράστια επιτόκια που καταπνίγουν την οικονομία και προτείνεται αναχρηματοδότηση των παλαιών χρεών με επιτόκιο κοντά στο 0%-με την υποσημείωση ότι οι οικονομίες υποφέρουν προς όφελος κάποιων ιδιωτικών τραπεζών. «Η δικαιολογία ότι υπάρχει κίνδυνος από την αναχρηματοδότηση των χρεών είναι απλώς ένα πρόσχημα, αφού δεν υπάρχει κανένας πραγματικός κίνδυνος. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είναι εκεί για να εγγυηθεί τη φερεγγυότητα των κρατών… Το επείγον είναι να σταλεί στο λαό ένα πολύ σαφές μήνυμα: Ότι Ευρώπη δεν βρίσκεται στα χέρια των οικονομικών λόμπι αλλά στην υπηρεσία των πολιτών» τονίζουν μεταξύ άλλων οι Rocard και Larrouturou.
σχόλια