Η Ναταλία Τσαλίκη και ο Αρης Λεμπεσόπουλος θα πρωταγωνιστήσουν από τον Οκτώβριο στο έργο του Eric-Emmanuel Schmitt «Μικρά συζυγικά εγκλήματα», σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Τσαφούλια.
Αγαπάμε έναν άνθρωπο γι’ αυτό που είναι και συχνά παύουμε να τον αγαπάμε γιατί παραμένει αυτό που είναι.
Είναι ο πόνος της αγάπης αναπόφευκτος;
Πάντα περιμένουμε από τους άλλους να έχουν τις απαντήσεις που περιμένουμε από αυτούς και αυτή συνήθως είναι η πηγή του πόνου που προκαλούμε ο ένας στον άλλον στην αγάπη. Και αυτό γιατί στην αγάπη δεν δεχόμαστε τον άλλον ως μυστήριο που πρέπει απλά να αγαπηθεί γι’ αυτό που είναι αλλά ως γρίφο που θέλει αποκωδικοποίηση, ερμηνεία ή αλλαγή. Και το χειρότερο απ’ όλα συχνά αναγκάζουμε τους άλλους να πονούν εξαιτίας των δικών μας ανικανοποίητων επιθυμιών. Και ο πόνος είναι πάντα πιο εύκολος.
«Ο Eric Emmanuel Schmitt στα Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα, όπως και στις Αινιγματικές παραλλαγές βάζει έναν άνθρωπο να ανακαλύπτει τον άπειρα μυστηριώδη χαρακτήρα ενός άλλου. Η διαφορά στα δύο έργα είναι ότι, στις Αινιγματικές Παραλλαγές, ο χαρακτήρας έρχεται αντιμέτωπος με την καταστροφή ως αποτέλεσμα της εμπειρίας του ενώ, στα Μικρά Συζυγικά Εγκλήματα, η διαύγεια του χαρακτήρα του ενός του δίνει την δυνατότητα να αποδεχτεί τον άλλον και να δημιουργήσουν μια σχέση που είναι βέβαιη μέσα στην αβεβαιότητα του έρωτα», σημειώνει ο Σωτήρης Τσαφούλιας.
«Υπάρχουν χιλιάδες έργα για την αγάπη που αρχίζει, εκατοντάδες για την αγάπη που τελειώνει, αλλά πολύ λίγα για την αγάπη που διαρκεί. Φαίνεται ότι το θέατρο δέχεται μόνο αρχάριους ή συνταξιούχους εραστές. Οι σπάνιες εξαιρέσεις δίνουν λίγη αφορμή για αισιοδοξία, γιατί όταν ο Feydeau, ο Strindberg ή ο Ionesco σκιαγραφούν μακροχρόνιες συζυγικές σχέσεις, αν υπάρχει ακόμα ζευγάρι, δεν υπάρχει πια αγάπη.
Και όμως, από προσωπική εμπειρία, μου φαίνεται ότι το σταθερό ζευγάρι κάνει το πιο ριψοκίνδυνο, το πιο επικίνδυνο ταξίδι που μπορεί να κάνει κανείς στον έρωτα. Πόσο ασήμαντες φαίνονται οι "περιπέτειες" σε σύγκριση με αυτό. Η συζυγική σχέση προσθέτει δύο διαστάσεις που δεν προσθέτουν οι σύντομες σχέσεις: την απουσία ψευδαισθήσεων και πόνου. Σε τρεις μήνες ή δύο χρόνια, μπορείτε να συνεχίσετε να αγνοείτε τον άλλον, να τον «εξωραΐζετε» ή να παραβλέπετε τα ελαττώματά του- πέρα από αυτό, η πραγματικότητα απαιτεί διαύγεια. Ενώ στα πρώτα στάδια όλα είναι ευχαρίστηση και έξαρση οι διευθετήσεις και οι συμβιβασμοί που απαιτεί η ζωή ως ζευγάρι σημαίνουν ότι πρέπει να υπερβούμε την άμεση απόλαυση και να διασχίσουμε μεγάλες ερήμους πριν φτάσουμε στην όαση» λέει ο συγγραφέας του έργου.
Τα σκηνικά της παράστασης έχει αναλάβει ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης, τα κοστούμια η Κατερίνα Παπανικολάου, τη μουσική ο Χρήστος Θάνος και τους φωτισμούς ο Αλέκος Αναστασίου.
Το έργο θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Μικρό Άνεσις, από τον Οκτώβριο έως τα μέσα Ιανουαρίου.
