ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ χθες βούιζε ο τόπος, ειδικά αν μπαινοβγαίνει κανείς σε ξένα ενημερωτικά μέσα, μεγάλα και μικρά, ότι κάτι εξαιρετικά κρίσιμο συνέβη – όχι στην πραγματικότητα, αλλά στο προχθεσινοβραδινό (ώρα Αμερικής) επεισόδιο του Succession. Ακόμα κι αν οι επικεφαλίδες προσπαθούσαν να κρατήσουν τα προσχήματα αποφεύγοντας να αποκαλύψουν τι ακριβώς συνέβη, η ατμόσφαιρα σοκ και δέους ήταν προφανής και σε παρακινούσε επιτακτικά να ολοκληρώσεις όσο νωρίτερα γίνεται τις δουλειές και τις υποχρεώσεις της ημέρας για να προλάβεις να το δεις πριν σε πνίξουν τα spoilers και (εν προκειμένω) οι βαρυσήμαντες νεκρολογίες. Δεν τα κατάφερα. Και όταν έφτασε η στιγμή να δω το επεισόδιο, ήξερα τι πρόκειται να συμβεί. Παρ’ όλα αυτά, αυτό δεν ήταν αρκετό για να χαλάσει τη συγκλονιστική εμπειρία παρακολούθησης ενός από τα πιο μνημειώδη (σεναριακά, τεχνικά, ερμηνευτικά και σε οποιοδήποτε άλλο πιθανό επίπεδο) επεισόδια στη σύγχρονη ιστορία του μέσου.
Κάποτε θα πέθαινε και σίγουρα όχι στην αυλαία της σειράς, όμως αυτός ο θάνατος φάνηκε πρόωρος και «τραυματικός» για τον θεατή που θα πρέπει να χωνέψει ότι δεν θα ξαναδεί τον Μπράιαν Κοξ να τρομοκρατεί το σύμπαν με ένα του μορφασμό και μόνο.
Ήταν από αυτές τις στιγμές της σύγχρονης τηλεόρασης που στέλνουν το κοινό στις προ-binge εποχές του μέσου όπου οι πιστοί μιας σειράς παρακολουθούσαν την ίδια ώρα ή την ίδια μέρα μια συγκλονιστική εξέλιξη στην πλοκή και κατόπιν ολόκληρος ο πλανήτης αναρωτιόταν «ποιος πυροβόλησε τον Τζέι Αρ» (μπούμερ αναφορά στην παλαιολιθική εποχή) ή όπως συμβαίνει από χθες, «πώς έφυγε ξαφνικά από τη μέση ο Λόγκαν Ρόι», η πατριαρχική μαύρη τρύπα στην καρδιά του Succession και μία από τις τιτάνιες μορφές της σύγχρονης τηλεοπτικής μυθοπλασίας.
Κάποτε θα πέθαινε και σίγουρα όχι στην αυλαία της σειράς, όμως αυτός ο θάνατος φάνηκε πρόωρος και «τραυματικός» για τον θεατή που θα πρέπει να χωνέψει ότι δεν θα ξαναδεί τον Μπράιαν Κοξ να τρομοκρατεί το σύμπαν με ένα του μορφασμό και μόνο. Μιλώντας στο «behind the episode» φιλμάκι που προβάλλει το HBO αμέσως μετά από κάθε επεισόδιο, ο δημιουργός της σειράς Τζέσι Άρμστρονγκ δηλώνει ότι ο λόγος που αυτό το αναμενόμενο, πλην όμως κοσμογονικό γεγονός, συνέβη στο τρίτο μόλις επεισόδιο (και επτά ολόκληρα επεισόδια πριν από το φινάλε, μια αιωνιότητα δηλαδή) του τέταρτου και τελευταίου κύκλου, ήταν για να προκαλέσει ένα ηλεκτροσόκ στο κοινό αλλά και για να προετοιμαστεί μεθοδικά το μετά – η διαδοχή, ο ίδιος ο τίτλος της σειράς δηλαδή. «Δεν θέλαμε να τελειώσουμε με κηδεία και δάκρυα, θέλαμε να δείξουμε πώς ο θάνατος μιας επιφανούς προσωπικότητας αντανακλά στην οικογένειά του, θέλαμε να συλλάβουμε τον τρόπο που βιώνουν οι άνθρωποι την αίσθηση της απώλειας στη σύγχρονη εποχή της εξ αποστάσεως επικοινωνίας».
Το φοβερό είναι ότι σε μια χειρονομία που τοποθετείται κάπου ανάμεσα σε τρολιά πολυτελείας και σε γνήσιο φόρο τιμής σε έναν χαρακτήρα μεγαλύτερο από την ζωή (και συνεπώς, και από τον θάνατο), το New York δημοσίευσε κανονική νεκρολογία για τον Λόγκαν Ρόι (1938-2003) με πλήρες βιογραφικό, διανθισμένη με παλαιότερες φωτογραφίες του Μπράιαν Κοξ σε διάφορα υποτίθεται στάδια της ζωής του αποβιώσαντος μεγιστάνα. Προηγουμένως –ή συγχρόνως ή λίγο μετά– το περιοδικό είχε επικοινωνήσει με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή ο οποίος αποκάλυψε μεταξύ άλλων ότι μετά το «τέλος» του, δεν έμεινε, όπως καμιά φορά συνηθίζεται, για τις αναγνώσεις των υπόλοιπων επεισοδίων. «Άμα φύγω, έφυγα» δήλωσε. «Ήταν δύσκολο να κρατήσω το μυστικό τόσο καιρό. Και ήταν πολύς καιρός. Πότε πέθανα; Τον περασμένο Ιούλιο, νομίζω».
