Ένας Ιταλός σκηνοθέτης και ένας σεναριογράφος κάνουν έκκληση να ανοίξει εκ νέου η υπόθεση δολοφονίας του διάσημου σκηνοθέτη Πιέρ Πάολο Παζολίνι.
Το αίτημα για να ανοίξει η υπόθεση της δολοφονίας Παζολίνι, βασίζεται σε ίχνη DNA, που εντοπίστηκαν στην σκηνή του εγκλήματος στην Ostia το 2010 από τις αρχές. Το αίτημα ζητά επανεξέτασή τους.
Η δολοφονία του εμβληματικού σκηνοθέτη στις 2 Νοεμβρίου του 1975 παραμένει ένας άλυτος γρίφος με πολλούς από τους υποστηρικτές του να επιμένουν ότι δολοφονήθηκε από πολιτικούς του αντιπάλους.
Εξάλλου ήταν γνωστές οι αριστερές του πεποιθήσεις, απόψεις που εξέφραζε και δημόσια με τα έργα του.
Τώρα, ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Γκριέκο και ο σεναριογράφος Τζιοβάνι Τζιοβανέτι ζητούν να ανοίξει η υπόθεση της δολοφονίας Παζολίνι με επανεξέταση του DNA, που εντόπισε το 20210 η αστυνομία.
Ο δικηγόρος, Στέφανο Ματσιόνι, τον Ιανουάριο άρχισε μία online εκστρατεία για το άνοιγμα της υπόθεσης και κατάφερε να συλλέξει χιλιάδες υπογραφές.
Πίσω από την εκστρατεία βρίσκονται οι Ματσιόνι, ο οποίος κατάφερε και το 2010 να ανοίξει ξανά η υπόθεση πριν μπει πάλι στο αρχείο, και ένας πρώην συνήγορος του ξαδέλφου του Παζολίνι.
Η νέα πρωτοβουλία συνδέεται με μία αναφορά του περασμένου Δεκεμβρίου στην επιτροπή της βουλής που έχει συσταθεί για θέματα κατά της μαφίας, από τον πρώην συνεργάτη της συμμορίας Magliana, Μαουρίτσιο Αμπατίνο, ο οποίος είπε ότι η δολοφονία είχε να κάνει με την κλοπή μιας ταινίας στην οποία εργαζόταν ο Παζολίνι.
Η κλοπή κόπιας της ταινίας του Παζολίνι «120 μέρες στα Σόδομα»
Η δολοφονία Παζολίνι ενδεχομένως να είχε σχέση με την κλοπή της πρωτότυπης κόπιας ορισμένων σκηνών της ταινίας «Salo ή 120 μέρες στα Σόδομα» που βρισκόταν τότε ακόμα σε διαδικασία παραγωγής, σύμφωνα με την αναφορά που δημοσιοποίησε η αρμόδια επιτροπή της βουλής στις 16 Δεκεμβρίου.
Ο σκηνοθέτης Πιέρ Πάολο Παζολίνι ίσως να είχε πάει στην παραλία στην επαρχία της Ostia, όπου και δολοφονήθηκε για να επιχειρήσει να ανακτήσει την ταινία, βάση της κατάθεσης του Αμπατίνο.
Η επιτροπή είπε ότι ενδεχομένως στην δολοφονία του εμπλέκονται «ισχυρές εγκληματικές συμμορίες» όπως η Banda della Magliana.
Η αναφορά αμφιβάλει αν θα αποδοθεί ποτέ δικαιοσύνη για την δολοφονία του Παζολίνι και αν θα τιμωρηθούν ποτέ οι δολοφόνοι του αλλά επιμένει ότι η αλήθεια πρέπει να αποκαλυφθεί και να γραφτεί στα ιστορικά βιβλία.
Ο εμβληματικός αριστερός γκέι ποιητής, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης είναι αντικείμενο θαυμασμού από χιλιάδες οπαδούς του, οι οποίοι πάντα υποπτευόταν ότι πίσω από την δολοφονία του κρύβονται πολλά περισσότερα από όσα αποκάλυπταν οι αρχές.
Ο καθ' ομολογίας δράστης της δολοφονίας Παζολίνι που ανασκεύασε
Τη δολοφονία ομολόγησε ένα αγόρι, λέγοντας ότι το έκανε επειδή τον προσέβαλε ο Παζολίνι. Χρόνια αργότερα ανακάλεσε την ομολογία του.
Ο Πίνο Πελόζι, που χρεώθηκε την δολοφονία Παζολίνι, πέθανε από καρκίνο σε νοσοκομείο της Ρώμης σε ηλικία 58 ετών τον Αύγουστο του 2017.
Ο Πελόζι είχε ομολογήσει ότι δολοφόνησε τον Παζολίνι την επομένη του θανάτου του στις 2 Νοεμβρίου του 1975 αλλά πολλά χρόνια αργότερα ανασκεύασε την ομολογία, του, πυροδοτώντας τις συνωμοσίες που έλεγαν ότι ο Παζολίνι δολοφονήθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους.
Ο Πελόζι κρίθηκε ένοχος το 1976 για φόνο μαζί με κάποιου άλλους που ποτέ δεν έγιναν γνωστοί. Το δικαστήριο είπε ότ δεν έδρασε μόνος του.
Στο εφετείο επιβεβαιώθηκε η καταδικαστική απόφαση για την δολοφονία αλλά όχι ο ρόλος των συνεργών. Η ποινή επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο το 1979.
Το 1983 ο Πελόζι αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.
Η επιτροπή για την μαφία στην υπόθεση της δολοφονίας Παζολίνι
Το 2015, ένας δικαστής στη Ρώμη, έβαλε την υπόθεση στο αρχείο, βάζοντας τέλος και στην ιστορία που είχε καταθέσει ο Αμπατίνο.
Οι εισαγγελείς της Ρώμης ζήτησαν να αναβληθεί η τελευταία έρευνα για τη δολοφονία, αφού οι ειδικοί είπαν ότι δεν μπορούσαν να ταυτοποιήσουν τα πέντε δείγματα DNA που βρέθηκαν πρόσφατα στα ρούχα που φορούσε τη νύχτα του θανάτου του στην Ostia κοντά στη Ρώμη.
Οι συνθήκες του θανάτου του Παζολίνι παραμένουν μυστήριο για πολλούς. Ο Παζολίνι σκοτώθηκε, καθώς πέρασε από πάνω του το ίδιο του το αυτοκίνητο πολλές φορές. Μέρος της σορού του κάηκε με βενζίνη μετά τον θάνατό του.
Ο Πελόζι συνελήφθη από την αστυνομία να οδηγεί το αυτοκίνητο του Παζολίνι και αμέσως ομολόγησε ότι είχε δολοφονήσει τον σκηνοθέτη.
Όμως το 2005 ο Πελόζι ανακάλεσε την ομολογία του, λέγοντας ότι ο Παζολίνι ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από μια ομάδα τραμπούκων που ήθελαν «να του δώσουν ένα μάθημα».
Ο Πελόζι στην ηλικία των 50 πλέον και εκτός φυλακής, είπε ότι είχε αποφασίσει να «πει την αλήθεια» επειδή οι γονείς του δεν ζούσαν πια και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσαν να είναι υπάρξουν αντίποινα από εκείνους που στην πραγματικότητα σκότωσαν τον σκηνοθέτη.
Ανοίγει αλλά μπαίνει ξανά στο αρχείο η υπόθεση για την δολοφονία Παζολίνι
Τότε, οι δικαστές αποφάσισαν να ανοίξουν εκ νέου την υπόθεση για τη δολοφονία του Παζολίνι, αλλά τον Νοέμβριο του 2005 η υπόθεση μπήκε ξανά στο αρχείο καθώς είπαν ότι δεν είχαν βρει νέα στοιχεία.
Στην τελευταία έρευνα, όπου εντοπίστηκαν ίχνη DNA, οι αρχές έφτασαν μετά από πιέσεις θαυμαστών του Παζολίνι.
Τον Μάρτιο του 2010, ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντζελίνο Αλφάνο διέταξε την διεξαγωγή έρευνας, κατόπιν εντολής του πρώην αριστερού δημάρχου της Ρώμης και κινηματογραφόφιλου Γουόλτερ Βελτρόνι.
Φίλοι, συνάδελφοι και θαυμαστές του Παζολίνι δεν αποδέχθηκαν ποτέ τη θεωρία ότι ο Πελόζι έδρασε μόνος του.
Πολλοί είναι αμετάπειστοι ότι δολοφονήθηκε για τις ριζοσπαστικά «επικίνδυνες» πολιτικές απόψεις που εξέφραζε στα μυθιστορήματα, τα βιβλία και τα editorial εφημερίδων.
Ποιος ήταν ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι
Γεννημένος στη Μπολόνια το 1922, η πρώτη ταινία του Παζολίνι ήταν το Accattone του 1961.
Η ταινία προκάλεσε αίσθηση καθώς απεικόνιζε την βίαιη ζωή ενός αρσενικού μαστροπού στις φτωχογειτονιές της Ρώμης.
Η επόμενη ταινία του, Mamma Roma, έκανε επίσης αίσθηση με την ερμηνεία μιας μεσήλικης πόρνης στη Ρώμη που υποδύθηκε η Άννα Μανιάνι.
Ως καλύτερη κινηματογραφική του ταινία ωστόσο, θεωρείται η ασπρόμαυρη «Il Vangelo Secondο Matteo» του 1964 που έγινε με την υποστήριξη της Καθολικής Εκκλησίας. Χαρακτηρίζεται από τους κριτικούς ως η καλύτερη κινηματογραφική μεταφορά της ζωής του Ιησού.
Οι μεταγενέστερες ταινίες του Παζολίνι ήταν γεμάτες σεξουαλικές διασκευές κλασικών όπως Il Decameron (1971), I Racconti di Canterbury (1972) και Il Fiore delle Mille e una Notte (1974).
Ο σκηνοθέτης έγραψε επίσης μυθιστορήματα και ποίηση. Το πρώτο του βιβλίο Ragazzi di Vita, που εκδόθηκε το 1955, είχε ως αποτέλεσμα να του απαγγελθούν κατηγορίες για άσεμνο χαρακτήρα.
Το Βατικανό αποκήρυξε το έργο του όπως και το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, μέλος του οποίου ήταν ο Παζολίνι.
Οι προσπάθειες δίωξης του Παζολίνι για το βιβλίο του απέτυχαν και κατέληξε να διεκδικεί το Βραβείο Strega, το κορυφαίο λογοτεχνικό βραβείο της Ιταλίας.
Με πληροφορίες του Ansa
