«Redcar les adorables étoiles (prologue)» ονομάζεται το τρίτο άλμπουμ των Christine and the Queens. Στα ελληνικά σημαίνει «αξιαγάπητα αστέρια», ενώ το «Redcar» (κόκκινο αυτοκίνητο) είναι πλέον το νέο επίσημο ψευδώνυμο του Héloïse Adélaïde Letissier, αλλιώς Chris, του τρομερού παιδιού της γαλλικής μουσικής που κρύβεται πίσω από το γκρουπ. Ακούγονται παράξενα όλα αυτά, αλλά η περίπτωση του Latissier είναι μοναδική.
Το μουσικό του ταξίδι, που ξεκίνησε με το άλμπουμ «Chaleur Humaine» το 2014, ήταν παράλληλα και ένα ταξίδι ανακάλυψης της ταυτότητάς του. To όνομα του γκρουπ γεννήθηκε μέσα από την εμπειρία του ως θαμώνα του πιο διάσημου drag club του Λονδίνου, του Madame Jojo, και τις φιλίες του με τους καλλιτέχνες που εμφανίζονταν εκεί. Το Queens στον τίτλο είναι ο φόρος τιμής σε αυτά τα άτομα. «Χωρίς αυτές τις βασίλισσες δεν θα βρισκόμουν εδώ», είχε δηλώσει σε μια παλιότερη συνέντευξή του, ενώ πρόσφατα είπε ότι θα είχε αυτοκτονήσει αν δεν έβρισκε διέξοδο στη μουσική.
Κατά κάποιον τρόπο, απαντάει αρνητικά και στο αιώνιο ερώτημα αν πρέπει να διαχωρίζεται ένας καλλιτέχνης από το έργο του. Είναι απόλυτα δοσμένος σε αυτό που κάνει και εντελώς εκκεντρικός.
Όταν ξεκίνησε την καριέρα του παράτησε τις θεατρικές σπουδές που έκανε εξαιτίας της κατάθλιψης που βίωνε μετά από έναν χωρισμό. Τα τραγούδια του συχνά αφηγούνται λυπητερές ιστορίες από την προσωπική του ζωή.
Το «Redcar» σχετίζεται με διάφορα κόκκινα αμάξια που έβλεπε να περνούν από μπροστά του συχνά στο Λος Άντζελες μετά τον θάνατο της μητέρας του. Θεώρησε ότι ήταν σημάδι. Οραματίστηκε τον χαρακτήρα ως μια «ευγενική φιγούρα που φοράει ένα κόκκινο γάντι».
Στο «Chris», το δεύτερο άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 2018, εξερευνούσε την ανδρική του πλευρά και αποκαλούσε τον εαυτό του Chris. Τώρα έχουμε το «Redcar», που είναι ο πρόλογος μιας ροκ όπερας η οποία θα ολοκληρωθεί με την κυκλοφορία ενός ακόμη άλμπουμ μέσα στο 2023. Και στα δύο άλμπουμ την παραγωγή έχει κάνει ο Mike Dean που έχει συνεργαστεί με σταρ όπως οι Kanye West, Lana Del Rey, Madonna, Drake και the Weeknd. Συναντήθηκε μαζί του το 2021, όταν απαγορευόταν να ταξιδέψει κανείς ελεύθερα στις ΗΠΑ λόγω lockdown. Κάπως τα κατάφερε και μπήκε στη χώρα από το Μεξικό και έμεινε εκεί αρκετούς μήνες.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ το έγραψε σε διάστημα δύο εβδομάδων στο κομπιούτερ του στο Παρίσι λίγο πριν φύγει για το Λος Άντζελες. Αρχικά η εταιρεία δεν ήθελε να το κυκλοφορήσει και δεν του επέτρεψε να το προωθήσει όπως ήθελε, κάτι που του στοίχισε ψυχολογικά. Όλα αυτά συνέβησαν σε μια χαοτική, δύσκολη περίοδο κατά την οποία θρηνούσε ακόμη τον θάνατο της μητέρας του, που πέθανε ξαφνικά το 2019 από καρδιακή προσβολή, όταν εκείνος εμφανιζόταν στο Coachella. Αναγκάστηκε να ματαιώσει τη δεύτερη συναυλία του για να γυρίσει επειγόντος στη Γαλλία. Δυστυχώς, δεν κατάφερε να την αποχαιρετήσει. Ο θάνατος αυτός μπορεί να τον τραυμάτησε και να του άφησε μια βαθιά θλίψη, του έδωσε όμως τη ελευθερία να αναγνωρίσει τον πραγματικό του εαυτό. «Όταν η μητέρα μου ήταν εν ζωή, έπρεπε να είμαι η κόρη της. Δεν με πείραζε όμως, επειδή την αγαπούσα», είπε.
Ο Letissier γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάντη. Ο πατέρας του δίδασκε αγγλική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Nantes και η μητέρα του λατινικά και γαλλικά σε ένα τοπικό γυμνάσιο. Ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο στην ηλικία των τεσσάρων ετών και να κάνει κλασικό χορό από τα πέντε του. Οι γονείς του του πρότειναν να διαβάσει Sarah Waters και Judith Butler καθώς έμπαινε στην εφηβεία, δυο συγγραφείς που επηρέασαν αρκετά τη σκέψη του στη συνέχεια.
Του πήρε χρόνια να παραδεχτεί ότι είναι ένας τρανς άνδρας, συχνά συναντούσε εμπόδια και προκαλούσε αρκετές αντιδράσεις. Σε αυτό οφείλεται και η απόφασή του να απέχει από τα social media για κάποιο χρονικό διάστημα.
«H σχέση με το φύλο ήταν πάντοτε θυελώδης», δήλωσε στους «New York Times» τον περασμένο Μάρτιο. «Ένας τρόπος για να το εκφράσει κανείς είναι να χρησιμοποιείς αντωνυμίες με την κατάληξη -@. Θέλω κάπως να γκρεμίσω το σύστημα που μας κάνει να κατηγοριοποιούμε τα γένη με τόσο αυστηρό τρόπο. Θυμάμαι τότε που μίλαγα για τι σημαίνει να είσαι πανσέξουαλ στη Γαλλία το 2014. Ήταν μια συζήτηση που ελάχιστοι άνοιγαν τότε και διάφορα γραφεία με συμβούλεψαν να ρίξω τους τόνους. Προσπαθώ να κάνω το ίδιο τώρα με τον σωστό τρόπο και μερικές φορές πιέζομαι να δώσω μια απάντηση».
Τον Αύγουστο που μας πέρασε πόσταρε ένα βίντεο στο TikTok όπου εξηγούσε ότι για έναν χρόνο χρησιμοποιούσε ανδρικές αντωνυμίες στον κύκλο της οικογένειας και των στενών του φίλων. Μετά τις καθιέρωσε και σε όλες τις πλατφόρμες των social media. Θέτει τους δικούς του όρους, χωρίς να καταδικάζει την ορμονοθεραπεία και τις επεμβάσεις – «ο καθένας μας είναι διαφορετικός». Ο ίδιος δεν θέλει να κάνει καμιά αλλαγή πάνω του. «Γιατί να έχω ουλές; Δεν σας τις χρωστούσα» ‒ αυτή είναι μια δήλωση που όντως μπορεί να θεωρηθεί προκλητική από αρκετούς.
Το «Redcar» σχετίζεται με διάφορα κόκκινα αμάξια που έβλεπε να περνούν από μπροστά του συχνά στο Λος Άντζελες μετά τον θάνατο της μητέρας του. Θεώρησε ότι ήταν σημάδι. Οραματίστηκε τον χαρακτήρα ως μια «ευγενική φιγούρα που φοράει ένα κόκκινο γάντι». Θυμίζει αρκετά τον Prince και τον Michael Jackson που ούτως ή άλλως είναι άμεσες αναφορές του, τόσο αισθητικά όσο και ηχητικά, από την αρχή της καριέρας του.
Ο Letissier –παρεμπιπτόντως ακόμη χρησιμοποιεί το πατρικό του όνομα, ως φόρο τιμής στους γονείς του– με τον Redcar δεν υποδύεται απλώς έναν χαρακτήρα, όπως παλιότερα ο David Bowie με τον Ziggie Stardust, είναι η ζωή του η ίδια.
Christine and the Queens - Combien de temps
Στο πρόσφατο άλμπουμ του συνεχίζει να τραγουδά για το σεξ, τους αποτυχημένους έρωτές του, την αποδοχή και την αγάπη. Τα νέα του κομμάτια έχουν μια απελευθερωτική ενέργεια που συναντάς συνήθως σε ανεξάρτητους δίσκους. Έχει όλα τα στοιχεία παλιότερων άλμπουμ των Christine and the Queens, ’80s synth wave ρυθμούς και μπάσο-riff. Δεν είναι ποπ με την στενή έννοια του όρου – το «Combien de temps» π.χ. διαρκεί οκτώμισι λεπτά. Δεν υπάρχει χιτ, όπως το «Tilted» ή το «Girlfriend», που τον έκαναν γνωστό στο αγγλόφωνο κοινό, αλλά αυτή είναι και η ομορφιά του. Είναι αρκετά πιο ενδιαφέρων δίσκος ηχητικά και ακούγεται ως μια φυσική εξέλιξη του καταπληκτικού EP «La vita nueva» που έβγαλε πριν από δυο χρόνια εν μέσω της πανδημίας.
Christine and the Queens - la chanson du chevalier
Η τύχη, πάντως, είναι και δεν είναι με το μέρος του αυτήν τη στιγμή. Ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο κατά τη διάρκεια μιας πρόβας τον τσάκισε ψυχολογικά. Τα καλά νέα είναι ότι ανακοινώθηκε πριν από λίγες μέρες πως τον επόμενο χρόνο θα αναλάβει την επιμέλεια του Meltdown.
«Είναι εύκολο να αλλάξει τώρα το όνομά του, όπως ο Prince στα ’90s ή ο Kanye τα τελευταία χρόνια με το Ye;» θα αναρωτηθεί κανείς. Ήδη το έχει αλλάξει στα social media. Την απάντηση θα την πάρουμε στο επόμενο άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει. Ό,τι και να γίνει, είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους πιο σπουδαίους Γάλλους καλλιτέχνες του εικοστού πρώτου αιώνα.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
