Η Μελιτόπολη στη νότια Ουκρανία ήταν ανάμεσα στις πρώτες σημαντικές πόλεις της χώρας που καταλήφθηκε από ρωσικά στρατεύματα μετά την έναρξη της εισβολής στα τέλη Φεβρουαρίου.
Ωστόσο, ο πλήρης έλεγχος της ευρύτερης περιοχής έχει καταστεί δύσκολος για τις ρωσικές δυνάμεις λόγω της δράσης αντάρτικου από πλευράς των Ουκρανών. Η Μελιτόπολη αποτελεί πλέον η ανεπίσημη πρωτεύουσα της ουκρανικής αντίστασης.
Το Κίεβο ισχυρίζεται ότι αντάρτες έχουν σκοτώσει πάνω από 100 Ρώσους στρατιώτες στα μετόπισθεν γύρω από τη Μελιτόπολη. «Ο λαός μας κάνει τα πάντα για να διασφαλίσει ότι η γη θα καεί κάτω από τα πόδια των κατακτητών», λέει ο Ουκρανός δήμαρχος της πόλης, Ιβάν Φεντόροφ.
Στη γειτονική Χερσώνα, μια αεροπορική βάση που ελέγχεται από τη Ρωσία έχει ανατιναχθεί σχεδόν δώδεκα φορές.
Στο Ίζιουμ, μια ηλικιωμένη φέρεται να έδωσε σε πεινασμένους Ρώσους στρατιώτες πίτες με καρφιά και σύμφωνα με την ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών, οκτώ από αυτούς κατέληξαν νεκροί. Παράλληλα, αναφορές για εκρήξεις σε αποθήκες όπλων στο Ντόνετσκ και το Λουχάνσκ είναι όλο και πιο συχνές.
Στο μεταξύ, οι πυρκαγιές και οι εκρήξεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις εντός της ίδιας της Ρωσίας γίνονται επίσης όλο και πιο συχνές. Σε πολλές περιπτώσεις, βέβαια, τα στοιχεία δείχνουν κακή πυρασφάλεια.
Η ουκρανική αντίσταση στα κατεχόμενα εδάφη συντονίζεται από μια μονάδα των ενόπλων δυνάμεών της που ονομάζονται Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων (sso). Το σώμα ιδρύθηκε το 2015 για τις περιοχές του Ντονμπάς, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Ένας πρώην στρατιώτης της μονάδας, ο οποίος ζήτησε να παραμείνει ανώνυμος, λέει ότι το έργο της μεραρχίας χωρίζεται σε τρία μέρη: στρατιωτική δράση, επιχειρήσεις υποστήριξης και ψυχολογικός πόλεμος.
«Ας πούμε ότι στόχος είναι να σταματήσει ο εχθρός να μεταφέρει περισσότερες εφεδρείες στη Μελιτόπολη», εξηγεί. «Το sso αναθέτει στις δυνάμεις του να ανατινάξουν μια γέφυρα, ζητά από τους παρτιζάνους να χτυπήσουν τον σιδηρόδρομο και αναλαμβάνει ψυχολογικές επιχειρήσεις με φυλλάδια που ενημερώνουν ότι είμαστε σε εγρήγορση. Στο τέλος, μόνο οι μισοί [Ρώσοι] στρατιώτες τολμούν να έρθουν».
Με πληροφορίες από Economist
