Έλληνες επιστήμονες αναζητούν ένα μοντέλο για μια ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων, υπό τον φόβο των απρόοπτων και χαοτικών αλλαγών που εγκυμονεί η κλιματική κρίση.
«Αν εξαντλήσουμε και τα ανανεώσιμα αποθέματα από τον υπόγειο υδροφορέα, τότε ναι το νερό μπορεί να μας τελειώσει και να δημιουργηθεί μια σειρά σοβαρών προβλημάτων για την ανθρωπότητα», επισήμανε ο πρόεδρος της Ελληνικής Υδροτεχνικής Ένωσης Δημήτριος Καρπούζος, αναπληρωτής καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στο περιθώριο του διήμερου, 15ου Πανελλήνιου Συνεδρίου, που ξεκίνησε σήμερα στη Θεσσαλονίκη, με τίτλο: «Άριστον μεν ύδωρ».
«Σήμερα περισσότερο από ποτέ όλη η επιστημονική κοινότητα βρίσκεται σε εγρήγορση και προτείνει μεθόδους και σύγχρονα εργαλεία, που με την συμμετοχή όλης της κοινωνίας και των φορέων της, θα οδηγήσουν σε ένα βιώσιμο μοντέλο χρήσης και διαχείρισης του πολυτιμότερου αγαθού, του νερού»,τόνισε ο κ. Καρπούζος.
Υπολογίζεται πως το 80% του νερού κατευθύνεται σήμερα στη γεωργία «και έτσι είναι πολύ σημαντικό να δούμε πώς θα διαχειριστούμε το αρδευτικό νερό σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής».
Ο εκσυγχρονισμός των αρδευτικών δικτύων, η εφαρμογή μεθόδων ακριβείας και υιοθέτηση σύγχρονων τεχνικών στα συστήματα άρδευσης, είναι μερικά από τα ζητήματα στα οποία επικεντρώνεται η επιστημονική κοινότητα.
«Είναι ο αόρατος θησαυρός, που προσπαθούμε να τον κάνουμε ορατό μέσω των μοντέλων και προσομοιώσεών μας και να τον διαχειριστούμε σωστά, έτσι ώστε αφού δούμε τα υδατικά μας αποθέματα (στοχεύουμε στα ανανεώσιμα υδατικά αποθέματα), να καταφέρουμε την αποφυγή υπερεκμετάλλευσης, που οδηγεί σε υφαλμίριση και υποβάθμιση της ποιότητας του νερού».
H ποιότητα και ποσότητα των υδατικών πόρων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, αφού όταν υποβαθμίζεται η ποιότητα του νερού, μειώνεται και η διαθέσιμη ποσότητά που μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
