Το κέντρο του Σάνιβεϊλ στην Καλιφόρνια έχει κατακλυστεί από κάποιους ανεπιθύμητους επισκέπτες από τότε που ξεκίνησε η πανδημία: περίπου 1.000 κοράκια.
Οι αρχές της πόλης πασχίζουν να απαλλαγούν από τα πτηνά τουλάχιστον τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά η κατάσταση έγινε πολύ χειρότερη κατά τη διάρκεια της πανδημίας, όταν αυξήθηκε ο πληθυσμός τους, σύμφωνα με τον Λάρι Κλάιν, δήμαρχο του Σάνιβεϊλ.
«Οι δρόμοι είναι ουσιαστικά γεμάτοι περιττώματα κορακιών», τόνισε. Τώρα, οι αρχές ελπίζουν σε ένα νέο «όπλο» που θα ρίξουν στη «μάχη» για να διώξουν τα κοράκια: ένα λέιζερ 20 δολαρίων.
Ήδη, το Σάνιβεϊλ είχε προσπαθήσει να διασκορπίσει τα κοράκια χρησιμοποιώντας γεράκι, αλλά η επιτυχία ήταν «περιορισμένη», σύμφωνα με τον δήμαρχο. Τα λέιζερ έχουν δοκιμαστεί και αλλού. Στο Ρότσεστερ και το Όμπερν, στην πολιτείας της Νέας Υόρκης, τα έχουν χρησιμοποιήσει για να απωθήσουν πουλιά, με κάποια επιτυχία.
Για τρεις εβδομάδες οι άνθρωποι του δήμου θα περνάνε μία ώρα κάθε βράδυ «σημαδεύοντας» με πράσινο λέιζερ τα κοράκια, δήλωσε ο Κλάιν. Επίσης, θα χρησιμοποιηθεί συσκευή που θα παίζει ήχους αναστατωμένων κορακιών.
Στόχος, εξήγησε ο δήμαρχος «είναι να τα παρενοχλήσουμε αρκετά ώστε ένα μεγάλο ποσοστό τους να βρει νέο σπίτι». Όμως, δεν συμφωνούν όλοι με αυτό το σχέδιο. Τοπική περιβαλλοντική οργάνωση πιστεύει ότι είναι πιθανό το λέιζερ να βλάψει τα πουλιά.
Τα κοράκια συγκεντρώνονται στο κέντρο όταν βραδιάζει, αφού έχουν περάσει όλη την ημέρα αναζητώντας τροφή. Όταν βλέπουν το πράσινο λέιζερ να πέφτει στα δέντρα το βράδυ, πιστεύουν ότι ζώα τρέχουν πάνω στα κλαδιά, δήλωσε ο Κέβιν ΜακΓκόουαν, ορνιθολόγος του Cornell Lab of Ornithology. «Θα πετάξουν αλλού για να κοιμηθούν», συμπλήρωσε.
Όμως, η εκδίωξη των κορακιών είναι δύσκολη υπόθεση, γιατί κάποια από τα πτηνά δεν θέλουν να εγκαταλείψουν ένα μέρος στο οποίο έχουν ήδη εγκατασταθεί, προειδοποίησε ο ορνιθολόγος που μελετά αυτό το είδος για πάνω από τρεις δεκαετίες.
Ο ίδιος πρότεινε ότι οι αρχές θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κροτίδες για να τρομάξουν τα πουλιά. Ακόμη κι έτσι, μπορεί να μην θέλουν να φύγουν, συμπλήρωσε. Ως παράδειγμα ανέφερε το Όμπερν, όπου τη δεκαετία του ‘90 οι αρχές μετέφεραν περίπου 75.000 κοράκια σε λιγότερο πολυπληθείς περιοχές. Όμως, εξακολουθούν να συγκεντρώνονται σε σημεία της πόλης.
Σε σύγκριση με τους αριθμούς σε άλλες πόλεις, τα 1.000 κοράκια του Σάνιβεϊλ είναι ένας μέτριος πληθυσμός, δήλωσε η Κάελι Σουίφτ, ερευνήτρια στο University of Washington που έχει μελετήσει το είδος.
Πόλεις σε όλες τις ΗΠΑ έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με αυξανόμενο αριθμό κορακιών τα τελευταία χρόνια, αλλά τέτοιες εισροές δεν έχουν καμία σχέση με το πώς η πανδημία άδειασε τους δρόμους, συμπλήρωσε η ίδια.
Με πληροφορίες από New York Times
