Τα λούτρινα τεμαχίζονται, οι κούκλες μακιγιάρονται και χτενίζονται, οι ανεμιστήρες παίζουν βόλεϊ, τα μεκανό είναι υπέροχα πουλιά και τα κουνέλια της «Ντούρασελ» φθάνουν στην άκρη του κόσμου και αυτοκτονούν συλλογικά, πηδώντας στο κενό, ενώ συνεχίζουν να παίζουν τα ταμπούρλα τους ατάραχα.
Αυτά συμβαίνουν στο Μπιμπιλολό, που δεν είναι ένα έργο απλώς, αλλά μια φαντασμαγορία, μια όπερα χωρίς τραγουδιστές, ένα «μπαλέτο» χωρίς χορευτές.
Και πώς γίνονται όλα αυτά; Με πλαστικά ζώα, ηλεκτρικά τρενάκια, τηλεκατευθυνόμενες μπουλντόζες, ρομπότ-εξολοθρευτές, μηχανές καπνού, τροχαλίες, ηλεκτρικά μοτέρ, καλώδια και επιβλητικές σκιές και μια συλλογή με πάνω από τετρακόσιους «παλιομοδίτικους» ηλεκτρονικούς ήχους που παρήχθησαν με ένα συνθεσάιζερ Yamaha TG77 της δεκαετίας του ’90.
Θέαμα ποιητικό και ονειρικό, μια ακαταμάχητη φαντασμαγορία, το Μπιμπιλολό προσφέρει μια σαγηνευτικά παιγνιώδη και «βέβηλη» εισαγωγή στο καλειδοσκοπικό ηχοτοπίο της σύγχρονης μουσικής.
Όπως στα έργα του Ιερώνυμου Μπος, έτσι και εδώ σε μια σύνθεση πυκνή, ανεξάντλητη και χιμαιρική, συνυπάρχουν σε ένα κόσμο πυρετώδους και αδιάκοπης δραστηριότητας πουλιά που φοράνε καπέλα, δεινόσαυροι ρινόκεροι και παγώνια σε μια σύνθεση όπου το χιούμορ στέκεται πλάι πλάι με τον τρόμο, σε έναν σκηνικό χώρο ονειρικό και παράλογο, κάτι σαν τεράστιο παιδικό δωμάτιο πρόσφορο σε συνειρμικές μεταμορφώσεις, ξεκαρδιστικές όσο και εφιαλτικές.
Όπως στα έργα του Ιερώνυμου Μπος, έτσι και εδώ, σε μια σύνθεση πυκνή, ανεξάντλητη και χιμαιρική, συνυπάρχουν σε έναν κόσμο πυρετώδους και αδιάκοπης δραστηριότητας πουλιά που φοράνε καπέλα, δεινόσαυροι, ρινόκεροι και παγώνια σε μια σύνθεση όπου το χιούμορ στέκεται πλάι πλάι με τον τρόμο, σε έναν σκηνικό χώρο ονειρικό και παράλογο, κάτι σαν τεράστιο παιδικό δωμάτιο πρόσφορο σε συνειρμικές μεταμορφώσεις, ξεκαρδιστικές όσο και εφιαλτικές.
Μπιμπιλολό σημαίνει να αναποδογυρίζεις τα κουτιά με τα παιχνίδια στη μέση της σκηνής, να κρεμάς τον πολυέλαιο της θείας ανάμεσα στο εκκρεμές και στο πιάνο, να ανάβεις κεριά μέσα στο προϊστορικό διακοσμημένο σπήλαιο και να ξεμοντάρεις το πλοίο για να προσελκύσεις την καταιγίδα. Ένα καυστικό, ποιητικό και ονειρικό θέαμα, εντελώς αλλόκοτο, στα μισά του δρόμου ανάμεσα στη σύγχρονη όπερα, τη μηχανική περφόρμανς και το θέατρο αντικειμένων.
Παρά τον υπότιτλό του –«όπερα δωματίου σε 12 εικόνες για χειριζόμενα αντικείμενα και ηλεκτρονικά πληκτροφόρα»–, το Μπιμπιλολό δεν είναι στ’ αλήθεια όπερα: δεν υπάρχει λιμπρέτο, ούτε υπόθεση, ούτε τραγουδιστές. Δεν είναι ούτε μπαλέτο, δεν υπάρχουν χορευτές, παρά την υπολογισμένη στο χιλιοστό χορογραφία για χειριστές-μηχανικούς σκηνής, που εκτελείται πάνω σε μουσική.
Δεν είναι συναυλία, ωστόσο έχει τρεις δεξιοτέχνες πιανίστες που παίζουν σύγχρονη μουσική. Δεν είναι τσίρκο, παρότι μοιάζει με θέαμα με «νούμερα» και τα μουσικά κομμάτια έχουν ονόματα κλόουν. Δεν είναι στ’ αλήθεια κουκλοθέατρο, παρότι υπάρχει τουλάχιστον μια μαριονέτα, ίσως και δύο. Δεν είναι παιδικό δωμάτιο, όμως θα μπορούσε και να μοιάζει. Δεν είναι όνειρο, όμως αυτό ακριβώς θυμίζει πιο πολύ απ’ όλα.
Ο Αρνό Φαμπρ, ένας από τους δημιουργούς αυτού του μουσικού έργου, θα μπορούσε να ήταν κασκαντέρ για κινηματογραφικά γουέστερν, ορνιθολόγος στην Ανταρκτική, ορειβάτης που προσπαθεί να σκαρφαλώσει στην Αναπούρνα, λιθοξόος του 11ου αιώνα, μαθητευόμενος ανθρωπολόγος στον Αμαζόνιο ή κυνηγός-συλλέκτης της νεολιθικής εποχής, αλλά κάνει τις ηχητικές εγκαταστάσεις στο έργο με τον παιδιάστικο και απίθανο τίτλο Μπιμπιλολό, που καταφθάνει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ για τέσσερις παραστάσεις στις 5, 6 και 7 Νοεμβρίου.
Ο άλλος δημιουργός αυτού του ιδιότυπου έργο για μικρούς και μεγάλους που επιθυμούν να αφεθούν σε ένα φαντασιακό τοπίο χωρίς σύνορα, ταυτόχρονα ανάλαφρο, χαρούμενο και, ενίοτε, ακόμη και τραγικό, είναι ο συνθέτης Μαρκ Μονέ, διευθυντής του φεστιβάλ Printemps des Arts του Μόντε Κάρλο, απρόβλεπτος και εφευρετικός, λιτός ή πληθωρικός, τραγικός ή ειρωνικός, που παράγει μοναδικά έργα, διαποτισμένα με ποίηση και χιούμορ, ακριβώς όπως οι τίτλοι τους, και δεν διστάζει να «κακομεταχειριστεί» το κοινό, με σκοπό να διαρρήξει τις ακουστικές του συνήθειες.
Ποιος δεν θέλει να φωνάξει «Μπιμπιλολό», να τα διαλύσει όλα και να τα ξαναφτιάξει από την αρχή, μέσα σε έναν κόσμο με χειριζόμενα αντικείμενα και ηλεκτρονικά πληκτροφόρα;
Μαρκ Μονέ / Αρνό Φαμπρ - Μπιμπιλολό
Όπερα δωματίου σε 12 εικόνες για χειριζόμενα αντικείμενα και ηλεκτρονικά πληκτροφόρα
5, 6, 7 Νοεμβρίου 2021
Ώρα έναρξης: 20:30 (Κυριακή 11:00, 19:30)
Εναλλακτική Σκηνή ΕΛΣ – ΚΠΙΣΝ
Συμπαραγωγή της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ με C15D, Printemps des Arts de Monte-Carlo (Μονακό), GRAME – Centre national de création musicale (Γαλλία), Cerise Music
