Ένας από τους πλέον αγαπημένους παίκτες του φετινού MasterChef, ο Παύλος Χάππιλος, έδωσε συνέντευξη εφ' όλης της ύλης στο περιοδικό Down Town Κύπρου και την Τάνια Νεοκλέους.
Ο ερασιτέχνης μάγειρας, με την στάση του και τους μονόλογούς του στον φακό του ριάλιτι, έθιξε σοβαρά ζητήματα ισότητας, ορατότητας και διακρίσεων, προκαλώντας συζητήσεις στη δημόσια σφαίρα των social media και των ΜΜΕ, όσο βρισκόταν μέσα στο παιχνίδι.
«Όσοι ζήσαμε σε αυτό το περιθώριο, οφείλουμε, όχι μόνο να μην το ξεχνάμε, αλλά να αγωνιζόμαστε και για τους άλλους», λέει ο Παύλος αποκαλύπτοντας πως μπήκε στο ριάλιτι με δύο σκοπούς - να εξελίξει αφενός τις γνώσεις στη μαγειρική αλλά και να στείλει τα δικά του μηνύματα για το πώς αντιλαμβάνεται τον κόσμο και την κοινωνία.
Όπως λέει, η παραγωγή, όχι μόνο δεν «έκοψε» αυτά που ήθελε να πει, αλλά «αντίθετα με ενθάρρυνε να είμαι ο εαυτός μου και να εκφράζομαι ανοιχτά, με έκανε να νιώθω φουλ κερδισμένος από την όλη εμπειρία. Ακόμα και να με ξεχάσει ο κόσμος σε δύο μήνες, δεν θα μου στοιχίσει καθόλου, γιατί εγώ και τις γνώσεις που ήθελα τις κέρδισα και τα μηνύματα που ήθελα να στείλω τα εξέφρασα.»
Ήταν σημαντικό για σένα να μιλήσεις για τη σεξουαλική σου ταυτότητα, από την πρώτη οντισιόν;
«Ναι, ήταν πολύ σημαντικό, γιατί η διαφορετικότητά μου είναι εκείνη που με σχημάτισε. Αν δεν ήμουν γκέι, δεν θα ήμουν πιστεύω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Αυτό δεν ισχύει μόνο στην περίπτωση που κάποιος είναι ομοφυλόφιλος, αλλά σε κάθε άνθρωπο. Εμένα δεν μου αρέσει καθόλου η θεωρία του «Οκ είσαι γκέι, αλλά τι σχέση έχει με τον χαρακτήρα σου»; Φυσικά και έχει σχέση και γι’ αυτό ήθελα να το πω από την αρχή, γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του εαυτού μου. Ταυτόχρονα, ήθελα να θίξω και το θέμα του ότι, ναι μεν, ως γκέι έχουμε κερδίσει σήμερα πολλά δικαιώματα, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε το ότι καθήκον όσων ζήσαμε στο περιθώριο, είναι να παλέψουμε και για άλλους ανθρώπους που βρίσκονται ακόμα στο περιθώριο, όπως είναι τα trans άτομα, οι μετανάστες, οι πρόσφυγες και γενικά κάθε κοινωνική ομάδα που υφίσταται καταπίεση. Όσοι ζήσαμε σε αυτό το περιθώριο, οφείλουμε, όχι μόνο να μην το ξεχνάμε, αλλά να αγωνιζόμαστε και για τους άλλους.»
Ο ίδιος πότε ένιωσες στο περιθώριο;
«Δεν είναι ότι είχα και μια ρόδινη ζωή σε σχέση με αυτό, αλλά από την άλλη δεν είχα και καμιά τραγική εμπειρία. Είχα τα κλασικά, ξέρεις, ο Παύλος που είναι γκέι, ο Παύλος που είναι γυναικωτός και λοιπά, που εντάξει δεν με επηρέαζαν και πολύ, γιατί ήξερα ποιος είμαι. Εμένα δεν με ενοχλεί να νιώθω στην απέξω. Με ενδιαφέρει το να χρησιμοποιούν το ότι είσαι στην απέξω για να μειώσουν τα δικαιώματα ή το είναι σου. Ας είμαι στην απέξω. Δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι μέρος του συνόλου. Μπορεί ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει.»
Με πληροφορίες από Down Town Κύπρου
