ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της Αττικής και τα τελευταία χρόνια έχει επανέλθει με ιδιαίτερη ένταση. Οι συνέπειές του επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών, την οδική ασφάλεια αλλά και τα εισοδήματα χιλιάδων ανθρώπων. Ταυτόχρονα, υπονομεύει την αναπτυξιακή προοπτική της Αττικής, ιδίως σε τομείς όπως ο τουρισμός και οι υπηρεσίες.
Την ίδια στιγμή, νέα οικιστικά και επιχειρηματικά έργα αναπτύσσονται σε όλη την Αττική, με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση να παρατηρείται στην παραλιακή ζώνη. Οι μετακινήσεις αυξάνονται, οι ανάγκες αλλάζουν και οι πιέσεις στο ήδη επιβαρυμένο οδικό δίκτυο γίνονται ολοένα μεγαλύτερες.
Είναι φανερό ότι η πόλη πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα έγκαιρα, προτού οι συνθήκες γίνουν μη αναστρέψιμες. Το κυκλοφοριακό δεν είναι ένα μεμονωμένο τεχνικό ζήτημα. Πρόκειται για μια ευρύτερη μητροπολιτική πρόκληση που αφορά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί συνολικά η πρωτεύουσα.
Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αττικής δεν θα λυθεί με μία απόφαση ή με ένα μόνο έργο. Απαιτεί μητροπολιτική αντίληψη, θεσμική σοβαρότητα και πολιτική βούληση που να μεταφράζεται σε σχέδιο και συνέπεια.
Τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα οξύνεται όχι μόνο λόγω της αύξησης των μετακινήσεων αλλά και εξαιτίας της απουσίας ενός ενιαίου και συνεκτικού σχεδιασμού που να λαμβάνει υπόψη τον σύγχρονο τρόπο ζωής και τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της Αττικής.
Αυτό οδηγεί και στο βασικό συμπέρασμα. Το κυκλοφοριακό δεν έχει ιδεολογικό ή κομματικό χαρακτήρα. Δεν προσφέρεται για εύκολες αντιπαραθέσεις, αλλά απαιτεί ρεαλιστικές λύσεις, συντονισμό και συνέχεια πολιτικής. Σήμερα διαθέτουμε επιστημονικά και τεχνολογικά εργαλεία που μπορούν να στηρίξουν τεκμηριωμένες παρεμβάσεις, από την έξυπνη διαχείριση της κυκλοφορίας έως τη συστηματική αξιοποίηση δεδομένων για τον σχεδιασμό των μετακινήσεων. Παράλληλα, μπορούμε να αντλήσουμε χρήσιμα διδάγματα από ευρωπαϊκές μητροπόλεις που αντιμετώπισαν αντίστοιχα προβλήματα.
Η εμπειρία δείχνει, ωστόσο, ότι οι υποδομές, όσο απαραίτητες κι αν είναι, δεν αρκούν από μόνες τους. Η Αττική χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο μετακινήσεων με σαφείς στόχους και προσαρμοσμένες λύσεις ανά περιοχή. Άλλες είναι οι ανάγκες στον Κηφισό, έναν κορεσμένο άξονα υπερτοπικής σημασίας, και άλλες στην παραλιακή λεωφόρο, όπου η ανάπτυξη του Ελληνικού αλλάζει ριζικά τις κυκλοφοριακές ροές της ευρύτερης περιοχής.
Ένα τέτοιο σχέδιο προϋποθέτει ουσιαστική συνεργασία ανάμεσα στην κυβέρνηση, την Περιφέρεια, τους δήμους και τους αρμόδιους φορείς, όχι ως τυπική συνεννόηση αλλά ως κοινή στρατηγική. Σε αυτό το πλαίσιο, πέρα από την ενίσχυση των μέσων μαζικής μεταφοράς, μπορούν να εφαρμοστούν πιλοτικές παρεμβάσεις, όπως ο χρονικός προγραμματισμός της τροφοδοσίας των καταστημάτων ή ο επανασχεδιασμός των λεωφορειακών γραμμών με σαφή προσανατολισμό τη διασύνδεσή τους με το μετρό, όπου αυτό είναι εφικτό.
Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αττικής δεν θα λυθεί με μία απόφαση ή με ένα μόνο έργο. Απαιτεί μητροπολιτική αντίληψη, θεσμική σοβαρότητα και πολιτική βούληση που να μεταφράζεται σε σχέδιο και συνέπεια. Αν θέλουμε μια Αττική λειτουργική και βιώσιμη, οφείλουμε να περάσουμε από τις αποσπασματικές παρεμβάσεις σε μια ολοκληρωμένη στρατηγική μετακινήσεων. Αν δεν το κάνουμε τώρα, το πρόβλημα θα συνεχίσει να επιδεινώνεται και να δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας για όλους.
*Ο Τάσος Γαϊτάνης είναι τ. βουλευτής ΝΔ Νοτίου Τομέα.
